HEAVTON156Cuius nunc pudet me, & miseret, qui harum mecantabat mihi,Monuisse frustra: neque potuiße unquam me abexpellere.Quod nunc faciam tamen: cum gratum mihi essetuit, nolui.Nemo est miserior me. Sy. hic de nostris uerbis eriuidelicet,Quae hic sumus locuti. Clinia, aliter tuum amoreatque est, accipis:Nam & uita est eadem, & animus te erga idemfuit,Quantum ex ipſa re coniecturam fecimus.Clin. Quid est obsecro? nam mihi nunc nihil reromnium est,Quod malim, quàm me hoc falso suspicarier.Sy. Hoc primum, ut ne quid huius ignores: annusQuae est dicta mater esse ei antehac, non fuit:Ea obijt mortem: hoc ipſa in itinere alteraDum narrat, forte audiui. Cl. quaenam est altera?Sy. Mane, hoc, quod coepi, primum enarrem ClitiPost istuc ueniam. Cl. propera. S. iam primum omniumVbi uentum ad aedeis est, Dromo pultat fores:Anus quaedam prodit: haec ubi aperuit ostium,Continuo hic ſe coniecit intro: ego conſequor:Anus foribus obdit pessulum, ad lanam redit.Hinc sciri potuit, aut nusquam alibi, Clinia,

7