112 Nr. 65. 1509 August 28.
Sese et quicquid in orationibus poterit. Egregie dominedoctor, precibus iamdudum tarn meis quam aliorum ex parteperdocti omnis paene scienciae Petri Tritonii 1 V ra efflagitata Dig Us ,prae cunctis a celeberrimo doctore N. Bamgartner. 2 Personam/scienciam, mores actusque praefati Petri V rae Dig" haud dubitofore declarata. Sed quia spe dubia nullam propter sibi insinuatio-nem hactenus suspenditur, quod arduis tarnen causis fieri nonmussito, ipseque ego paternos iam lares, s ubi et idem ludimagistermagno in pretio habetur, visitaturus eidem responsum referredebite obligor: iccirco Dig tem V ram humiliter exoratam velim, mealiquibus de eiusdem certificare promissionibus speve concipiendaseu litteris propriis praetacto rem sedatis praesentibus negotiisperagendam insinuare. Mente enim anxia litteris conditis mepraenominatumque doctorem Bamgartner suis in causis laborareinfestat. Quapropter Dig tem V ram (ut supra) humiliter requiro deactis agendisve eadem in re me certiorem reddere, quatenus laevasibi vincla deferre possim. Valeat cum iis Dig tas V ra in Christofeliciter.
F. Herasmus Athesinus, professus s. aput Udalricum.
* Persona Hs.
erhalten ist; vgl. A. Schröder im Arc/i. f. d. Gesdi. d. Hodistifts Augsburg 1(1909ff.) S. 383f. — Über Veit Bild s. unten bei Nr. 106.
1 Der dem Kreise des Celtis ungehörige und nach dessen Tode (4. Febr.1508) in seine Südtiroler Heimat zurückgekehrte Petrus Tritonius (Treiben-reif) hatte im Frühjahr 1507 bei Erhard Oeglin in Augsburg unter dem Titel„Melopoeiae sive harmoniae tetracenticae super XXII genera carminum ..."vierstimmige Kompositionen über 19 Metren des Horaz und drei andereantike Strophengattungen ersaheinen lassen (es ist der älteste Notentypen-druck in Deutschland. Vgl. darüber /?. v. Liliencron, in: Vierteljahrsschr. f.Musikwiss. 3 [1887] S.26 ff.). — Tritonius scheint sich um eine Stelle in Augs-burg beworben zu haben, sein Gesuch ist aber offenbar ohne Erfolg geblieben.1513 ist er in Hall i. Tirol anzutreffen, 1521 in Schwaz, seine letzten Lebens-tage hat er vielleidit in München zugebracht, wo er spätestens 1523 gestorbenist; vgl. über ihn F. Cohrs in den Mitt. d. üesellsdi. f. deutsche Erziehungs-und Schulgesch. 8 (1898) S.261 ff.; Th. Kroyer in: Denkmäler d. Tonkunst inBayern 3. Jahrg. (1903) 2,1 S. XXXIX.
2 Gemeint ist sidierlidi der Brixener Dompropst Dr. Anton Paumgartner(vgl. oben S. 12 Anm. 1). Der Budistabe N bedeutet nur, daß dem Brief-Schreiber der Vorname nidit bekannt war. 3 Bozen.