32

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΤΣ

XVIII. ρ. 233-

τειν' και γάρ εκ τούτων εϊαεσίλε, τις ην 6 Φιλίππφπάντα ανναγωνιζόμένος, καί τις ο πράττων υπέρ υμώνκαί το τή πόλει συμφέρον ζητών, εγώ μεν τοίννν έγρα-φα βονλενων άποπλεϊν την τάχιστην τούς πρέσβεις επίτούς τόπους, εν οίς αν οντα Φίλιππον πυνϋ-άνωνται, καίτούς όρκους άπολαμβάνειν' ουτοι δέ ουδέ γράψαντος εμού26 ταΰτα ποιείν ή&έληααν. τί δέ τοΰτ 1 ή δυνατό, ώ άνδρεςΆ&ηναίοι; εγώ διδάξω. Φιλίππψ μέν ην συμφέρον ώς

πλεΐστον τον μεταξύ χρόνον γενέσ&αι των όρκων, ύμίν δ 1ώς ελάχιστον. διά τί; ότι υμείς μέν ουκ άφ 1 ής ώμόααϋ· 1* ημέρας μόνον, άλλ 1 άφ 1 ης ήλπίαατε την ειρήνην έσεσϋ-αι,πάσας εξελύσατε τάς παρασκενάς τάς τοϋ πολέμου, ό δέτοΰτ’ εκ παντός τοϋ χρόνου μάλιστ 1 επραγματενετο, νο-μίζων, όπερ ήν άλη-9-ές, όσα τής πόλεως ίΐρολάβοι προτοϋ τούς όρκους άποδοΰναι, πάντα ταΰτα βεβαίως έξειν '27 ουδένα γάρ την ειρήνην λΰσειν τούτων ενεκα. ά ’γώ προ-ορώμενος, άνδρες ’Λ&ηναίοι, καί λογιζόμενος τό ψήφισμα

in seinem Handeln entschied“. —βονλενων , als Senator, wie § 28.Vgl. 19, 150 ff. Der Friede wardin der Hauptsache auf den statusquo verabredet, und somit lag, damittlerweile Ph. in Thrakien ein-gefallen war, alles daran, denselbenbaldmöglichst zum wirklichen Ab-schlufs zu bringen. Als daher dieAthener den Friedenseid in dieHände der makedonischen Gesandtengeleistet, drang D. auf schleunigsteAbreise der Abgeordneten, welchenun auch athenischerseits den Eidabnehmen sollten: άπιέναι του sπρέσβεις την ταχίστην, τον δέστρατηγόν ΪΙρόξενον κομϊζειν αυ-τού S έπι τονί τάπονε, έν οι S ανόντα Φίλιππον πνν&άνηται, γρά-•ψαϊ ώσπερ ννν λέγω τοϊϊ ρήμααινοΰτωί αντικρνί 19, 154. — ουδέγράψαντοί, nicht einmal nachdemich einen förmlichen Antrag des-halb gestellt, obwohl sie es eigent-lich ganz von selbst hätten thunmüssen, oder mit Bezug darauf,

dafs D. deshalb vorher sich nur imallgemeinen dahin geäufsert, 19,150.

26. τδντ’ ήδννατο, und washatte das zu bedeuten? Vgl. 8, 57τοντ’ αντοϊ s δνναται τό λέγεινu. s. w. 21, 31. τοντο δ’ όσονδνναται , γνοίητ’ αν έκ τωνδί.Wie viel lebhafter, überzeugendersind hier, wie überall, die direktenFragen, als es indirekte sein wür-den! Was der Redner als Resul-tat seiner Beweisführung wünscht,wird so gewissermafsen von denRichtern selbst ausgesprochen. —των όρκων , bis zur Abnahme desEides für Philipp. — τοντο, dasEinstellen der Kriegsrüstungeu athe-nischerseits. — έκ παντόί τονχρόνον] έκ bez. den Eintritt einerZeit als Anfangspunkt einer ganzenReihe von Momenten, also diesemit inbegriffen den ganzen Verlaufderselben, = von jeher. Vgl. §203.20, 141. — όπερ ην άλη&έί wasder Ausgang auch bestätigte.

27. το ψήφισμα τοντο, das § 25