Historico-Canonica.modo ad hanc coniuetudinem provocat, ut exhac oftenderet in cafu Apoftofi parti converf»non effe licitum aliud inire connubium. Hinc pa-tet viros, in theologia apprime dodos, nonnun-quam falli polfe.

Sed ad rem veniamus: ex didis fufficienterconftat de hac quaiftione in Tridentino utrinqqpdifputatum fuiffe; neque enim quifpiam fibi per-fuaderi patietur, omnes in eo concilio theologosejufdem cumP, Soto fententise fuiife., nuljofqueibidem extitiffe, qui huic opinioni obloquuti efi-fent: certe fi. adverfarius P. Soto dida qudiiffet,obloqui non eeffaffet;fcfijus afiertum, ut fchola-fticae faltem traditioni & praxi contrarium , tra Tduxiffet. Falfo ergo fpppoqit adverfarius Fra-Paonlo nullo modo referre de hac quteftione in Tri-dentino utrinqpe certatum fuiile.

Facile , ut qdparet, hxc omnia admitteret ad-iverfarius; fed veretur quam maxime inde fequi,inter patres Tridpntini dubitatum fuiffe num In-rnocentius 111. in fua decretalimon erraffot,-Quid-quid fit de opinione differtatpris circa fipe pun-rdum c hoc equidem certum eft, quod Innogen-.tii III, decretalis nap fit definitio ex cathedra:cum verum fit quod hic Fra-Paojo refert de P,Soto, certum quoque eft P. Sptp non .credidiffqInnocentium III. in fua decretali non prraffe.

Sed afferit adverfarius fabulam effe, quam re^fert Fra-Paolp. Nemo nefek, inquit, teftimoniumejus in iis, qua? ad copcilium Tridentinum fpo-dant, merita poffe repelli.

Sint ifta vera quoad ea, jn quibus Pallavici-?rius ei contradixit: quod vero hoc pundum autinet, in quo adverfarius eum mentitum effe &pubjieo impofuiffe CQntgndft , afiuni apud Pal-lavieinum eft filentium : ex quo filentio lolidupinafeitur argumentum , vera eff?., qutc Fis-Pap-lo hic retulit,