van de proportie des Menſchen215ten meestendeel met Seomeerischen redenen sult bewijsen können: maer waerhenen die niet komen / dat moet het ghemeyne oordeel der Menschen gelatenworden/ doch wy weten dat het gebruyc het meeste doen kan/ als hoe naer uwerc tot des levens ghelijckenis zal ghekomen zijn/ hoe grooter lof van op-rechticheyt ghy vinden sult. Daerom laet valscheyt van u verre zijn / dat ghyjet wilt beter maken / als Godt syn wert van hem selve ghemaeckt verleendtheeft/ want uwe pooginge daer toe aengestelt zijnde/ zullen sonder krachtengevonden worden. Wt welcke dingen men schutten tan/ dat niemant uyt zijneygen zin en gedachten can een schoonheyt uyt-drucken: maer dat het noo-dich zij/ welcke schoonheyt hy uyt syn gemoet voortbrengen wil/ dat de selvegeheel te voren daer in bewaert geweest zy / door vlijt en neerstige naevolgin-ge/ welc men voor syn eygen niet houden moet/ maer voor een meesterlijc doorvlijt en neersticheyt verkregen/ dat int gemoet ghesaeyt dese vruchten voortgebracht heeft: En̄ van daer wort/ die int gemoet verborgen schat/ ende die vanbinnen ontfangene gedaente/ uytgebrocht: Om welcker oorsaken willen degeoestende Meesters niet altijt van nooden hebben levendige exempelen vooroogen te stellen/ na welcken sy hare Beelden uytdrucken/ want door een langgebruyc en neersticheyt/ is zoo veel in haer gemoet de samen ghevloeyt/ datseal wat haer belieft/ daer uyt scheppen konnen/ maer alsulcken verstant isserweynich/ dan daer tegen zijn zeer vele/ welcke door groote neersticheyt quadewercken maken. Maer gelijc ic geseyt hebbe/ de wel-gedeftende Meesters ootgeen exempel aenschouwende/ sullen een voortreffelijck werc maken/ hoe welvoorwaer dat aensien op 't leven ende natuer alle dinghen beter maect: Maer inden ongeleerden ende onervaeren is sulcken succes niet te hoopen/ want nietsvan desen comt by geval. Daerom canmen somwylens eenen vinden/ die vanhem selven ende alleen wt syns ghemoets verstant/ op geen levendich exempelziende/ nochtans voortreffelickere Beelden wtdichtet/ als andere/ hoe-welghestadich ende neerstich het leven ende natuyr teghenwoordich aensiende,want de kennisse des consts ontbreeckt desen. Maer die lof begeert/ moet sichvoornaemlick wachten/ op dat het werck niet met eenighe leelickheyt besmetworde. Daerom moet ghy die overvloedige dingen van die Beelden/ die wywillen schoon hebben/ af laten/ want sy worden daer door veronciert/ dat moetghy also verstaen/ blintheyt/ swackheyt/ verdwijninge/ kreupelheyt/ te samendrayinge is leelick van wegen het ghebreck des natuerlicken gebrucks: Hetsal oock niet minder leelick wesen/ dat ymandt met drie oogen ofte met so veelhanden ende voeten ghesien wordt/ niet om het ghebreck maer om overvloe-dicheyts willen. Hoe meerder ghy dan dese dingen vermyden sult/ ende voordeselve/ noodighe/ rechte/ aensienlicke/ gesonde dinghen/ die altemael aenghe.naem zijn ende voor goet ghehouden worden/ schildert/ hoe meerder lof ghymet u werck vererijgen sult. De schoonheydt inde natuer verborghen zijndeturbeert ghemeenlic onse ordeelen. Men vint somwijlens twee menschen seerschoon ende fray/ van welcken een met den anderen niets gemeen heeft/ nochvan maet noch van constitutie/ ende nochtans ist niet openbaer/ welcker vanbeyden die schoonste soude gheseyt worden. Sulcke duysternissen zijn in on-sen verstant/ wie sal dan de waerheyt van des schoonheyts voortreflickheydtwtſpreec⸗