DE DOCTRINA400cadere in quem quam posse, Omologian quoque conuenientiadicebant, & idonin communi nomine corporis, & animi uoliptatem. Ceterum portenta & flagitia ab his, ut a poetis dicun-tur, multa cum superstitiosa solicitudine creduntur, multa etiampraeclarè, ut ex eorum sententijs & praeceptis, quae acutissimè defendebant, intelligi potest. haec fere sunt apud CiceronemDeos esse qui mundum administrent: quique consulant rebushumanis pronian dicunt prouidentiam. 2. & 3. de Nat. deorum& 4. de Finibus.Mundum esse sapientem, habere mentem, quae & se, & ipsumfabricata sit, & omnia moderetur, moueat, regat &c. In Luc.Fore ut ad extremum omnis mundus ignescat, cum humorconsumpto neque terra ali possit, neque remeet aer, cuius ortusaqua omni exhausta non esse possit. 2. de Nat. deor.Mundum natura constare, & administrari, non ut gleba constat aut fragmentum lapidis: aut aliquid huiusmodi nulla cohaerendi natura, sed ut arbor, ut animal, in quibus nulla temeritas,sed ordo apparet, & artis quaedam similitudo. 2. de Nat. deor.Aerem interiectum inter mare, & caelum Iunonis nomineconsecrari, quae est soror, & coniux Iouis, quòd & similitudo estaeris, & cum eo summa coniunctio. 2. de Nat deo.Quatuor ex rebus omnia constare. 4. de FinibusFato omnia fieri. de Fato. Fatalem autem illam necessitatemquam eimar menin dicunt esse, ut quidquid accidat, id ex aeternaueritate, caussarum continuatione fluxerit. 5. Tuscul. 2. de Diuinat. in Top.Multa fallsa esse, longeque aliter se habere, ac sensibus uideamtur. In Luc.Sensus ipsos assensus esse, quos quoniam appetitio consequaturactionem sequi tolli autem omnia, si uisa tollantur. In LucVisa quaedam mitti a Deo uelut ea quae in somnijs uideanturquaeque oraculis, auspicijs, extis declarantur. In Luc. catalipsiscitur diuinatio. 3. de Nat. deor. 1. de Diu. 2. refellitur.

PHILiad ſe conſeruan:ia sunt eius stat-us, quæ interitas:Plerisque tamen ir.tem non esse ponerDiumanjuros &1. Tuscul.Quæ in terris giẽ:Sautem honprodesse possen.spienten.noscere, no