Abbates in fundaüone posteriori.

S. Sandrarctiis.

Abbas I.

im in Abbatia 8. Maxiniini prope Treuiros professus inde a S. Gerone Episcopo Göloniensi»auersns, et angelici cantus indicio de reparando boe in Monasterio certior factus, eidemqnemagnifice reparato et dotato praelatus, defuncto autem Gerone a successore Episcopo Warinomalevolorum bominum studiis depositus, monasterioque depulsus fuit, subrogato in ejus locoMeginhardo quodam. Sandrardus vero ad lmperatrieein Adelheidem, cui etiam conjunctus!)erat confessionis familiaritate, seeessit, a qua benigne susceptus, monasterioque Wissenburgensipraepositus: ibidem conversabatur irreprebensibiliter: subditos regens prudenter, credita dispensansfideliter, sed ad coenobium, quod sibi primo quasi sponsam desponsauit cbarissimam, suspirabatfrequentcr. Dco autem miserante et Imperatrice mediante bonorabibter tandem ab AgrippinensiMetropolitano reuocatus, in locum et gradum restitutus est pristinum. Verum dum Pastor legitimus1 abesset, mercenariusque praesideret, ovium doinini facta erat luctuosa dispersio, rei familiaiis, librorum,reliquiarum, praediorum distractio, ita ut Abbate reuerso coadunataque congregatione, in maximalicet penuria seruirent Domino, tarnen sine murmuratione. Sic itaque vir ille Deo deuotus, in mundi bujusincolatu pressuris variis et tribulationibus, velut aurum, probatus praecastigatum coelo reddidit spiritumcum sanctis aeternaliter gauisurum. Anno circiter DCCCCLXXXVI, 24. Augusti, qua die Anniversarium S. San-drärdi festiue hie Gladbaci celebratur.

Floruit sub Pontifice Maximo Benedicto VII. Romanorum Impei'atore Ottone H. Arehi Episcopo Colonicnsi S. Gerone etsuccessore ejusdem Warino. Sub idem tempus floruit venerabilis Bruno sanetus et doctus, religiosus hujus monasterii.

15. Volradus.

Abbas II.

«ui (ut habet historia Henrici Abbatis VI) in diuinis et lnimanis valde idoneus, ex clericomonachum proiessus, sed paupertinis, quas in suseepto regimine offenderat rebus, nimiscoaretatus, instabat tarnen strenue diruta restaurare, ab antecessore coepta complere, imper-fecta quaeque seeundum posse perficere. His studiis dum insistit, Euergerus EpiscopusColoniensis zelo quodam praepostero duetus, eum cum omni congregatione S. VITI monasterioexpulit, et in monasterium S. Martini, quod est Coloniae, relegauit, praedia inter milites distnbuitlocumque in solitudinem redegit. Ob quam causam Euergerus terribili diuini judicii visione,aecusante S. V1TO conterritus, poenitentiisque duetus, Volradum quidem cum fratrum collegio, sedpraedia ablata et distraeta morte interveniente (quam divina vltione visceribus efhisis sine peccatorumconfessione obiit) non omnia restituit, unde factum est, ut fratres Deo seruientes, magnam licet neces-sariorum sustinuerint penuriam, gratias tarnen agentes Deo placitam supportaverint patientiam.Volradus vero meritis bonorum operum plenus in beatam transiit aeternitatem.