Druckschrift 
Der Laubacher Barlaam : eine Dichtung des Bischofs Otto II. von Freising
(1184 - 1220)
Entstehung
Seite
525
Einzelbild herunterladen
 

— 525 —

5072. 5085. Dem schreibet scheint das prät. war (aber als unzu-lässige, falsche form) bekannt zu sein.

5101 f. Vgl. 7187. Diss. s. 23.• 5103 f. Vgl. diss. s. 23: (wonet) in mit ist der geläufige verssohluß.

5111. Vielleicht stammt Uusehede erst aus der md. iiberlieferung(Schröder); aber ich trage bedenken, Husche einzusetzen da die bildungenauf -ida auch sonst im LBarl. häufig sind; vgl. diss. § ™-

5123. kunftie. S> (300) und S° (096. 927. 1091 2746 3036. 3229)überliefern stets k. nie zuokunftic, S« stets zuok. nie k.; 9053 hat ö aasÄ offenbar erst nachträglich zugefügt, in mehreren fällen macht der%thmus das streichen des zwo nötig (vor allem 5123. 10 213. 11 toi.16 423), überall ist kunftie möglich. Ich trage daher kein bedenkcn es

/r-ino KQAft 7f>9S 7782 7928. 90aJ.an allen diesen stellen einzusetzen (5123. 5840. lo^ö. i io&

10 213. 10 704. 11538. 11751. 12 017. 14 158. 14208. 16 423). - Ebensoführe ich 8003. 14 032 kunjl ein.

5126. Oder engelliche? (vgl. 5060). i„ „britenen

5130/31. Lücke von etwa 210 versen. In der vorläge der erhaltenenr.i„ , „__n„..„ .1.. ......ii,i„« ,i„ u vierten nuaternio. vgl.

anm. zu

hs. fehlte das äußere doppelblatt des vierten quaternio. vg .6422/23 und diss. § 14. Die ausgelassene stelle 1»».^"

«cu* a n;Ä e < „ M n C CM m «K, laelantur, quorum et vüam imüati sunt Veatii*ti et ter heali, qui oeulis internus non fallentibus c0 «ff ~ JT1Gentium vanitalem, et humanae actionis instaUlitatem et ^ ncü ^' m*«nc alnegantes, aeterno, sibi thesaurizaverunt bona et nunquam caswam,^n <>que morle amputandam vüam acquisierunl. Hos ergo miia i*W, et nos despieabiles et indüjni irnitari satagimus, non « M0 ^«^Weamus ad altitudinem coelestis conversationis eorum, sed seeundumpmtntirmae naturae et miserae, virtutis vüam eorum figuramus,et habU*mm operti sumus, quamvis operibus ^^Zco^C^ZPromissio, a peecandi voluntate nos retrahit, ei ad mcorru ^«ohis in divino mysterio baptismatc data est, nos astnngü un^torum Hierum sequentes, vatäe abhorremus oorruptMiahae,^ 0 ^

* mpsis, se d vanitas sunt omma et afftietio spii1<»entia iransmulaliones. Somno enm et umbra, et aua per aer^ ,»"«« fragiliom, minimaque inest eis gratia, et neque 0"V ^ ßX mdeet seduetio malitiae mundi, qua«, non dihgere se P a Jomina-

j»*«fo<m*r. £t es« SeCM «d«« wrifa*« °* Ww .^J^«, Änpi< m,«to. Mm siMHiteoumsiM dornt amieis suis, cum■« nmvihus prae-^datosque omni bono et eonfusione indulos, ° mnlbUS ^ u J suJ)Ü0 ultima'•"■avatos, aetemae transmitUt tributaiiom. Quos moa ' Ta i es

"*•*! kumiUat, subdens eos pedibus omniurn «£££*£* Quorum,Jo mtiae ipsius, talia sunt et dona. Inirnicus enun ^ .^

H *«*» omnium qui faeiunt eius voluntalem. JhBcerpu