Het vierde Boeck214beter mercken konde / welcke in groote dinghen na te volghen / niet recht ensoude zijn/ Want daer in moet men de ongheschicktheyt verbeteren/ ende detreckinghe moeten versacht worden/ op dat die wiltheydt vermijdet/ ende diekonst ghesien worde. Maer wie soude onderscheydingen die qualijck endesonder konst gheteyckent zijn/ mercken connen; Anders moet sich niemandverwonderen/ dat soo veel en verscheydene dingen een ervaren konst-meesterin den sin komen can/ welcke altemael te door vreyden syn leven met ghenoechis/ ende de kortheydt desselven moet blijven laten. Want die dingen die voorvallen syn ontalbaer/ ende der Konstmeesteren gemoet is vol van Beelderen/welcke noch ter tijt onbekent synde / niet alleen in menschlicken / maer ooc an-der dingen afbeelding die de gene alleenskens mochten voortbrengen, dewelcke een seer lanc leven en een goet verstant/ neersticheyt en deses konsts/ lang-duerich gebruyck van God vercregen hadde. Want door Godlijcke hulpvermoghen die Ervarene van dese ende andere konsten seer veel. Waer dewijlwy van de veranderinge veel gesproocken ende nochtans openbaer is/ dat geenwere van Menschen ghemaeckt / zodanighe onveranderlijcke ghelijckheydteens anderen wercks ofte dings behoude/ dat het niet van sich selve eenighetonderscheyt hebbe/ ende dat oock niemant soo konstich levet/ die twee werckenzoo ghelijckelijck maecken can/ datse onder sich niet souden connen onderscheyden worden. Want niet van onse sake komt tot een zoo groote gelijck-heyt/ hoe wel wy daernae trachten. Ja wy sien/ als wy een form op dit endedan op een ander pampier opdrucken ofte Yser in dat selve leem gieten/ datin den uytcomende dingen teyckenen van onderscheyt zijn/ waer doorse omveeler oorsaecken willen konnen onderscheyden werden. Als nu dit gebeurtin dese seeckerheyt wat sal in andere dinghen niet geschieden connen. Manvan sulck onderscheyt spreecken wy in teghenwoordicheydt niet: Maer ikwil eeni ge verstaen hebben/ welcke iemant wt te drucken sich mochte voorge-nomen hebben/ want van dese zijn alle die voorgaende te verstaen: Zoodiewils jemant een werck in syn sin gevattet heeft/ komen hem terstont vooBeelden van onderscheydinghen/ niet die ondern ydelijc en noodich is/ maerdoor de welcke schoone ende leelijcke dingen onderschtyden worden/ die men doordie woorden der onderscheydingen te vooren verclaert te wegen brengen can.Maer als het werck volwt is/ zoo volcht op het aenschouwen der oogen desgemoets ordel in twelck verscheydene Luyden meyningen verscheyden zijn.Daerom wil ick in onse dingen eenen jegelijcken toegelaten zijn/ dat/ alshet hen goetdunct / onse dingen verandere ende alle dingen versoecke/ van welc-ke wy haest na desen claerder spreecken connen. Op dese wijse moet men toe-sien/ opdat het werck niet tot een alte seer vreemde ende onnatuerlicke wijse ge-brocht worde/ ten waer dat men Monsterdingen/ ende gelijcsaem der droomen/geslacht uytbeelden wilde/ alwaer aller dingen natueren onder malcanderenvermengt worden. Maer dat ick tot het aengestelde werc kome, Laet int be-gin een beelt bestelt worden door syne dwarsch linie ende ruymte vande hoochteonderscheyden synde/ die dwarsch linie dan zijn in een seecker getal van onsbegrepen/ maer een jegelijck mach meerder ofte weyniger beschrijven. Meerder te maecken dient wel tot seeckerheyt/ dat eenen neerstigen konst Meestertoestaet: Maer die weyniger maecke/ die den arbeyt ende moeyten verminderenmaer hy sal tot een uytnemende sekerheyt niet comen connen / Alhoewel nudie wel