SENTENTIARVM162ficimus & concludimus. I. de Leg.Inter hominem & beluam hoc maximè interesquòd haec tantum, quantum sensu mouetur ad id quodadest, quodque praesens est, se accommodat, paulùm ad-modum sentiens praeteritum & futurum. Homo au-qui rationis est particeps, per quam consequentia &nit, caussas rerum uidet, earumque progressus & quiverexigatsi anteceßiones non ignorat, similitudinibus compa-rat, rebusque praesentibus adiungit atque annectit futurafacilè totius uitae cursum uidet, ad eamque degendamncelo fi-praeparat res necessarias, &c. 1. Offic.Homines cùm multis rebus humiliores & infirmiores sunt, uidentur hac re maximè bestijs praestarequod loqui possunt. quare praeclarum mihi uideturadeptus is, qui qua re homines bestijs praestent, ea in implumat.ad parerre hominibus ipsis antecellat. 1. Offic.tolerabilNulla re longius absumus a natura ferarum, quaraequitate. in quibus inesse fortitudinem saepe dicimus, [um & exceisiauctu.ut in equis, leonibus: iustitiam, aequitatem non dicimussunt enim rationis & orationis expertes. 1. Offic.Homines etsi multis alijs, tamen hoc uno à bes-plurimum differunt: quod rationem habeant à natumenti datam, mentemque & acrem & uigentem,lerrimeque multa simul agitantem, & (ut ita dicarsagacem, quae & caussas rerum, & consecutionesdeat, & similitudines transferat, et disiuncta comgat, & cum praesentibus futura copulet, omnem