■

m i

HB

he

mMm

Ü

■■ . I .... .

. ■

8

c. 1040-1100.

I

■1

■ ■ ■ .

1

'.-

1

l

ü

v

■ 1

1

c%i«!9e

SbmSs

||ip3|

in

l

i

genitus, secundus Liutoldus, tercius Egino, quartus Koudolfus, quintus Hunfridus, sextusBeringerus, septimus Wernherus postea Strazburgensis episcopus. Horum sorores fueruntWillibirc, Mahthilt atque Beatrix, quae postmodum apud Ascouwam abbatissae nomineprefuit. Quibus cunctis viam universae carnis ingressis, duo germani, qui maiores natufuerunt, Couno scilicet ac Liutoldus, soli superstites remanserunt. At ubi tota simulhereditas est ad eos devoluta, dominici non immemores precepti dicentes: „Date ele-mosinam, et ecce omnia munda sunt vobiscum", decem houbas et unam salicam terramcum dimidia parte aecclesiae apud Tagelvingin ad Hirsaugiam sancto Petro apostoloet ibidem Deo servientibus fratribus tradere decreverunt atque sepulturae suae locumillic esse statuerunt. Divino vero nutu factum est, ut, qui rerum suarum partem Deodevote disponebant offerre, postmodum illi totum immolarent, et qui de primiciis sub-stantiae suae saeriflcium litaturos se Domino devoverant, ad ultimum etiam omnePatrimonium suum holocaustum ipsi faciebant.

Superna siquidem gratia preventi tractare coeperunt de suis facultatibus Christodomino monasterium construere et ad hoc omnem hereditatem suam tradere, meliusarbitrantes esse propriis operibus insudare quam super alienum fundamentum edificare.Set quia scriptum est: „Omnia fac cum consilio et post factum non poenitebis", ad-hibuerunt sibi duos fideles consiliarios, id est Adelberonem Wirziburgensem antistitemac Willehelmum Hirsaugiensem abbatem. Quibus. aperientes cor suum, quod priusanimo gerebant, eorum consilio pariter et auxilio ad effectum perducere gestiebant.Morabatur quippe tunc temporis memoratus episcopus Adelbero cum comite Liutoldo,quem cum aliis orthodoxis episcopis expulerat Heinrici sevltia regis.

Interea perquiritur in omni dicione sua locus spiritalibus disciplinis aptus, etinvenitur viculus ex vetustate urbis antiquitus ibi construetae Altinburc vocitatus, quihodieque cum filiis suis huic monasterio servit, cuius radices fluvius, qui dicitur Neecarus,lambit. Hie congruus iccirco iudicabatur, quod in captura piscium, pascua pecorumac venustate locorum ioeundus et habilis videbatur. Verum quia montanus est locuset aquam ad singulos usus ibidem habere nequibant, ad alium querenclum se conver-

tebant. Tandem invenitur locus, quem elegit ante saecula Dominus.....Hie ita-

que, de quo nobis est sermo, locus iuxta famosissimum fluvium Danubium est situs,

habens a meridie memoratum amnem, ab aquilone vero alpes Retianas.....Nomen

autem a duplici fluvio suseepit, qui duplex fluvius Zwivaltaha vocatur.....Inventa igitur,

ut diximus, tanta loci congruentia milites Christi Liutoldus et Cöuno habitatores eiusloco cedere iusserunt, ne quod ipsi videbantur colere quasi habominationes Egiptiorumpopulum Dei cernerent hoc coram se maetare. „Quae enim societas lucis et tene-brarum? quis consensus saecularium cum spiritalibus"? Post haec elhninatis saecula-