— 168 —

III.

Simoni GRINAEO VIRO OMNI | disciplinarum genere ornatissimo.Petrus | Schefferus, & Mathias Apiarius, | S. Dicunt . | INTER totcximios uiros, Giyneae doctissime, qui nö modo | de nobis quam optimemeriti, uerum etiam ob singularem suam | eruditionem & humanitatem,quamuis re digni censendi sunt, tu solus nobis is uisus es, cuius nomine& auspicio praesens noster labor, musicis rebus impensus, tuo fretusfauore in publicum prodiret, atqz id duobus praecipue, ut multa prae-tereamus, nominibus, primum, quod nostris conatibus, quibus remliterareä iuuare studemus, ita applaudis, ita consultum esse cupis, utmerito tibi tarn nostras facultates, quam hoc ipsum quod ipsimet sumus,tibi debeamus. Deinde quod hoc opusculü typis excusum, publicatur,tuo unius impulsu factum est, tuo unius crga honestas artes amoridebetur. Proinde si qua utilitas ad musices studiosos, hinc peruenturaest, si Xistus Theodericus, huius cantionis insignis autor & artifex,prius plus satis celebris, maiori fama laudabitur, in cuius quidem laude,nos hie iure moraremur, nisi ridiculum esset, uino suopte sapore uen-dibili haederaceum Signum suffigere. Si deniqz nostra opera, quamnon uulgarem emendendo & exeudendo impendimus, quoquo modocompensabitur, id totum tuo beneficio accaeptum feretur. Quis autemest, qui non manifeste uideat, qua magno fruetu, quanta cum delecta-tione & uoluptate, huius artis professores pereepturi sint, unde & Xistosuus honor accedat necesse est. Nam ut umbra corpori, ita gloriauirtuti, etiam inuitae, se comitem adiungat oportet. Iam quod ad nosattinet, non lucrum affeetamus, ä qua quidem siti semper abhorruimus,tantü abest ut priuatae potius quam publicae utilitati, consulamus,tantü eo semper speetantes, ut per distractores illos librorum (nihilmorantes quantum ipsi inde lucrifaeiät) aequa mercedis portione nostrisuigilijs & sumptibus respondeatur, quorum quidem, si ad huius opus-culi venditionem respieimus. nos nunquam poenitebit. Hie tarnen nonignoramus Xistum hanc foelicissimi ingenij sui foeturä Argentoraticompositam, in gratiä, & impulsu Joannis Rudolphingi, uiri Omnibuspunetis absolutiss. & summi musica candidatorum Maecenatis, olimedidisse. unde quis cogitare possit, häc dedicationem, illius Rudolphin -gum puto, quem & nos, ob singularem in omnes bonarum artium cul-tores beneuolentiam, unice suseipimus, & exosculamur, iniuria fieri,atqz adeo sub eius nomine debuisse publicari, cuius cogitationi siesatisfactü uolumus, nostrum minime esse, ut cuiusquä benefaeta authonorem detraetare cötendamus, habet Rudolphingus ä Xisto quodsuum est, quod & sibi per nos, integrum & intactü relinquet', operariaaüt industria nostrae officinae, quae hie accessit, eam tuä essse uolui-mus. Quod si usu recoeptü est, ut aliena scripta, a quibusdam uteunqzcastigata, quondam alijs dicata, subinde tarnen nouorum patronorumtutela proemuniri permittantur, cur nobis non liceat, quod propriumnostrum est, citra ullius detrimentum, sub cuius uisum fuerit presidio

168