Pſalmus Cxlyij

influerēt ſuꝑ aures ⁊ corda hoīꝫ Petrus cātor. ⁊ parat. l.ſ. deus ꝑ illasnubes Iterre .l. i. mioribus ſitiē tibuspluuiā doctrine. Et nō ſolū mīoribus parat doctrine pluuiā: ſꝫ etiā magnis. Un̄ ſb̓dit̉ Qui ꝓducit in mōtibus fenū ⁊ herba ẜuituti hoīꝫ THīe.Si ad lr̄am hoc dr̄: vtiqꝫ fenū in magnis cōuallibus naſcitur qͣꝫ in mōtoſis Au. Motes gͦ in hoc loco vocatexcelſos ſeculi. aliqua dignitate preditos. Gre. xxx. moraliū. In mōtibusquippe fenū ⁊ herba ẜuituti hoīm ꝓducit̉. cuꝫ ſb̓limes huiꝰ ſeculi ad fideicognitionem vocati ſcīs p̄dicatoribꝰin huiꝰ vite itinere ſpūaliter ſibi ẜuientibꝰ tranſitoriā alimēta largiunturui dat iumētis eſcā ip̄oꝝ Iumēta eſcā accipiūt: du ſacre ſcpͥture pabulo mētes didū brute ſatiāt̉ Sīplicibus gͦ dat doctrinā ẜm capacitateꝫip̄oꝝ. l ⁊ pullis coruoꝝ. l. i. filijs gētiliū dat eſcā ſacre ſcpͥture. Hīe. Nospulli coruoꝝ ſumꝰ. qꝛ de coruis .i. gentilibus pcto idolatrie nigris venimꝰEt addit īuocantibus eu. l. i. deſiderātibus poſt ꝯuerſionē dei verbo ſatiari. Ni. Ad lr̄am dic̄ Iſid̓. ꝙ corui nō miſtrāt cibū pullis ſuis donecvidēt eos nigreſcere plumis. qꝛ tuncrecognoſcūt eos tanqͣꝫ ſuos. Sed an̄qͣꝫ habēt plumas nigras. nutriunturrore celi ⁊ ſic dicuntur a deo nutriri.Per hoc aūt ꝙ dic̄: īuocātibꝰ eū: nōeſt intelligendū ꝙ iſta īuocatio fit ꝑaliquā recognitiōem in pullis exn̄teꝫSed qꝛ vnaqueqꝫ res ꝑ appetitū naturalē tendit ad ſuā ꝑfectiōeꝫ. Sic gͦdicūtur īuocae̓ deū a quo recipit̉ oīsꝑfectio ⁊ oē bonū Caſſ. Poſtqͣꝫ dd̓ꝓpheta narrauit illa que fecit dn̄s: cōſequēter on̄dit q̄ pn̄t ei diſplice̓: dicenę Non in fortitudīe eqͥ volūtateꝫhēbit. Equus ad ſuꝑbia plerūqꝫ ponit̉ indicādam. Un̄ alius psͣ. dic̄ Fal

lax equus ad ſalutē. Naꝫ ⁊ ip̄m aīalceruice p̄ſumēs. frenis ſemꝑ incūbēs.ad curſus rapidos ſpūmoſa cōtrectatiōe feſtinat. Huic ſuꝑbꝰ hō coꝑaturqui deo nō ē placabil̓. qꝛ māſuetos elegit ⁊ deuotos Aug. Ergo nō ſe extollant hoīes in ſuis dignitatibꝰ: n̄ ſeſb̓limes putēt hōribus. caueantqꝫ nein ſuꝑbia p̄cipitent̉ Uide eī quid dictū eſt in alio psͣ. Hi in curribus ⁊ hiin equis Et quid accidit eis. Ip̄i obligati ſūt ⁊ ceciderūt (nec in tibijs viri bn̄placitū erit ei. Elo .i. in cōpoſito hītu hoīs preſumptuoſi. Nā ī tibijs notur inceſſus cōpoſitꝰ Uel nōplacet deo vir p̄ſumēs in viribꝰ ſuisHie. qꝛ bellātē deſtruit rogantē eleuat̉: hn̄iles exaltat: ⁊ ſuꝑbos deijcitNic. On̄ſis illis q̄ deo diſplicēt conſeq̄nter oſtēdit q̄ piacet ei: di Beneplacitū eſt dn̄o ſuꝑ timētes eu .ſ. tiore filiali. qꝛ hi nō cōfidūt in ꝟtute ſua:ſꝫ potius in dīna. l ⁊ in eis qͥ ſperantſuꝑ mīa eius qꝛ nō p̄ſumūt de ſua iuſticia: ſꝫ de dei mīa. Caſſ. Et hūc qͦqꝫpsͣ. ad finē ſeculi ꝑtinere dubiū nō eſt.qn̄ diſꝑſiones iſraelis in vnū populū cōgregant̉. vt fiat ⁊ vnus rex ⁊ vnus paſtor. O btm̄ tēpus qn̄ lapidesilli viui p̄cioſiores oībus margaritisin celeſte fabricā ⁊ eternā btītudineꝫcolligūtur. tūc vnicuiqꝫ ſcōrū erit dulciſſimus labor ſuus. qͥbꝰ pariet luctuscōſolatione: ꝑſecutio eternā requiem.⁊ pauꝑtas pia dabit regna celeſtia. etquicquid grauit̓ hic ꝑtulerūt. ibi ſe tālia ſuſtinuiſſe gaudebūt: dona domīehic patientiā maloꝝ. vt illic facias nobis gaudiū eſſe ꝑpetuū. qͥ cū pr̄e ⁊ ſpuſcō viuis. ⁊ regnas ī ſe. ſculoꝝ: Amē.Auda hieruſa.ITitulus Alleluia. Caẜ. Adcōſuetū quidē alleluia reuertimur. ſꝫ