118 Vita Burchardi.

cogunt, aliqua ratione protulissem, ut tuae probitatis doctissimo eruditus

documento, rei agnoscerem veritatem; quoniam quicumque ex sanctarum

sententiis scripturarum titubationis incidit periculum, nisi emendatus confes-

sionis satisfactione mundator ipsamque cognoscat veritatem, gravis culpam

s reatus incurrit. Quapropter meae vulnus conscientiae valde dolens ultraque

celare metuens, tuae dignissimae sanctitati fiducialiter aperio, ut hoc quod

latet intrinsecus patefiat extrinsecus. Nam huius dictaminis compositionem,

nullius sagacitatis protervitate succinctus, sed sitibundi ingenii raritate, Deo

teste, valde coactus, sanctitati tuae propono, quo nie corrigas certioremque

10 istius investigationis mc facias, quia te typura illorum gerere vicemque scio

Marc. i,it tenere quibus dominico dicitur colloquio: „Vobis datum est nosse mysterium

regni Dei." Cum autem veram conscientiae meae confessionem faciens, ad

veritatis agnitionem, tua monstrante prudentia, pcrvenero, ab omni reatus

mei sorde mundatum ac tuae sanctitatis innoccntiaeque me fore participem,

15 et spero et firmiter credo, quoniam, si verum non esset, psalmista non dixisset:

Paaim. 17,26 „Cum sancto sanctificaberis et cum innocente innocens eris." Sed quia ul-

ceris mei dolor me semper angendo tuam cogit adire clementiam, quaesti-

uncunlam, pro qua istius pitatioli congeriem composui, ambagibus cunctis

proiectis, tuae prudentiae, quam mihi succurrendam a fore non dubito, prout

20 potero ungue tenus exprimere non desisto. In sacrosanctae scripturae volu-

minibus Moysen et Heliam quadraginta dies ieiunasse lcgimus, sed an ab

omni alimento se abstinuissent, multi dubitamus. Christum dominum nostrum

cursum quadraginta dierum ieiunasse et triplieem idcirco temptationem tole-

rasse, scio et veraciter credo; sed an ullus hominum hoc fecerit dubito;

25 quia si Moyses vel Helias aut prophetarum aliquis quadraginta dies unius-

cuiusque cibi abstinuisset, diabolicae temptamenta probationis, ut autumo,

non evasisset; nam, ut ita dicam, facilius esset, hominem passibilem probari

quam dominatorem totius creaturae temptari. Nunc autem tibi hoc tractan-

dum relinquo, quoniam de talibus ultra loqui tremisco. Scriptum namque

Matth. 12,36 30 est: „Omne verbum ociosum quod locuti fuerint homines, reddent rationem

de eo in die iudicii." Istius vero investigationis interrogationem quam pluribus

proposueram sapientibus; cum non sum edoctus, crescit morbus praedictus

centuplicatus. Quapropter tua me sancta veritatem cdoceat sapientia, ut laqueum

reatus non incurram, sed poenitentiae vel verae confessionis fruetum acquiram,

Rom.io,io 35 quem apostolico dicenda ,promisit' sapientia: „Confcssio fit ad salutem."

19. Ut autem haec servus Dei perspexit, huiuscemodi correctionis verbaeidem iuveni die tertia rescripsit:

Quod me de quadragesimali ieiunio Moysi et Heliae quasi dubitandointerrogasti, ex hoc te, fili care, diutius dubitare nolo. Quia Deo adiuvante40 planissima expositio est, hac te instruere cupio. Nam ut ipse confessus es,si quis de sententiis sanctarum scripturarum dubitaverit, nisi satisfactione re-sipuerit, gravis culpam reatus incurrit; si autem ingenii ariditate scu aetatistemeritate sive ignorantiae obscuritate aut negligentiac conculcatione illusus,titubationis incidit periculum, et corrigit quis eum: scire debet, quoniam qui con-

4.5 a ) KDr; suocurrendum.