156 Prosecutio dissertationis», ingrediendi religionem , tempus bimeftre„ praefixit ecclefia ? Ediflcrant , inquit , hoc

adverfarii ? „

XXXVIII. 15«. Quomodo hanc quaeftionem in-ftituere potuerit clariflimus difiertator, non in-telligo. Agitur fiquidem hic de parte fideli,quam infidelis repudiavit propter fidem Chrifii ,ut loquitur S. Hieronymus ab iplo citatus, &cui libertatem ineffe dicimus ad fecundas nup-tias convolandi. Quaerit autem dififertator utrum,fi pars fidelis libertate fibi concefia non uteretur ,non debuiflet ecclefia praefigere certum tempus,quo refiringeretur haec Ubertas , quam ipfam ha-bere dicimus , wr perpetua in infideli parte adul-teria evitentur ? Sane fi ecclefia iftam aliud ma-trimonium ineundi libertatem reftringeret, fic ,ut v. g. poft bimeftre pars converfa & a maritorepudiata alteri amplius non poffet nubere,quemadmodum matrimonio rato non confum-mato ligatus poft bimeftre non poteft amplius,invita comparce , religionem ingredi, per iftamlibertatis reftridionem in parte infideli nonvitarentur , fed potius, occafione illius, multi-plicarentur adulteria, quandoquidem pars infi-delis & repudians, elapfo v. g. bimeftri, perpe-tuo conftridta maneret matrimonii vinculo, fineulla fpe folutionis ; ubi in noftra, feu potiusecclefiac fententia, ab eodem vinculo omni, utita loquar, momento poteft liberari Quid ergofibi vult, dum ejufmodi quaeftionem ita fecumpugnantem proponit ?

XXXIX. Pergit differtator ibidem. ” Sed nec„ is, inquit, lblus locuseft, ubi S. Chryfofto-„ mus verba Apoftoli ita interpretatur, ut uni-,, ce feparationem quoad torum importent, nam„ alio adhuc in loco, nempe hom. 19. in epift.„ I. ad Cor. ita loquitur : Quid fibi vult autem