190HEAVTONVbi scies, si displicebit uita, tum istoc utitor.Sy. Here licet ne? Ch. loquere. Sy. at tuto. ch. loquerSy. quae ista est prauitas,Quaeue est amentia, quod peccaui ego, id obesse hui-ch. ilicet,Ne te admisce: nemo accusat Syre te: nec tuarum tibNeque precatorem pararis. S. quid agis? C. nil succenſNec tibi, nec huic, nec uos est aequum, quod facio, mihiS. Abijt. rogasse uellem. Cl. quid Syre? sy. unde mihiterem cibum,Ita nos abalienauit. tibi iam esse ad sororem intellegegli. Adeon rem redijsse, ut periclum etiam fame mihisit Syressy. Modo liceat uiuere, spes est. Cli. quae? Sy. nos esurituros ſatis.CII.rrides in re tanta, neque me quidquam consilio ad-iuuas?Sy. Imo & ibi nunc sum, & usque dudum id egi, dum lo-quitur pater.Et, quantum ego intellegere possum. CL. quid? Sy. nonaberit longius.cl. Quid id ergo? S. sic est, non esse horum te arbitror.Cli. quid iſtuc Syre?Satin sanus es? Sy. ego dicam, quod mi in mentem: tu diiudica.Dum istis fuisti solus, dum nulla alia delectatioQuae propior esset, te indulgebant, tibi dabant: nunc filiaPostquam