Het derde Boeck218die dese dinghen ervaren/ de sekere maet verkreghen heeft/ die zal ooc de zakein de form uyt te drucken/ beter maken. Op dat wy dan eenighe waerheytdes af-metens verkreghen/ ende zoo veel moghelijc daer uyt in onse werckenschoonheydt invoeren moghen/ daer toe achte ic niets beter te zijn/ als velerMenschen levendighe lichamen voor ooghen stellen/ en uyt de schoone licha-men oordeel aller leden-maet vergaderen.Die nu des konsts verstant heeft / die zal eenighe convenientie der deelen ineen groote menichte der Menschen/ lichtelijc uyt soecken. Maer wie zal ooceenen vinden/ in den welcken alle dinghen zoo volkomen zijn/ dat niet in ee-nich deel jet zoude ghemist worden? Maer hier in moet ghy ghedenckendat ghy des Natuyrs manieren niet vermenght/ maer dat alle dinghen ac-corderen/ ghelijc wy te voren gheseyt hebben. Tot de jonghe luyden beeldengebruyct der jeuchtlijcken lichamen opmerckinghe/ insghelijcx der oudentot den ouden/ Ende dat selve moetmen van het volmaecte onder ooc verstaen/ghelijc ooc tot de magere/ vette/rouwe/glatte/stercke ende swacke/ moet ghyghelicke natuyren van de levendighe af beelden. Het is gheen twijffel/ ofden ghenen die sich op dese wyse door alle deelen beneerstighen/ zullen meerder dinghen voor-vallen/ alsse ghesocht hebben ende uyt-wercken connenWant de schoonheyt der dinghen wordt naulicx van de const recht uyt-ghe-druet/ ic segghe niet die uyt nemende ende volmaecte/ maer die van ons uyt-ghesocht ende nochtans de crachten onses verstants bovengaende/ ende on-ser handen neerstich eyt ontloopende.Dewijldannu/ ghelijc wy gheseyt hebben/ op verscheydene beelden/ ver-scheydene natuyren der levendighe lichamen moeten uyt-ghesocht worden/zoo vallen ooc voor tweederley gheslachten van verscheydenheydt: Name-lijc de onse die Wit/ ende der Mooren die Swart syn: Dese aensichten zijnonder haer onghelijc/ ende der Mooren aensichten zijn om aente zien zo aenghenaem niet als de onse van weghen de grooee nederdruckinghe der neus/ende der lippen dickheyt/ Item van weghen der handen/ knien/ schenen/ voe-ten/ die van knoppicheyt leelijc ghemaect worden. Maer ic hebbe van de-se Menschen lichamen gezien van een zoo groote gheschietheyt/ ende dewelc-ke door zoo een groote neersticheydt der Natuyr uyt-ghemaect waren/ dat isachtede/ dat niets volmaecters conde ghemaect worden. Maer in syn ghe-slacht presenteren sich vele verschillinghe der ghestalten/ nae der constitutieveranderlickheyt: Alzoo de stercke lichamen zijn groot/ maer de swacke syndun/ niet vleeschachtich/ ghelijc als de andere/ Daerom moet men by een beelteens stercke Mensch niet met liniewercken van weeckheyt/ na by eens swar-ken van hertheyt voeghen/ Al hoe wel men der magherheyt ende vleescheydsomwylen dienen moet/ zoo moet men nochtans des hertheyts ende sterckheytsna eens jeghelijcken goetduncken maet houden. Dese dinghen sekerheydtwort in der Nat uyr ende leven openbaer/ op dewelcke als ghy ziet/ sult ghydaer af tot u opinie niet afwijcken/ ghelijck oft ghy wat beters maken wilt/want het zal gheschieden/ dat ghy bedroghen wort. Want de korist is in deNatuyr inghedoopt/ zoo ghy die daer uyt zult ghetrocken hebben/ zoo zultghy vele dwalinghe in u werck vermydet hebben / welcks oprechticheyt ghy