Vita Burchardi. 105

hoc loco fuissc consolatos. Nos autem hanc rem parum nobis compertam"cxistimationc vulgi ruminandam relinquimus 1 . Sed tarnen hoc pro certo sci-mus, quod cpiscopo dies et hora obitus sui divinitus praenotata est. Et hocipse, postquam domum reversi sunt, imperatori pronuntiavit 1 '. Quare impe-rator multum contristatus, quem in locum ° ipsius habere vel cui episcopatum seius d committere debuisset, multum lacrimando ab eo exquisivit". Tunctandem quasi coactus sie respondit: „Fratrem unum habeo, si Deo placuis-set f , hunc mihi successorem rogassein f . Super haec autem omnia Deusunum provideat«, in quo bene sibi complaceat. * Tunc imperator sub testa-mento Dei iuravit, antedictum episcopatum fratri illius se daturum. Et ut 10melius ae h facilius recordari potuisset, epistolam deprecatoriam pro hac rc abepiscopo aeeepit, quam in saeculum suum ad testamentum 1 posuit. Quidplura? Eadem k die et hora, qua 1 ipse praedixit, morte suceubuit, corpusquesuum Romae cum magno honore in pace sepultum est m2 .

4. Defuncto autem cpiscopo, statim aderant varii" deprecatores, impe- isratorem pro episcopatu invocantes. Ex quibus quidam Erpho 0 pastorali no-mine insignitus p est. Sed hie postea quartum diem non vidit, quia die tertiadefecit. Quo extineto, adfuerunt q iterum non pauci, aurcs imperatoris variisrogationibus peeuniacque promissionibus pro episcopatu incessantcr adimplen-tes; inter quos unus Razo r nominatus, maxime laborando et non pauca pro- 20mittendo, virgam pastoralem aeeepit. Qui statim cum gaudio de Italia re-gressus, ad locum, qui dicitur Curo" 3 , pervenit, ibique vitam finivit. Nunciiautem revertentes, baculum imperatori retulerunt, et huius interitum dixe-runt 1 . Tunc tandem imperator suae memor promissionis, manum u clausitet episcopatum hunc nemini, priusquam in patriam reverteretur, se daturum 25promisit. Quis hoc meritis v beati patris nostri non computabit, ciusquevitam in hoc non w laudabit, quod ita a Deo erat electus, ut istorum virorumostenderet dei'ectus*? Mira res multumque stupenda, ut unus post elcctionemet episcopatüs aeeeptionemy quartum deeimum diem non vidisset" alter veroquartum diem non vixisset"*. Hie intelligere neenon et mirabilia Dei pos- 30sumus viderc. Non est enim sapientia neque bb prudentia nec ullum consi-

tt ) MK: parvuiti (bei 1 weggelassen) n. comparatum. b ) MK: Et hoc ipse

episcopus imporatori, p. domum (2: domi) r. s. p. c ) MK 1: q. looo; 2: q. locum.

d ) eiuR fehlt im MK. 0) MK: quaesivit. f ) MK: placeret — rogarem.

K ) MK: unum praevideat; 2: virum praevideat. >>) MK: et. ') MK: testatio- 35

nem tali p. k ) MK: eodem. ') MK: quam. "') MK: p. Franco, vir ve-

neral)ilis et Deo dilectus episcopus Wormatiensis, naturae suceubuit et dobitum mortis«•ilvit et corpus suum (so 1; 2: eius) Komae ab imperatore cum etc. n ) MK: sta-

tu" quidam aderant dep. °) MK: Epho. t>) KDr: assignatus. 1) MK:

fuerunt; 2: affuerunt. r ) KDr: ßaizo; MK: Rato. ") MK 1: Churo; 2: Chur. 10

*) MK: mmeiaverunt. u ) MK2: meritum. T ) MK n. Burchardi. w ) non fehlt

im MK. *) ut — defectus fehlen im MK 1. y ) MK: aeeeptationem. z ) MK 1:vixit; 2: vidit. »») MK: vixit. '' b ) MK: nec.

1 Vgl. Alpertus, de div. ternp. I, 3: Nos eam rem pro magnitudine scelerisParum nobis compertam existimationi vulgi ruminandam relinquimus. ' Franco 45xtarb nach MG. Nccrol. Germ. I, 663 und der Bisehoßchronik ($. 0. p. 31, 26) II non.sept. — 4. September 909, nach den Ann. necrol. fuld. mai. bei Böhmer, fontes III,J 58, VI lud. sept. = 27. Aug. * Chur.