ICESZ

189TIMORVMENOSTane tandem quaeso est Menedeme, ut paterTam in breui spatio omnem de me eiecerit animispatris?Quodnam ob facinus? quid ego tantum sceleris admi-si miser?Volgo id faciunt. Me. scio tibi esse grauius multo, acdurius,cui fit. uerum ego haud minus aegre patior id, qui ne-scio.Nec rationem capio, nisi quòd tibi bene ex animo uo-lo. Clit.hicPatrem astare aiebas? Me, eccum. Ch. quid me incusasClitipho?Quidquid ego huius feci, tibi prospexi, & stultitiaetuæ.Vbi te uidi animo esse omisso, & suauia in praesentiaQuae essent, prima habere, neque consulere in longi-tudinem:cepi rationem, ut neque egeres, neque ut haec posses perdere.Vbi, cui decuit primo, tibi non licuit per te mihi dare,Abij ad proximos, tibi qui erant, eis commisi, & credidi,Ibi tuae stultitiae semper erit praesidium Clitipho,Victus, uestitus, quo in tectum te receptes. C. hei mihic. Satius est, quàm te ipso haerede haec possidere Bae-chidem.S. Disperij: scelestus quantas turbas consciui insciens.& Emori cupio. Ch. prius quaeso disce, quid sit uiuere:VbiN