104 Vita Burchardi.

mus, valde illum dilcxit et sacpc ad se a vcnientcm dementer suseepit, acdiversis donis onustum honorificc remisit, gratiam sibi promittens essefuturam.

3. Interea contigit, ut Hildebaldus Wormatiensis ecclesiae b episcopus5 diem clauderet ultimum 1 , et vice illius Franco 02 , praedicti domini Burchardifrater, constitueretur episcopus. Multa de hoc viro d narranda sufficerent, siingenii exiguitas non impediret. Sed quia mentio cius nostrae 0 rationi inter-venit, si non possumus de factis illius maioribus, tarnen aliqua dicamus deminoribus f . Accepto igitur 8 episcopatu, aliquamdiu in Wormatiae finibusio morabatur; deinde' 1 rebus ecclesiasticis rationabiliter ordinatis', in expeditio-nem Italicam cum imperatore k profectus est; ibique 1 plus quam unius spa-tio m anni in servitio imperatoris vigilanti animo studebat, eiusque secretissaepissime" intererat, et quando 0 de rebus maioribus aliquid traetandumerat, tanta familiaritate et auetoritate, quamvis iuvenis esset, apud impera-

19 torem habebatur, ut sine ipsius consilio raro aliquid statueretur 3 . Gunctisaffabilis erat, eunetis benignus extitit p , et plurima donando gloriam non mo-dicam apud eunetos acquisivit. Unde et omnes maximo honore ac dilectioneillum habebant 4 , et quasi sanetum iam divinabant q . Et ideirco ab impera-tore multum honoratus et carus prae aliis habitus, illius consilio et malos

20 coercebat et rem publicam in pace gubernabaf 5 . Unde contigit, ut impe-rator abbatiam Laurissatiensem" Wormatiensi ecclesiae concederet et cartaac privilegio perpetuo stabiliret et in conventu ac concilio' Romanorum hanctraditionem recitare ac pronunciare praeeepisset" 6 . Eodem tempore imperatoret praedictus episcopus Franco T , induti eilieiis, pedibus penitus denudatis w ,

25 quandam speluncam iuxta saneti Clementis ecclesiam clam eunetis intrave-runt 7 , ibique in orationibus et ieiuniis nee non vigiliis quatuordeeim dies*latuerunt. Fuerunt quidam, visionibus et allocutionibus divinis eos crebro

») MK: illum. b) e . ßhlt im MK. <=) KDr.: francko. d) MK:

de quo viro multa n. «) KDr: nostri. f) Sod quia — minoribus fehlen im MK.

30 8) MK: Hie ergo Franco accepto. ■') MK: demum. •) MK: oxpeditis. k ) MK:i. Ottone tertio. •) MK: ibique quoque. m ) MK 2: spatium. ") eo auch

Alpertus; KDr: saepe. °) MK 1: quoniam; 2: cum. r) MK: eunetis erat a.

et benignus et. <i) MK: indicabant. r) KDr: regebat. ") MK 1: Lauris-

sammense. ') MK: consilio. u ) MK: R. provinciarum praeeiperet. T ) Franco

35 fehlt im KDr. w ) MK: pedibusque penitus nudatis. x ) MK: dierum.

1 HildiboHd starb 4. Aug. 998. 2 Heber Franco vgl. auclt Thietmar, chron.

SS. III, 723 ff. ; IV, 39. 3 vgl. Alpertus, de diy. temp. 1,11: Imperialibus quoquesecretis saepissime intererat, et quociens de maioribus rebus traetandum erat tantaauetoritate et dignitate habebatur, ut sine ipsius consilio raro aliquid statueretur.

40 * vgl. Alpertus, de div. temp. I, 3: Omnibus affabilis omnibus extitit benigna, multaetiam dando maximam gloriam adepta est; unde et contigit ut omnes eam maximohonore celebrarent. 8 vgl. Alpertus, de div. temp. I, 11: Ob haec ab rege fre-

quenter adscitus et carus prae ceteris habitus, eius oratione et pravos cohercebatet rem publicam cum pace gubernabat. • Das Chronicon Lauresh. weiss davon

45 nichts. Laut dem Cod. Lauresh. I, 125 gab Papst Silvester II. 23. Oktolier 999 demKloster Lorsch auf Bitten des Bisclwfs Franco von Worms ein Freiheitsprivileg.Jaffe nr. 2991; aber Franco war schon am 4. Sept. gestorben; s. Falk, Geschichte desehem. Klosters Lorsch. Mainz 1866 p. 186 f. Anm. 80. 7 s. demente in Born,

s. Vita Nili c. 91 ff.