Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CCLVv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus Cxlhi

Cōtemplatiōis bn̄ficio ꝓpheta circafinē ſeculi qͣi cōſtitutꝰ: vbi iā mūdi cognoſcit̉ potiꝰ dānāda ꝑuerſitas: vniuerſitate docuit laudibꝰ dn̄i occupari.ne caducā deſideria q̄reret q̄ ꝓxīe finiēda cōſtaret. In mūdi eī fine ſumꝰqn̄ ip̄m nō longo interuallo ſuſceptamorte deſerimus. Trāſeant a nobiscupiditates caduce. ⁊ illecebre ſeculares abcedāt. illud potius cōſidēmꝰqd̓ eternū eſſe cognoſcimꝰ Hie. Simꝰ reges: imperemꝰ corpori nr̄o: ⁊ ſb̓ijciamꝰ illd̓ ſpūi nr̄o. ⁊ cor nr̄ꝫ ſit ī manu dn̄i nr̄i Ieſu chr̄i qͥ ē bn̄dictꝰ ⁊cͣ.Iudate domi.Titulꝰ Alleluia. Caſſ. Uerba tituli ſui ſb̓ſeq̄ns textus exponit.Lege initiū Pſal. ⁊ titulū expoſuiſti.Alleluia ſiquidē ſignat: laudate dn̄ꝫHortat̉ aūt proph̓a populū deuotūlaudare dominū: dicens.Audate dn̄ꝫ qm̄ bonꝰ eſt pſal. INic. ip̄m .ſ. deuote cātantibusſeu dicētibus. qꝛ ſic pſallēdo: menteseoꝝ eleuant̉ in deū. Caſſ. a qͦ p̄miūſꝑatur vēire eternū: qn̄ ip̄a erit retributio. q̄ nūc ē exercitatio. Aug. Ip̄epſalmꝰ laus dei eſt. bonꝰ eſt pſalmꝰ. hͨeſt: bonū eſt laudare dn̄ꝫ līgua tua. adhorā laudet vita tua. Sꝑ laudet quipſallit. n̄ ſola voce pſallit: ſꝫ aſſumptoetiā qͦdā organo qd̓ vocat̉ pſalteriuꝫaccedētibꝰ māibꝰ cōcordat voci. Uisgͦ pſallere: nō ſolū vox tua ſonet laudes dei: ſꝫ oꝑa tua cōcordēt cū vocetua. Itaqꝫ ad auriū exhortationē canta voce. corde nō ſileas: vita: ne taceas. nō cogites in negocio fraudē. pſallis deo cū māducas ⁊ bibis: pſalle nōītermiſcēdo ſonoꝝ ſuauitates ad aures aptas: ſꝫ modeſte ⁊ frugaliter ⁊ tēperant̉ māducādo ⁊ bibēdo. qꝛ hͦ dic̄Apoꝰ. Siue māducatis ſiue bibitꝭ. ſiue aliud qͥd facitis: oīa in gloriam dei

facite Si ergo qd̓ manducas ad refectionē corꝑis ſumis: gr̄as agēs ei quitibi moͣrli ⁊ fragili p̄buit ſupplemētorū ſolatia. cibus tuus ⁊ potꝰ tuus laudat deū. Si vero modū debitū in moderatiōe voracitatis excedas ⁊ vinolēta īgurgites: qͣntaſlibet laudes deilingua tua ſonet: vita tua blaſphematpoſt cibū et potū requieſcē vt dormias. nec ī lecto aliqͥd turpit̉ agas. nec excedas vltra cōceſſam licētiā. In legedei ſit caſtus cū ꝯiuge thorus. ⁊ ſi eſtcura ꝓpagandi liberos: nō ſit effrenata luxuries libidinū defer in lecto tuocōiugi tuo hōrē: qꝛ mēbra chr̄i eſtꝭ. ābo. ābo ab illo cōditi ābo ſāguīe chr̄ireꝑati. Hec agens: laudas deū. Necoīno ſilebit laudatio tua. cū dormis n̄te excitet a quiete mala conſcīa tua⁊ īnocētia ſomni tui laudat deū. Laudas cū agis negociū: laudas cū cibū ⁊potū capis: laudas cū in lecto reqͥeſdꝭ.laudas cū dormis. ꝑficiet̉ ī nobis laudatio dei cū ad illā ciuitatē ꝑuenerimꝰ qn̄ effecti fuerimꝰ eqͣles āgel̓ deiquando nos nulla corꝑalis ncītas exaliqͣ ꝑte ſollicitat: nō fames. n̄ ſitis interpellat nō eſtꝰ fatigat nō frigus obſtrīgit nō febris deijcit: nō mors finitillā. ad ꝑfectiſſimā laudē exerceamusnos laudatiōe iſta in operibus bonisNi. Qualis aūt debeat eſſe pſalmodia clarius exponit cū ſb̓dit. dicens Ldeo nr̄o ſit iocūda decoraqꝫ laudatio.ſ. i. ꝓcedēs ex mētꝭ. ⁊ corporl. iocūditate: ⁊ ex decore ⁊ puritate ꝯſcīe qꝛ nōeſt ſpecioſa .i. iocuda laus ī ore pcc̄oris Ecci. xv. Caſſ. Tūc ē eī dn̄o iocunda laudatio: quādo actus nr̄i a ſāctoꝝ verboꝝ qualitate nō diſcrepāt.ſꝫ in vnā ſocietatē vox ⁊ vita cōcordant. On̄dit enī diſcordātia dn̄m nōamare: quē ꝯſtat diſꝑſa colligere. ſicutꝯn̄ter declarat dicens. Ni Edificās