Druckschrift 
3 (1856) Chronik der Abtei Gladbach = Chronica abbatiae Gladbacensis
Entstehung
Seite
2
Einzelbild herunterladen
 

dicunt, quotquot eum nouerunt. Abbas enim Henricus cum veneratione nominandus hujus bistoriolae nobisauthor extitit, qui et taiitos tcstes nominauit, quantos in ipso, de quo agimns Monasterio, abbates et senioresprobatos fuisse contigit. Habemus autem et nos cum aliis idoneum testem Dominum Wolpbelmum MonasteriiBraweilerensis abbatem, cui pro Religionis ac Sapientiae reuerentia fides est major adbibenda qui a praei'atovenerabili viro tanto enucleatius omnia percepit, quanto familiarius cum eo, utpote avunculo suo conversarimeruit. Scribere vero proposuimus Monasterium illud Gladbacense reuelatione diuina constructum, qualiterquotiesque sit invidia instigante destructum, ut inbabitantes cum abbatibus pulsi atquo transmigrati, donecdemum in miserendi tempore sanctissimo nostro Patrono VITO interveniere licet non in pristinum statum,utcumque tarnen reibrmatum, atque stabilitum est. Sed Ins ad exhortanclam fidem, simul et legendi curiosi-tatem Lectori praelibatis, ad exordiendam accingamur materiam narrationis.

Caput I.

Gero Archi Episcopus Coloniensis Tricesimus sub Oftone I. et IL Imperatore diuinitus admuiicliir de constructione Monasterii Gladbacensis.

Recordationis piissimae Gero, successor datus Folckmaro Coloniensi Archi Episcopo, cura pastoralisolerter invigilauit gregi sibi commisso, bonis enim pollens moribus, per cuncta laudabilis, non a se, sed est aDeo commendatus. Cura autem, quam ruminabat sedulus deuotionem, in aliquam Deo placitam transferreconaretur actionem, reuelatum est ei diuinitus, quod in colle consito nemoribus, rivulo praeteriluente, Deo etpretioso illi Martyri VITO Monasterium deberet construere coenobiali regulariter informatum rcligione.

Caput IL

S. Gero ex Monasterio s. Maxiniini prope Treuiros auersit S. Sandrardum, quem praefecit intento operi.

Pontifex itaque Deo plenus divinae volnntatis executor band taediosus, de coenobio S. Maximini undefcuuc temporis Monasticae Yineae virtutum botryes germinantis odor longelateque respergebatur floridus, virumconscivit strenuum praclibato operi praeponendum, disciplinis regularibus apprime eruditum nomine Sandrar-dum: cui cum propriae voluntatis diuinacque panderet ordinem reuelationis, placuit in commune singula suaeDioecesis loca circuirc, sie forte locum a Deo praeelectum inventum iri.

Caput III.

S. Gero emittit Exploratores, ut de loci diuinitus sibi reuelati situatione eertior efficiatur.

Exeuntes ergo exploratores pii actiones suas postulabant Deo aspirante praeveniri, et adjuvanteprosecutum iri, multisque Saxoniae locis indagine curiosa circumspectis, Leigelingen devenerunt, ibi postcorporum recreationem, facta deambulatione perspicaciter omnia desiderantes considerare, locum inveneruntut eis visum est, visioni congrue respondentem, fluviumque Wiperam prope fluentem. Quocirca laeti admodumeffecti, et quod votis Omnibus quaerebant, se invenissß rati, Domino, qui puris manibus et mundo cordeinvocantibus semper praesto est, laudes dicunt, moxque Monasterii officinarumque spatium vallo cingunt.

Caput IV.

Deus occasione homieidii pandit non esse locum Geroni praemonstratum, in quo aedificare coeperant.

Verum omnipotens Deus, qui fidelium vota clemens dignatur intueri, passus non est eos incassumdiutius fatigari, sed aperte signavit liunc non esse locum, quem Antistiti devoto construendum praemon-stravit; nam coepto opere et jamjam indies proficiente nuntii venerunt Imperatoris Ottonis IL post obitumPatris in administrationem Monarcbiae recens ordinati. Quorum adventu gratulabundus Episcopus, ut humanimos est ingenii, in rebus agendis amicorum fauoribus delectari, aeeepta legatione, praeeepit solito maturiusmensam parari, et omnibus affluenter epulantibus, nuntiisque Regiis contra Episcopum honorabiliter residen-tibus: unus enim ex ipsis clericus, et alter erat laicus: misit iis Antistes jeeur cervinum lautius curatum,erat enim tempus autumnale, quo venatio imminet cervorum praeeipua. Laico autem carnem ineidente saepius,clericus incisam rapiebat auidius, donec quasi jocando laicus cultello in genu levissimum inflixit clerico,moxque cum tenui sanguine in ipso mors est subsecuta momento.