Palmus Cxho
quibuſdā enī ꝑturbationibus ⁊ qͣdaꝫſui ꝑte fluctuabat. Ex quadā ꝟo ꝑtequā vocāt rationalē illaꝫ qua cogitatfapiētiā inherens dn̄o iā et ſuſpirāsin illā. aīaduertit quaſdā ſuas īferiores ꝑtes ꝑturbari motibꝰ ſecularibꝰ.⁊ cupiditate quadā terrenoꝝ deſiderioꝝ ire in exteriora et relinquere īteriorem deum: reuocat ſe ab exterioribus ad interiora. ab inferioribus adſuꝑiora Et dicit. Lauda aīa mea dn̄mEcce homo ſtat: cātat deo aliquādoꝓlixiꝰ. Et ſepe labia mouent̉ ad cantū. cogitatio āt neſcio ꝑ que d̓ſideriavolat Stabat ergo mens mea qͦdammodo ad laudē dei ⁊ aīa mea ꝑ diuerſas cupiditates vel curas negocioꝝhuc atꝫ illuc ⁊ eiꝰ inquietudinē moleſtiarū quaſi conuerſa alloquitur Lauda aīa mea dominū Quid ē ꝙ de alijsrebus ſatagis? Quid te occupas cura rerū tꝑaliū atꝫ mortaliū? Sta mecum: lauda dominū: et quaſi ip̄a anīap̄grauata et non valens ita conſiſterevt dignum eſt reſpōdet mēti Llaudabo dominū in vita mea. ¶ Caſſ. i. in illa eternitate que verius vita dr̄. quenulla curarū preſſura cōterit̉ De iſtavero vita preſenti ſubdit̉ lpſallā deomeo. nō ſolū voce ſꝫ etiā oꝑe (qͣꝫdiufuero. ſupple in hac vita Deinde hortat̉ psͣ. ꝙ confidentia in hominibꝰ eſtfugiēda dicens Dolite confidere inprincipibꝰ. Hie. Nō in īꝑatore: nōin prefectis: nō in iudicibus ſeculi. qͥhodie fuit. cras non eſt. hodie illū p̄cedit exercitꝰ: ⁊ ſero ī ſepulcro iacet.Aug. Poſt tantā magnitudinē talis ſequitur calamitas Dicit̉ hoī ī afflictione aliqua conſtituto Eſt quīdāhomo magnꝰ per quē poſſis liberari.arridet: gaudet: erigit̉. ꝙ ſi dicat̉: liberet te deus: quaſi ad fabulā deſperasUe talibus cogitatiōibus quia lōgeſt̓ a deo Uere miſera et magna mors
ē in eis Appropinqua. incipe deſiderare: incipe querere et agnoſcere euꝫa quo factus es Nō eī deſeret opusſuū ſi ab oꝑe ſuo non deſerat̉ Cōuerte ergo te ad illū cui dicis Lauda aīamea dominū. ⁊ noli confidere in principibus in filijs hominū qͥ ſūt mortales: qui celeri morti ſuccumbuntꝭ īquibus nō ē ſalus qꝛ ſeip̄os nō poſſunt ſaluare Nic. quod conſequēterdeclarat: dicens Exibit ſpūs eiꝰ lideſt: aīa cuiuſlibꝫ hoīs egrediet̉ a corpore etiā malis gratibus ſuis l⁊ reuertet̉ l.ſ. corpꝰ lin terrā ſuā. lvn̄ habuit originē ẜᵐ illā dn̄i ſnīaꝫ Gen̄. iij.Reuerteris in terrā de qua ſumptꝰes. qꝛ puluis es ⁊ in puluerē reuerteris Lin illa die. l .ſ. ſeparationis a corpore (peribunt omnes cogitationeseoꝝ. ſqꝛ non potuerūt exequi quod ꝓpoſuerāt Caſſ. Sicut diuīteꝫ in euāgelio legis increpatum. Stulte hacnocte auferetur anima tua a te. Queautem preparaſti cuius erunt? Nic.Per hec dicta non ē intelligendū ꝙhō nullo mō debeat confidere de homīe: ſed nō confidat in hoīe principaliter. et ex diffidentia diuini adiutorijde quo hꝫ principaliter confidere: etex ſequenti de homine inquantum ēinſtrumētum vel coadiutor ip̄ius deiUn̄ ꝯn̄r on̄t ꝙ de deo principaliterē cōfidēdū ℟eatus cuius deꝰ iacobadiutor eius. Imagis noīatur hic deꝰiacob qͣꝫ alterius patriarche: qꝛ h̓ loqͥtur ꝓpheta de confidentia in deo: quidixit iacob vt haberet confidētiā ī eoGen. xlvi. Noli timere deſcenderein egyptum. ego aſcendā tecū illuc: ⁊adducā te inde reuertētem Caſſ. Illis eī adiutor ē. qui ī ip̄o donante virtutū gradus bonis intentionibꝰ enitunt̉. Sequit̉ (ſpes eiꝰ ī domīo deoip̄ius. Nic. tqͣꝫ ī ſuo ꝓtectore ⁊ ſaluatore. cuiꝰ ratio ꝯn̄r reddit̉. ⁊ pͥmo ex