Caput V.
ex innopinato homicidio colligit locum inventum et aediflcari coeptum a üco nequaquaui esse praeordinatum, et desuper
sermocinatur ad eos qui aderant.
Stupendibus vero qui aderant universis, et de eo, quod acciderat, mente consternatis, varia quoquemore vulgi opinione gentili conferentibus, spiritu sapientiae et intellectus repletus Episcopus, silentio facto,in haec est verba concionatus. Nemo fortuitum putet, ut vulgus garrit indoctum, vel fatale, quod in praesen-tiarum cernitur contigisse. Fatum enim vel fortuitum niliil esse constat: sed prouidentia diuina rite, quaecondidit, regit, proprio nutu, dispensat, quod si bomo rationalis apertos semper teneret ocidos mentis, invigi-lans ad adventum Judicis, nequaquam ita formidabiliter in subitanei foveam mortis incideret. Nam pie monensin Evangelio Dominus ait: vigilate, quia nescitis, qua bora Dominus venturus est. quia ergo et venturaemortis tempus ignoramus, et post mortem operari non possumus. superest, ut ante mortem tempora indultarapiamus, sie enim, sie mors ipsa, cum venerit, vincitur, si priusquam veniat, semper suspeeta timeatur. Dehujus autem fratris nostri judicare non permittetur occasu repentino, sed ejus, qui omnia novit, antequamfiant, reseruamus judicio. Verum futurorum praescius Deus, reuelans arcana, quae nulla sui perspicacitate menspraefidet bumana, nobis serbis servis suis ostendit, quae hoc in loco coepimus, non sibi voluntaria. Non enimcredendum, quod hunc locum in construetionis initio, tarn stupendo sineret pollui homicidio, si inhabitationismonaebicae dignaretur insignire priuilegio. Nam sicut monaebis mundo mortificari, solique Deo viuere, manetarduum votum: sie habitationes eorum mundas et sine pollutione nefaria, vel criminali, solKcitudo debetpraevidere construetorum, et custodire pastorum; Unde quia nee hunc Dominus elegit locum voluntati ejusper omnia parendum, et ad alia censeo emigrandum, sperans in bonitatis ejus dementia, quia quod coepitin nobis bonum, perficiet. Et nunc quidem pro humanae sortis miseria nobis in commune est dolendum,simulque orandum, ut pius Deus et exorabilis bunc famulum suum, ab Omnibus absoluat peccatis, quemoeculto suo judicio tarn terribiliter casu praeveniri permisit mortalitatis.
Caput VI.
Coramunes funduntur preces pro clerico occiso, intentissimeque locus a Deo reuelatus investigatur.
Post haec orante qui aderat populo, corporeque defuneti a commilitonibus ad alia translato rursusAntistes infatigabibter conatur redintegrare laborem, quem per divinam reuelandum sperabat consolationem,ac ita demum moventes inde citra Rhenum statuerunt inquisitionem facere, et multa praetereuntes ultraterminum dioecesis appropinquaverunt Molensium fines. In ipsis ergo finibus mons erat incultus nemorumdensitate opacus, Ecclesiae veteris vix ostentans ruinas, et habitationes iam dudum pene neglectas.
Caput VII.
Primus fundator Monasterii Baldericus ex Regni Primoribus tempore Caroli Magui pretiosissimis tum reliquiis tum reditibus
sufficientibus Monasterium dotavit.
Fertur ab antiquioribus Caroli Magni temporibus Baldericum quendam ex Regni Primoribus in istoMonte fabricasse Ecclesiam, et cum pretiosissimis sanetorum reliquiis, cumque sufficientibus reditibus velutsponsam dotasse pulcherrimam. Postea vero Ottone primo annum XVII. in seeptris agente, Ungarorumquenefandissima gente peccatis exigentibus Gralliam, Germaniamque devastante, et ad istas partes appropinquante,custodes Ecclesiae Sanetorum rebquias in grandi cavato lapide, quem hodiedum cernere licet, supposueruntterrae, quatenus sicut evenit, si se tueri non praevalerent et sua, saltem non permitterent margaritas et sanetasuibus, canibusque proculcanda.
Caput VIII.
In istius ergo montis babitatione, dum consisterent circa nonas Julii, oecupato in aliis Episcopo venera-bili, vir religiosus Sandrardus, seeundum consuetudinem egreditur ad explorandum situm loci, ubi, dumrivulum cerneret praeterfluentem ad radices montis, vallemve fontibus undique scaturientibus, habilem piscinis,intellexit vir Deo deditus hunc locum S. Episcopo reuelatum divinitus. Et exhilaratus corde Pontificemadvoeavit concite, ostendens ei ex visionis consonantia loca diu desiderata.
Caput IX.
Diuinitus ostenditur locus per cantum angelicum.
Exultantes autem laetitia spirituah" triduano jejunio condixerunt inspriratoris omnium bonorum cle-mentiam invocari, quatenus aperta signaret osteusione, si hunc montem construi Pontificali praefiguraret
Fahne: von Bochollz III. 2