Druckschrift 
2 (1892) Anmerkungen
Entstehung
Seite
466
Einzelbild herunterladen
 

466 C ERFURTER JUDENEID

2. 1212. 1292. auch der jüngeren Überlieferung liegt, wie sich im ex-curs zeigen wird, die form sclirift zu gründe: £ 9 1] 13.

Eine erschöpfende geschickte der judeneide wäre ein weilaussehendesunternehmen, die gesamte judengeselzgebung, alle rechlshandschriflen,ratsprolokolle usw. würden malerial liefern, zur vorläufigen Übersichtmag folgendes genügen.

Die beiden ältesten mir bekannten formein finden sich MG. LL.1, 194 (Boretius capilularia 1, 259). die eine als c. 4 in den capilulisdomni Karoli imperaloris et Hludowici:626 Si me deus adiuvet, ille deus qui dedil legem Moysi in moute Synai,

et si lepra Neanian Siri super me non veniat sicut super illum venit, elsi (sie hs.) terra me non deglutial sicut deglutivil Dathan et Abiron: deisla causa contra te malum non merui.

die zweite im Wolfenbülller cod. Blankenb. 130. 52 bl. 206°, Xjh.:Iuramentum ludeorum.

Adiuro te per deum vivum et verum, et in illam legem sanclam quamdominus dedit ad beatum Moisen in monte Sinai, el per Adonai sanclum,et per pactum Abrae quod deus dedil filiis (fdii hs.) Israel, et si nonlibra Naaman Siro eirenmdet corpus meus; et si non me vivo degluciatterra sicut fecit Dathan et Abiion. el per arcum fidelis (l. foederis? vgl.gen. 9, 1217) qui de celis aparuit ad filios hominis, et ipsum locumsanclum nbi sanclus Moisen stelit, et illam sanetam legem quam bealusMoisen ibi haeeepit: de hac causa eulpabilis non sum.

Eine dritte form ist in den cod. lat. 6426 (Frising. 226, cim. IV.6. f) der k. bibliolhek zu München bl. 79" von einer hand des XII jh.eingetragen:

Sacramentum Hebreorum.

luro tibi per deum verum, deum Abraham, Isaac et Jacob, qui fecilcelum et terram, et per illam legem sanetam, quam dedit dominus permanum Moysi patribusque noslris in monte Syna, el per rubuin, in quodeus apparuit, et per arcam foederis alque teslamenti, el per sanclum Ado-nay, et per paclum Abrang, et si me non degluciat 1 vivum terra sicutDalhan 2 el Abiron in sedicione Chore; et si lepra Neaman Syri super me 3non venial; et si non veniat maledictio, que fuit data in monte Gebal (esist Gelboe gemeint, s. 2 reg. 1, 21 und unten); el nou veniat analhemamaranatha (1 Cor. 16, 22); el si non veniat super me et super domummcam illud, cum quo percussil deus Egiplum; et non veniant omnes illqmaledictiones super me, que scriplq sunt in hoc volumine: de hoc sacra-menlo peiurus non sum.

Quando ludeus hoc sacramentum debel facere, stet sub apeilione cqücum erecla dextera el fodial terram usque ad genu el sub pedibus suishalieat pellem caprinam. atque insuper sit rubo precinetus.

degluciat] g aus corr. 2 sic dathan] 6t« t auf rasur 3 me] e un-deutlich, daher nuchmah übergeschrieben

diese wohlerhallene fassung beweist, dass in der ersten lat. formetnicht die beiden si in sie, sondern sie in si umzuwandeln waren, und