428 LXXXVI G PREDIGTEN
neret, non lenlaiet. veneremur in illo divinilalem suam: (juia nisi superomnia tlcus exisleret, ci nullo modo angeli minislrarent. über die quelleder zweiten predigt, welche 2, 5 beginnt, können wir nicht mit gleicherSicherheit urteilen, die homilie des heiligen Augustinus über dasselbethema (Mallh. 15, 21—28; Marc, 7, 24—30) zb. bietet nichts verwanles.eher Ueda, dessen predigt zum zweiten sonnlag in der fasten (VII, 237Col. Agr. 1688, Migne 94, 102) durch seine evangeliencommentare ergänztwird, aber jene steht unserem stücke näher. In leclione saneli evangelii,beginnt er, quae modo leeta est, fralres earissimi, audivimus magnam mulierisfidem palicntiam conslantiam et liumililatem .... merito autem haec mulicrnatura quidem gentilis, sed corde constans et credula, congregatae de gen-tibus ecclesiae fidem devotionemque significat .... filia daemoniosa pro quaposlulat, anima quaelibet est in ecclesia, malignorum spiriluum magis de-ceptionibus quam condüoris sui maneipala praeeeptis. zu 2, 10 und varr.vgl. non dominum ad eam venire precatur, constat apertissime, quod eumverho salutem posse dare confidit. zu 2, 13. 14 vgl. Heda hebraicorumnominum inlerpretalio (III, 473) Tyrus angustia vel tribulatio: seu plasmalioet forlitudo. aber für das drille fragmenl, zwischen welchem und demzweiten ein ganzes blall verloren zu sein scheint (sonst müsle sich 3', 1h'Jtunmitlelbar an das letzte worl von 2' 1 anschliefsen), finde ich bei liedanichts recht entsprechendes, nur zu 3' 1 , 4 vgl. Beda: sane si ad exemplumCananeae mulieris in orando perstamus fixique manemus, aderit gratia con-ditoris nostri quae euncla in nobis errala corrigat, immunda sauetifieet, tur-bulenla serenet. die drille predigt beginnt 3 d , 8 und erstreckt sich überdas ganze vierte blall. sie schöpft aus Bedas homilie über Lucas 11,14 ff. (Migne 94, 113 //".) und schliefst sich derselben ziemlich genau an.ich setze die übereinstimmenden parlien her: Virlutes quidem domini nostrilesu Christi faetas esse in plebe ludaeorum audivimus et credimus, sed mi-racula, quae nunc legebantur, requiramus. erat, inquil evangelista, lesuseiieiens daemoniuni, et illud erat mutum, et cum eiecisset daemonium, (4*)locutus est mutus, et admiratae sunt turbae. lionio iste muius et caecusiueredulos significat, omnesque malevolos, qui mandata domini, nee operibusfacta, nolunt ad imitandum videre, nee aure cordis ad intelligendum audire,qui vineulo iufidclitatis et invidiae in lingua ligati, ut ipsa audita dei man-data aliis invident diecre, et annuntiare contemnunt . . . tria igitur signasimul in uuo bomine isto facta sunt: caecus illuminatur, et mutus loquitur,
et possessus a daemone liberatur........(4 d ) ipse autem, ut vidit cogi-
tationes eorum, dixit: omne regntim in sc ipso divisum desolabitur......
ostendit enim regnuni suum individuum esse, qui ubique regnat, cuius regninon eril finis. et iileo sc in bunc mundum venisse, ut diaboli regnumdcslrueret et portas regni coeleslis omnibus credentibus et per opera iustitiacinirare volentibus aperircl. den Inhalt der hl. 1—4 bildeten also predigtenfür drei auf einander folgende sonnlage (dominica I. II. III in quadra-gesima): man wird daher annehmen dürfen, dass die samlung nach demkirchenjahr geordnet war. gröfsere sicherheil würde sich erreichen lassen,wenn es gelänge, die quelle der vierten, auf bl. 5 überlieferten predigtzu bestimmen.