¶ CliiijPſalmus Cxly.

formulā dn̄ice laudis diligent̓ exp̄ſſit. ſignauit vtiqꝫ ⁊ ſequētes pſal. adeiꝰ p̄coniā ꝑtinere: quibꝰ talis regulacōplexioqꝫ p̄miſſa ē Nec putes fortuitu ꝙ ſeptē pſalmi laudes dn̄i ꝯtinētHoc ē forſitan ꝙ in Cxviij. pͣsº dc̄meſt. Septies ī die laudē dixi tibi Ip̄eforſitan ſeptem cādelabra ſunt ſicut īapoc. refert̉: q̄ ante dn̄m lucent. Ip̄eſeptē eccīe ſūt ad quas liber domī p̄dictꝰ iuſſus ē deſtinari Ip̄e deniqꝫ ēſpūs ſeptiformis qͥ ip̄as laudes celeſti largitate cōceſſit Quapropt̓ exultemꝰ copioſe nobis dediſſe dominuꝫꝙ eius auribus offeramꝰ tm̄ pura cōſciētia p̄beat̉ Nam quis dubitet gratis ſuſcipi: qͦd ip̄e ſibi p̄cepit immolari; O pietas immēſa creatoris. ⁊ laudari ſe iubꝫ: ⁊ ne noſtris delīquamꝰeloquijs quē admodū laudet̉ oſtēditNō ꝙ ille talibus indiguit: ſꝫ ꝙ nob̓hoc vtile fuiſſe proſpexit Totū dixit.totū monuit: ne velimꝰ errare Col.Pr̄a nobis domīe talē ducere vitāin via huius ꝑegrinationis. vt h̓ digne te laudare mereamur: ⁊ ī futuroqui cum pre et ſpūſancto viuis et regnas deus ꝑ infinita ſecula. ſe. Amē.Iuda animamea dn̄m Titulꝰ Alleluiaqͦd nomen expoitu ē ī psºCv. Ecce Caſſ. Iteꝝ auribꝰ nr̄is inſonat celeſtis auctoritas. pulſatqꝫ alleluia ianuā cordis. ne vacuis atqꝫ inanibus cogitationibus occupemur.qm̄ ociōſuꝫ tp̄s hr̄e nō decet militemchr̄i Habꝫ enī et līgua fructus ſuos.Uberrima ſiquidē meſſis inde colligit̉: ſi in laudes domini pura mente moueatur. Spiritale mēbrumē cū famulat̉ aucͣtori. ip̄am quoqꝫ animā comendat dū ꝟitatē loquit̉ Quaꝓpter ꝯplexamus aerem dulciſſimisſonis Nā muſica iſta ſalutaris nō ſo

lū mortalium ꝑmulcet auditū: ſed etiam intellectuꝫ delectat āgelicū AugDelicie ſpūs noſtri diuina cantica ſt̓.vbi et fletus ſine gaudio non eſt Homini fideli ⁊ peregrino in ſeculo nulla ē iocudior recordatio: qͣꝫ ciuitatisvnde peregrinat̉: ſed recordatio ciuitatis in ꝑegrinatione non eſt ſine dolore atqꝫ ſuſpirio. ſpes tamē reditusnoſtri certa: etiā ꝑegrinādo triſtes ꝯſolatur et exhortat̉ ad laudē dei CaẜUn̄ ne in terrenis deſiderijs voluntas ocioſa vacaret ⁊ in fatuis vt aſſolet curis mētis occuparetur intētio.dat ſibi propheta ſalubre cōſilium ingeneralitatē cōſulēdū dicēs¶Auda anima mea dominū. ſicvt expulſis cogitationibus ſuꝑuacuis. in ip̄o tm̄ laudis negocio totis viribꝰ occuperis. Aug. Sꝫ quis dicitet cui dicit? Nūqͥd poteſt caro bonūconſilium anime ſugerere? Infelixeſt ip̄a anima ſi a corꝑe expectat cōſilium: caro bene obediens famula eſtanime Illa regit: hec regitur. illa imperat iſta famulat̉ Sꝫ etiam cū fuēitcorpꝰ nr̄m iam incorruptibile celeſte⁊ ſpūale. corpus angelicum ī ſocietate angelorum. nec ſic dabit cōſiliumanime. ſemper enim corpus quoniaꝫcorpus: infra animam ē Et qͣꝫuis aīavilis et peccatrix. melior et quolibetmagno et p̄ſtantiſſimo corꝑe: non eſtmelior meritis. ſꝫ natura excellit multum Res ſpiritualis eſt res incorrupta ⁊ vicina eſt ſb̓ſtantie dei. Inuiſibile quidē regit corpus. mouet membra: dirigit ſēſꝰ: p̄parat cogitatiōes: erigit .i. ꝓfert vel aꝑit actiōes. reꝝ īfinitaꝝ capit imagīes Qn̄ gͦ caro pōtdare hͦ cōſiliū aīe? Quis ē qͥ dic̄ Lauda aīa mea dn̄ꝫ? nihil īuenimꝰ āpliusin hoīe qͣꝫ carnē ⁊ aīaꝫ. Totꝰ hō hͦ ēſpūs ⁊ caro. an̄ forte ip̄a ſibi dic̄ ⁊ ſibiq̄dāmō īꝑat ⁊ ſe exhortat̉ atꝫ excitat