114 Vita Burchardi.

sanctimonialium cum universis fratribus venit. Gumque illuc ventum fuisset,fratribus in unum convocatis, virginem in medio statuit, et dixit": „Fratresmei carissimi, videtis hanc virginem, Dei amore pariter et timore accensam,lubricas huius mundi delicias respuentem et Deo placere concupiscentem.

i Haec 1 ' sermonem evangelicum non c surda aure recipiens, patrem et matrem,cognatos et amicos, domos et agros respuit, et d soli Deo se adiungere dispo-suit. Erubescite senes necnon et vos iuvenes, nihil huic simile facientes!Quid tacetis? Quid rubore contenditis? Ecce puella tenuissima erecto vexillointrepida vos praecedit, et contra spiritales nequitias pugnare non metuit.

10 Ecce lorica 0 fidei galeaque salutis induta, animo imperterrito contra inimicumdimicare f parata est. Ergo si neque praecederc neque huic 8 concurrere pos-sitis' 1 , saltem eam similibus pietatis exemplis consequi studeatis." Posthaec aliaque verba divina, completis missarum officiis', cellulae eam inclusit k ,et quae 1 compunctione divina secularibus m mortua fuit n , ordine mortuorum

15 Deo illam commendaverat. Ibique" Deo serviendo tres annos vita angelicavivebat, et diversis passionibus lemptataP, ad ultimum animam pleniter ex-purgatami suo reddidit Creatori, ut in omnibus honorificetur Deus, qui insanctis suis semper est admirabilis*.

14. Eodem tempore quippe" Heinricus imperator cum exercitu in Bur-

20 gundiam ire disposuit, et eo itinere Wormatiam* venit. Cum autem egre-gium illud monasterium pene peractum vidisset, episcopum, ut se praesenteconsecraretur, assiduis rogationibus" petivit. Gumque vir Dei multum reni-teretur, tandem imperatoris voluntati quasi coactus consensit. Ergo omnispurcitia foris proiecta omnique fuligine detersa v , die sequenti imperatore

25 praesente et iubente, cum magnis laudibus et maximo cleri plebisque tripu-

pudio, multis episcopis praesentibus, Deo dicata est haec domus wl .

1020 15. Post biennium autem res miserabilis in monasterio eodem accide-

rat x . Nam pars occidentalis subita ruina nocte quadam funditus cecidit. Sed

hoc mirabile fuit, quod nulla campana sub tarn magna mole, nisi tantum

ao una exigua, confracta est. De hac re Dei servus, ut erat necesse, contur-batus?, quandam moestitiam in vultu praeferebat. Accedentes autem disci-puli" eius, quorum non pauca multitudo assidue aa illum sequebatur, talibuseum dictis consolabantur: „Miramur, senior, iuste, quod ex infortunio huius

«■) MK: ait. b ) MK: hie. «) MK: cum. d) MK 1 : respuente Holi;

35 2: respuondi soll. e ) MK: puella f. scuto g. f ) MK: pugnare. 8) huic

fehlt im MK. h ) MK: potestis. ») MK: solemniis. *) KVr 1: conclusit.

!) MK: quia. m ) MK: a secul. n ) MK: erat. °) KDr: Ibi quoque.

i') MK 1: temperata; 2: temptam. 1) MK: purgatam. ') MK: mirabilis.

Dann folgt [Caput XVII]: De dedicatione maioris ecclesiae in praoHentia Henrici impe-

40 ratoris et aliorum multorum praelatorura. ") quippe fehlt im MK. *) MK: in W.

") MK: proeibus. ▼) MK: detrusa. w ) MK: altera die Philippi et lacobi [Ca-

put XV111]. Qnomodo post biennium quaedam pars ecclesiae illius aeeidit. x ) MK:

aeeidit in e. m. y) MK: satis cont. est et q. m. z ) MK: consiliarü. aa ) aj-

Hidue fehlt im MK.

45 ' 1018, vgl. ÜB. I nr. 46. Urkunde K. Heinrichs IL für Worms 11. Juli {oder

besser 9. Juni) 1018: fundotenus a se construete; also wurde der neue Dom 9. Juni1018 eingeweiht; der Zusatz der MK: altera die Phil, et lacobi beweist nichts hier-gegen, s. Jahrbücher des D. lieiclis unter Heinrich IL, III p. 79 n. 4.