Druckschrift 
1 (1904)
Entstehung
Seite
5
Einzelbild herunterladen
 

5

'5

'5

25

der Zeile nachgetragen) pullis esca(m) plene \ non prebeat

priusqua(m) in eis pifn)nar(um) \ nigrcdine similitndinem

propriis \ colorib(us) agnoscat. postqua(m) vero eos | ietros

pnlmis aspexerit in toto ag \ nitos abu(n)da(n)tius pascit.

hie prior in \ cadaverib(us) oculu(m) petit. Cornix a(n)-

nosa | abis apnd latinos gr(e)co n(o)m(in)e appellat(u)r.

Zu beachten ist am Ende von Zeile 2 u. I 5 das i mit darüber-

und daruntergesetztem s; Zeile lo die von anderer Hand bewirkte

Besserung clamat aus clamet; in Z. 11 u. 12 die an den Rand

gesetzten Anführungszeichen; Z. 16 am Rande ist das Wort hec

von anderer Hand über Rasur geschrieben; Z. 17, im Wort deditis,

sind die anfänglich ausgelassenen Buchstaben di von anderer Hand

über der Zeile nachgetragen.

d) Unsere Probe ist der Tafel 33 bei Ewald und Loewe, dieaus dem im XI. Jahrhundert geschriebenen Codex der National-bibliothek in Madrid A 1 15 stammt, entnommen. Eine genaueBeschreibung der Handschrift, welche den Liber Scintillarum AlbariCordubensis collectus de senteneiis sanetorum patrum (daraus dieProbe) u. a. m. enthält, geben die Genannten, Praef. S. 25 fg.,nach deren Ausführungen die Annahme wahrscheinlich, dass dieHandschrift nach 1063 geschrieben wurde.

XL. De devotione.D(omi)n(u)s dicit in ev(a)ng(e)l(i)o. cum \ voveris vo-tu(tn) d(omi)nod(e)otuo. \ nontardabisreddere. quiarequiretillnd d(omi)n(u)s dfeujs tuus. \ Paulus ap(osto)l(u)s dixit.Omfnjis qui in agone contendit. ab \ om(n)ibfus) se abstinet.et Uli quide(m) ut corruptibilem || corona(m) aeeipiant. nosau(te)m incorrupta(rn). Nemo mi \ litans dfcjo inplicat senegotiis s(e)c(u)larib(us). ut ei placeat. \ cid se probavit.Salomonon dixit. Semita iustor(um). de \ clinat mala,custos (aus custus verbessert) au(te)m anime sue. servatvia(m) sua(m). \ Jeronim(us) dixit. Nu(m)qua(m) de oremonachi. turpis aut las || civus sermo procedat. Jus enimsignis libidinosus ostendi \ tur. et p(er) exteriore(m) homi-nefm) interioris hominis vitia demofnjs \ trantur. monachusnon desideret urbiu(m) frequentiam. \ qui de singularitatecensetur. monachi. sit vigil sensus. \ ne vanis cogitationi-bfusj polluatur. Amet scientiam || scripturar(um). et carnisvitia non amabit. ep(iscop)i imiten | tur apfo)st(o)los. etmonachi p(er)fectos patres, ut quorum \ honorem possident.imitentur et meritu(m). monachus j habcat simplicitate(m)colu(m)be nee cuiqua(m) machinetur \Zu beachten ist das Zahlzeichen für 40 in der Ueberschrift,das aus Ligirung des X und L entstand; in Zeile 8 die eigen-tümliche Ligatur in dixit; Zeile 14 und 19 die gestürzten t insingularitate und simplicitatem.

Tafel 9. Angelsächsische Schrift.

a) Handschrift der kaiserl. Bibliothek zu St. Petersburg ausdem achten Jahrhundert, signirt X. Q. v. Otd. I. 18, enthaltend BedaHistoria eccles. gentis Anglorum, cf Gillert, Neues Archiv V. 260.Hier unbedeutend verkleinert. Beda V, 19. 20.

librum eximium. quem in exem \ plurn Sedulu. geminatooperc. | et versibus exametris et prosa \ conposuit. scripsitet alia \ nonnulla utpote vir. im de || cumque doctissimus.nam \ et sermone nitidus, et scriptu | rarum ut dixi. tarnliberalium. \ quam ecclesiasticarum erat \ eruditione miran-dus. [| Quo defuneto pontificatum \ pro eo suseepit Fordheri. \qui usque hodie superest. vir \ et ipse in scripturis s(an)c-ftjis | multum eruditus. quibus || episcopatum administran- \tibus. statutum est synodali \ decreto. ut provincia austra- \lium Saxonum. quae eatenus \ ad civitatis Uentanae. cuitunc j| Danihel praeerat parrochia(m) \ pertinebat. et ipsasedem | episcopalcm ac proprium \ haberet episcopum. con-secra \ tusque est eis primus antistes || Eadberct. qui eratabbas mona \ sterii beatae memoriae Uilfridi 2. Columne:

episcopi. quod dicitur Selaeseu. \ quo defuneto Eolla susee-pit | officium poutificatus. ipso \ auteiu ante aliquot annos |ex hac luce subtracto. episco || patus usq(ue) hodie ecssa- 5vif. | XIX (nachträglich eingefügt). Anno auteiu imperiiOsredi \ quarto. Coinred qui regno \ Merciorum nobilissime\tempore aliquanto prae || fuerat. nobilius multo regni | 10seeptra reliquit. nam venu \ Romain, ibiq(ue) adtonsus. \pontificatum habente Constan \ Uno. ac monachus factus. |] 15ad limina apostolorum \ in preeibus ieiuniis. et elemo \ synis.usque ad diem p(er)mansit \ ultimum, succedente in reg-nu(m) | Ceolredo filio Aedilredi || qui ante ipsum Coinrc- 20dum I idem regnum tenebat. \ Venit autem cum Mo etfiliits | Sighcri. regis orientalium | Saxonum. cuius suprametni || nimus. vocabulo Offa. iuvenis \ amantissimae 25aetatisb) Handschrift der kgl. Bibliothek zu Berlin, Ms. theol. lat.Fol. 356 aus dem achtenjahrhundert, enthaltend Homilien Gregorsdes Grossen über Ezechiel. Hier der Schluss der sechsten Homilie.Die Schrift ist etwas verkleinert worden.

ascendit. quae preparavit dfeujs diligentibus sc. habetergo in sublimitatealti \ tudinem. quia eterna s(an)c(t)oru(in)gaudia nunc nullo praevalent penetrari cogi \ tatione. pro-funda quoque est. illa inestimabilis dampnatio. supplicioruin.quae cos quos suseiperit in imis demergit. In quibussacra eloquia horri \ bile(m) aspectu(m) habent. quia inesti-mabile(ni) terrorem audientibus ineutiunt. \ cum supplicia 5inferni loqmintur. Benc ergo dficilujr. statura quoqueerat \ rotis et altitudo et horribilis aspectus. quia scriptumsacra in utroque \ testamento. et ammonendo reeta est. etp(ro)mittcndo alta et minando terribilis. \ Haec nos fr(atre)shodierna die largiente d(omi)no dixisse sufficiat. ut ad desc-renda \ ea quae subiuneta sunt otio reparati redeamus inauetore omnium d(e)o. || d(omi)no n{ost)ro Jc(s)u Chr(ist)o 10confidentes. quivivit et regnat cum patre in unitate spfirilujss(an)c(t)i \ dfeujs per omnia saecula saeculorum. amen.Tafel 10. Cursive der Merovingischen Reichskanzlei. UrkundeTheuderichs III. vom 30. October 688 (Monumenta Germaniae. Di-plom. I, 51, Nr. 57). Hier nach dem Facsimile bei Letronne, Diplo-mata et Chartae Merovingicae aetatis, Nr. 20; etwas verkleinert.(C.) Theudericus rex Franc(orum) v(ir) inl(uster). \In der Auflösung dieser Kürzung folge ich Bresslau, der gegen-über dem Versuch Julien Havcts, in diesen Worten eine Adressezu sehen und mitviris inlustrebus" aufzulösen, die ältere Ansichtvertheidigte, von deren Richtigkeit ich mich durch Einsicht der PariserOriginale überzeugte.

Dum et nobis divina pietas ad legitema etate fecit pet venireet in solium regni parcnt(u)m nostror(u)m sueeidire oportitnobis et condecit pro salute anime nostre cogitare dibiam(u)sIdeoque vestra cognuscat industria quod nos \ pro saluteanime nostre una c(u)m consilio pontefic(u)m vel obtima-t(u)m nostror(u)m villa noncopanti Latiniaco que poniturin pago Meldequo. qui fiuit inl(ustre)bus viris AebroinoU(u)arattune et Ghislemaro q(u)ond(am) maior(es) domosnostros \ et post discessfujm ipsi(u)s U(u)arattune in fisconostro fuerat revocata nos ipsa villa de fisco nostro ad s(u)g-gestion(e) precelse regine nostre Chrodochilde seo et in-l(ustre) viro Berchario maiorem domos nostr(um) ad mona-sthirio s(an)c(t)i | dom(n)i Dionisiae ubi ipsi (von gleicherHand nachgetragen) precios(u)s in corpore req(u)escit etvenerabilis vir Chaeno abba c(u)m norma plurema mona-chor(u)m ad laudis Chr(ist)i canendas in ordine s(an)c(t)oibidem adunata preesse viditur pro remedium anime nostriplena || et integra gracia prepter rem illa in loco qui dici- 5tur Siliacos qui fuit Arulfo q(u)ondam et ibidem usquenunc ad ipso Latiniaco aspexit quem apostholico viro dorn-