Nr. 34. 1505 vor September 17. 59
ultra annis e stirpe regia et caesarea haud dubium est ipsumemersisse Et quia in his ultimis finibus nostrae habitabilis nonreperio libros Latinos, qui gesta Hispanorum regum continerent,nisi vulgares et illos maxime discordare, quia non colligunt nisiea, quae in favorem sui principis inveniunt, et propter maximoslabores, verificare et colligere tempora et nomina regum, nonpotui, ut optabas, satisfacere, pro meliore declaracione regumLusitanorum, unde procedunt, tibi mitto genealogiam omniumregum et principum Hispaniae incipiendo a Tubal, filio quintoIaphet, qui primatum Hispaniae meruit et eam habitare, et deindesuccessores ipsius usque ad praesentem S. Ferdinandum, Ara-goniae et Castellae regem etc. Non quod velim docere Minervamaut Solem facibus adiuvare, cum tu, praestantissime domine,quadam singulari prudencia non solum primatum reipublicae ob-tines famosissimae civitatis Augustae, sed et tua disciplina irrigastotum Imperium, a quo omnia tanquam ex vivo fönte rivuliomnia irrigua re,nascuntur. Quapropter summus gubemator sacriImperii in te puritates sui consilii tanquam in scrinio claudit etaperit, quae quidem autoritas manum tremulam mihi afficit, cumad tarn prudentem tanquam excellentem virum ausus sum calamumarripere. Parce ergo ineptiae parceque caracteri, si actenus <!>me scribendi calor evexit; amicicia etiam non eloquentiam petitsupplicetque amor, quod facundia negat.
Es folgt die „Genealogie" fol. 34 v —47 r .
34.Von Konrad Celtis. 0505 vor September 17.} Augsburg.Erinnert an seine frühere Aufforderung, Peutinger mögeseine Inschriftensammlung veröffentlichen, und äußert die Ab-sicht, dessen Kaiserbuch der von ihm selbst geplanten „Ger-mania illustrata" beizugeben.
München, StB: Cod. Lat. 4028 fol. 1 r f. Abschr. von Peutingers Hand(Die Hs. ist ein als Druckvorlage gedachtes eigenhändiges Manuskript vonPeutingers Inschriftensammlung „Romanae vetustatis fragmenta in AugustaVindelicorum et eius dioecesi". Der Brief des Celtis und die Antwort darauf{s. den folg. Brief] sollten sie nadi der ursprünglidien Absidit des Verfasserseröffnen. In der am 24. Sept. 1505 abgesdüossenen Druckausgabe sjnd diebeiden Briefe jedoch weggelassen und durch den als Nr. 36 folgenden Wid-mungsbrief an den Leser vom 15. September 1505 ersetzt).