Theologo-Canonica:. i 41
X. Dicet forte quifpiam, quod in ifta S.Juf-tini narratione non dicatur mulier illa alterinupfiffe, & confequenter, quod inde nihil pofii-mus inferre , cum , juxta nos, primum matri-monium non diffolvatur, nili eo temporis pun-dto, quo perficitur fecundum.
i^. Sicut in illa narratione non dicitur, quodmulier ifta alteri nupferit, ita non dicitur, quodnon nupferit, & confequenter inde nihil poteftinferri. Simpliciter afferitur, quod ille , qui ali-quando vir ejus fuerat , haec & ifta fecerit, qualoquendi forma fignificatur, quod ille, qui ali-quando vir ejus fuerat, jam amplius vir ejusnon effet, prout mox oftendi. Ex ifto igitur ar-gumento hoc unum fequitur, quod ex S. Jufti-ni narratione non polhmus afferere, quod hocvel ifto praccife tempore, in cafu Apoftoli pri-mum matrimonium folvatur, quod etiam nonafferimus : fed omnino fequitur, quod in cafuifto matrimonium partis converfse dirimacur,live hoc, five ifto temporis puntfto, quod no-bis fufficit.
XI. Objicit n Q . Tertullianum lib. 2. ad uxo-rem cap. 2. agentem de textu Apoftoli : fi quisfratrum habet uxorem &c. & ita difeurrentem.
Manifeftum effe feripturam iftam eos fideles„ defignare, qui in matrimonio gentili inventi,, a Dei gratia fuerunt, fecundum verba ipfa :,, Si quis fidelis uxorem habeat infidelem , non„ dicit uxorem ducit infidelem ; oftendit jam in,, matrimonio agentem mulieris infidelis, mox„ gratia Dei converfum, perfeverare cum uxo-„ re debere, fcilicet propterea, ne quis fidem„ confecutus, putaret fibi divertendum effe ab„ aliena & extranea quodammodo femina. Adeo,, & rationem fubjicit, in pace nos vocari ad„ Dominum Deum , & pofife infidelem a fideli per