Historico-Canonica. 63Quibus verbis oftendit per librum repudii apudJudxos vinculum matrimonii non fuiffe folutum;adeoque quae Moyfes fieri mandaverat, feu per-miferat, non obitare afferto ejus de omnimodainfolubilitate matrimonii, ubi illud femel legitimecontradlum eft.

Videamus modo an obftent, quae fimiliter nonDominus, fed fieri mandavit Apoftolus apudChriftianos 1. ad Corinth. cap. 7.

Ut finiftram.adverfarii verborum Apoftoli in-terpretationem quifque clare percipiat,quod men-tem Ambrofii attinet, juvabit hic defcribere inte-grum locum Ambrofii lib. 8. in huc. num. 8.quem facile adverfarius vel non legit, vel de in-duftria omifit. En verba. „ Oftendit autem hic lo-„ cus( fcilicet Moyfis ) quae propter fragilitatem„ humanam fcripta funt „ non a Deo fcripta. Un-,, de & Apoftolus : Denuntio , inquit, non ego ,„ fed Dominus , uxorem a viro non difcedere.,, Et infra: ceteris , inquit, ego dico non. Domi -„ nus : Ji quis frater infidelem habeat uxorem ,,, & reliqua. Itaque ubi eft impar conju-„ gium, lex Dei non eft. Et addidit, quod fi in-fidelis difcedit , difcedat. Simul idem Apofto-,, lus negavit legis effe Divinae, ut conjugium„ qualecunque folvatur: nec ipfe praecipit, nec„ dedit deferenti audloritatem, fed culpam ab-,, ftulit deftituto. ”

Si, interprete Ambrofio, Apoftolus toto illofuo difcurfu debeat dici negaffe ex lege Divinaaliquod conjugium folvi, fi net? ipfe Apoftolus talicafu praecepit nec dedit deferenti, feu parti in-fideli , ullam autftoritatem , fed tantummodo cul-pam abftulit a deferto , feu fideli conjuge , cuitunc fas eft, ut viciffim recedat, quomodo dicipoteft mentem Ambrofii efle Apoftolum ditftoloco legem Divinam promulgaffe, qua in favo-