Theologo - Canowicje. i 63

ipfi omnia putabant ruitura. Sane poftquam dematrimonio generaliter dixiffet Trid., quod per-petuus foret indiffolubilifque ejus nexus, defini-re tamen non dubitavit, per profeffionem reli-giofam & folemnem matrimonii rati vinculumdiffolvi, quod utique authoritate divina fiericx traditione noverat, nec ullatenus repugnareiis , quas antea de matrimonii inditTolubi 1 itacedocuerat. Ergo quidquid adfertur pro indiflolu-bilitate matrimonii, perpecuoque ejus nexu, ne-cclfario fic debet intelligi, ut nulla authoritatehumana poflic diffolvi, quod, fic intelledtum,noftric fententiae non officit.

XL 1 X. Aliud argumentum eft, quod haec Chri-ft{ verba : Quod Deus conjunxit , homo non fepa-ret , non minus infidelium, quam Chriftiano-fum matrimonia rcfpiciant, ex quibus, inquiunt,-inferimus , etiam matrimonia infidelium , per con-verfionem unius , non dijfolvi quoad vinculumetiamfi infidelis difcedat.

Sed qmenam eft haec fequcla : ” Haec verba,, Chri It i: Qtiod Deus conjunxit , homo non fepa -,, ret , omnia generaliter matrimonia refpiciunt ;„ ergo in cafu Apoftoli, quoad vinculum non

diffolvitur matrimonium „ ? Inferant, prouteos monui differtationis meae pag. 30., inferant ,inquam, fi legitime velint aliquid inferre ” Er-„ go in cafu Apoftoli per hominem roatrimo-,, nium non folvitur :,, cum aliud non conti-neat antecedens, & ex eo nihil poffit inferri,quam quod in eo continetur. Sed quid indetunc habebunt, cum non dicam in ifto cafu perhominem, fed per Deum folvi matrimonium ?Eftne hoc iterum fupponere , quod quaeritur, &non potius demonftrare, quod illud differtatoris'ratiocinium ne qutcftionis quidem nodum attin-gat, quandoquidem tam in noftra, quam in ip-

L a