19
diuinitus, vt creditur refraenatus, in nullo tum ei voluit esse contrarius. Egit quippe hoc miro modo circafamulum suum divina provisio, nee mortalis hominis premeretur judicio, quem tanto magnificare disposuitprodigio. Hinc non sopitum, sed acrius accensum est praedicti episcopi furoris incendium. Nam quamvis eumtunc sinerit abire, rursus tarnen Coloniam statuta die ad se jubet redire. Interea fratribus ut supra meminimuspro eo sollicitis in vigiliis et orationibus adest vir Domini improvisus. Quis, quaeso, fluetus eloquentiae, quaelingua potest evolvere gaudium tunc factum in commune ? gloriabatur quippe non immerito humanitas gregisex praesentia sui pastoris, quem Dominus glorificaverat admirandae protectione virtutis.
Caput XII.
Visio, quam habuit Hartniannus abbas Tuitiensis super morte Hildolphi episcopi Coloniensis.
Ea tempestate quidam Hartmannus abbas Tuitiensis dum nocte quadam somno indulsisset tale viditsomnium, praesagium utique futurorum. Vidit igitur per visum virum quendam forma egregium, vultu reuerendum,episcopalibus infulis decenter ornatum a Braweilerensi ecclesia procedentem et iter Coloniam usque dirigentem.Quem praecedentem beatum Wolphelmum abbatem cum fratrum caterua cernit e vestigio subsequentem,septem psalmos cum litaniis saepius modulatis voeibus iterantes. At ubi ad fores perventum est cubiculiepiscopi quiescentis fores obseratae, virga praecedentis impulsae, dictu velocius sunt apertae. Quibus taliterintromissis, dux praevius Stratum adiens reeubantis cum gravi requirit animadversione, cur tanta contra setemerius praesumpsisset exercere. Expleto sermone virga, quam manu gestabat, ad ultionem injuriae graviter illumpercussit in vertice. Itaque somno excitus abbas prae pavore virum domini certum reddit ex divina protectioneet beati Nicolai consolatione. Nee falsum extitit prorsus somnium vel inane, dum quod fratres in psalmis etlitaniis constitit egisse, hoc Uli Dominus per visum dignatus sit reuelare. Adhibet etiam certam fidem visioniexhibitio operis, nam uno eodemque momento, ut hie illum vidit percuti se sensit episcopus morbo gravari,tali ergo modo divinitus recisa et nisu suo frustrata illius adversatrix intentio est, morbo quippe reualescentepost dies paueos obiit, et cathedram praesulatus Seguinus vir pius obtinuit. Audita itaque morte praefatiantistitis vir domini venerandus abbas Wolphelmus confidenter Mosellam ascendit, et exponens longius injuriamsibi illatam propter priuilegia superius descripta, ostendit iam noua, videlicet litteras Gregorii papae etImperatoris Henriei quarti imo assistentibus sibi testibus allegauit assensum dominorum episcoporum qui infine vitae suae huic monasterio injuste ablata restitui jusserant; quibus auditis incolae Clottenenses fideijuramentum ei reddiderunt, sieque in propriae possessionis usum praedictuin praedium cum suis attinentiisnihil contradicente domino gratiosissimo Archiepiscopo Coloniensi Segewino reaeeepit. De his ita meminissesufficiat, nunc se ad gestorum ejus sequentia describenda articulus vertat.
Caput XIII.
Wolphelmus Monasterium Braweilerense diuersis picturis exornari facit.
Hic itaque Domini famulus, quae retro sunt, oblitus in anteriora se extendens totis viribus exemploDavid prophetae dicentis, Domine dilexi decorem domus tuae et locum habitationis gloriae tuae, domum Deiaggressus est exornare decoris varietate, quod quia devotissima mente coneepit, mirifico effectu consumaremeruit. Denique ut breuiter euneta perstringam, ejus instantia vel tempore in varios ornatus picturae velfabricae, seu etiam musiui operis decore, intus et extra se Status extulit braweilerensis ecclesiae. Textumpraeterea operis cujusque versibus expressit egregriis, ut liquido pateret inquirenti totius plenitudo materiei.
Caput XIV.
Jussu Wolphelmi in quatuor partibus ambitus quatuor Evangeliorum libri certis temporibus anni a diaconibus leeti sunt,
Opere pretium est, illud etiam non reticere, quod singulis annis vir Domini, novi et veteris testamentipaginas ex integro faciebat legendo revolui: quatuor vero Euangeliorum libros, quoniam non eo loco, velordine, quo reliquos competebat expleri, statuit quatuor temporibus recurentibus anni, in quatuor plagisclaustri singulos a singulis diaconibus recitari. Quod cujus fecerit vtilitatis intuitu, vel devotionis affectu, exsubjeetis ejus, super utrumque testamentum compositis, liquet versibus. In quibus singulis annis utrisqueexplendis non parvi pendendam annectit causam vtilitatis, plurima etiam necessaria tangens, nunc personassubito, decenter commutans, nunc electorum per verbera salutem denuntians, nunc scripturarum suaveingustum commendans, postremo geminam in Christo naturam generis humani medicinam demonstrans. Haecideirco praelibauimus, vt cum ad talia perventum fuerit loca, intrepidus lector percurrere possit, quod se jamdidicisse meminerit.
Fahne: von Bocholtz in. 6