¶ Cxlii.
loꝝ lauando ac humilitatem docēdoAuariciā ꝑcuſſit ī hoc mūdo nil poſſidendo. ⁊ oīa huiꝰ ſeculi relinq̄re cōſulendo. Qui eduxit iſrael de medioeoꝝ. Caſ. De medio egypti educitiſrael. qn̄ ſcōs ſuos a ꝯuerſatiōe peſſimoꝝ liberat: ⁊ a mūdi iſtiꝰ habitatōetet̓rima in luceꝫ ſue veritatis adducit Hoc aūt facit Tn manu potēti Iid ē in actiōe fortiſſimal ⁊ in brachioexcelſo. I. i. in ſingulari ſua oīpotētia.Qui diuiſit mare rubrū ī diuiſiōes¶Ru. nō ꝙ aq̄ illiꝰ maris ſit rubra:ſed ꝙ littora eiꝰ rubea ſunt. Ideo ſubdit̉. mare rubrū in diuiſiōes Et hͦ dixerūt aliqͥ ꝙ mare rubrū fuit diuiſuꝫin xij. locis: ita ꝙ quelibꝫ tribꝰ habuit viā ꝑ ſe diſtinctā ab alijs C4ſ. Etideo hic in plurali numero poſitū ēin diuiſiōes: ne putaremꝰ mare rubꝝvno itinere fuiſſe trāſmiſſum Col.Hoc tn̄ īprobat Nicolaꝰ de lira Exodi. xiiij. ⁊ addit ꝙ hic diuiſiones inplurali dicunt̉. eo ꝙ aque erāt eis ꝓmuro a dexteris ⁊ a ſiniſtris. Hu.Spualit̓ vero mare rubrū ſignificatpn̄s ſeculū vt dicit gloſa: eo ꝙ ē plenū amaritudine ⁊ miſerijs multis. hͦdiuiſit deus in diuiſiōes. qꝛ facit fideles ſuos trāſire de mūdo ad celuꝫ diuerſis ac varijs modis Quidā eī ī cōiugio ſaluātur: qͥdā in viduitate: qͥdāin virginitate: qͥdā in religiōe: qͥdamin prelatōe: qͥdā in ſubiectiōe Caſ.alter ꝑ elemoſynas. alt̓ ꝑ aſſiduā ſuꝑplicationē. alter ꝑ excellētiſſimā charitatē Sicqꝫ multis diuiſiōibꝰ ꝑ huiꝰſeculi mare trāſit̉ ad dn̄m. Nu. Un̄de auguſtino legit̉ in libro ꝯfeſſionuꝫꝙ ꝯferebat cū ſocijs ſuis qͥs eſſꝫ aptꝰmodꝰ viuendi homini ſic affecto. vtipſe auguſtinꝰ erat ad ambulāduꝫ invia dei. in qͣ alius ſic: aliꝰ ſic ibat Atdeduxit iſrael l. i. populū chr̄ianū Cy
eſt. Et ꝑcuſſit pharaonē ⁊ virtutēid ē exercitū Leiꝰ ī mari rubro. Mie.Si iſrael .i. veri chriſtiani in qͥbꝰ dolus non eſt ſumꝰ: deꝰ pugnat pro nobis: et nos tacebimꝰ. ⁊ ꝓſternet diabolū cū ſatellitibꝰ ſuis ne nobis nocere valeāt Caſ. Qui traduxit populū ſuū videlꝫ chrianū (ꝑ deſertuꝫ/qn̄ ꝑ hoc ſeculū trāſire facit illeſuꝫNā qui terrenis inheſerit ad premiadiuina non ꝑuenit. Deſertꝰ ideo dicit̉mundus. qꝛ dei electiōe pͥuatꝰ ē Soli enī euadut. qui mūdi iſtiꝰ mala pertrāſeūt. Qui ꝑcuſſit reges magnos.Hu. Ad litterā ſeptē fuerūt gētes īterra illa. et q̄libꝫ gens habebat regēſuū qͦs ꝑcuſſit dn̄s per iudeos. vndeſubdit At occidit reges fortes. Iſcꝫchananeū: etheu: pherezeū. gergeſeu:amorreū iebuzeū. Per hos ſeptemreges ſignificant̉ ſeptē vitia capitalia que a nobis repellit dn̄s ⁊ occidit.qn̄ nos ad mandata ſua moꝝ ſcītateꝑduxerit Oēs iſti reges originē ducūt ex duobꝰ ſcꝫ ex corruptōe carnis.et ſuggeſtiōe diaboli Has duas radices pctōꝝ oportꝫ extirpare. qui vultplene pctā vitare. Et hoc fecit dn̄s.Sequit̉ S eon regē amorreoꝝ Iꝑcuſſit ⁊ occidit Et ſimilit̓. Og regē baſan vt habet̉ nūeri xxi. Seoninterptātur germen inutile. ⁊ ſignatcarnis ꝯcupiſcētiā q̄ eſt fons interior omnis mali Un̄ ſuꝑ illud ad Ro.viij. ꝯcupiſcētiā neſciebā. gloſa dicit.Bona eſt lex. q̄ dū ꝯcupiſcentiā ꝓhibet. oīa mala ꝓhibet Hec dicit̉ regnare ſuꝑ amorreos .i. ſuꝑ pctōres amaritudine praue ꝯſcientie infectos. Oginterp̄tat̉ coaceruās. baſan ꝯfuſio. hiceſt diabolꝰ rex ⁊ coaceruator ꝯfuſionis. quē dn̄s ꝑcuſſit eiꝰ tētationes indeſerto ꝑ ſcripturaruꝫ reſponſioneꝫrepellens. vt habet̉ Mat. iiij. ſed occidit eū in cruce alligās ibi forteꝫ. AtH iiij