¶ Cxxiiij
ſemper l.i. qͣꝫdiu viuam memoriter tenebo qualiter me iuſtificaueris Nic.Et qꝛ peccatores a ſpe dicte beatitudinis defraudant̉ Id̓o ſb̓dit̉ Greuiſti omēs diſcedētes a iudicijs tuis I:TaſſNā cū ſit iuſtificatio peccatoꝝmentis pura confeſſio: merito ſuꝑbiſpernuntur a dn̄o: qui ſe tali remedioſanare deſpiciunt Addiditqꝫ (ꝙ iniuſta ē cogitatio eorum vi delicꝫ vellepeccare ⁊ iuſtiſſimo iudici nolle ſatiſfacere Merito igit̉ tales ab abſolutionis gr̄a ſb̓mouent̉ qui totiēs moniti: hic pio domīo ſatiſfacere cōtēpferūt Nic. Propter quod adhuc ſb̓ditur O reuaricātes reputaui oēs peccatores terret̉ .i. declinātēs a lege naturali. vel a lege moyſi data lideo dilexi teſtimonia tua. l. i. legem gratie q̄recte facit incedere ꝑ viam veritatis⁊ iuſticie Et qꝛ carnis petulantia .i. furiens luxuria frequenter īpedit gratiā in hac vita Ideo ſb̓dit̉ Configetimore tuo carnes meas I. i. mortifica ī me oēs motꝰ carnales Pa iudicijsenī tuis timui quibus totū mudumſb̓merſiſti aqͥs diluuij ꝓpt̓ peccatū luxurie Oīs enī caro corruperat viā ſuam. vt hr̄ Gene. vi. Et zodomā cumalijs quattuor ciuitatibꝰ igne ſulphureo ſuccēdiſti. ꝓpt̓ enormitatem luxurie vt habet̉ Gene. xix. Et nō ſolumhoꝝ iudicioꝝ conſideratio verū etiāfuturi iudicij recordatio configit meam carnē: motus eius illicitos reprimendo timore caſto atqꝫ ꝑfecto: qͥ nōtm̄ hꝫ āte oculos formidinē vindicte:ſed vehement̓ etiam metuit amiſſionem gr̄e in qua fidelis viuit. per quāomnis ꝑficit̉ chr̄ianꝰ Cōfigi gͦ ſe populꝰ fidelis timore dn̄i dep̄cat̉ vt moriēdo viuat. qͥ pͥus male viuēdo moriebatur.Eci iudicium.
Ayn. Sequit̉ cap̄. xvi. cui preponit̉lr̄a. xvi. ſ. Ayn Ambro. que int̓pretatur oculus vel fons Dū āt bona p̄uidemus et agimus. fit nobis oculꝰ cordis: fons iuſticie quam ſe populꝰ fidelis cum ꝓximo iuſte viuendo feciſſeteſtatur dicens.Eci iudicium. MHu. diſcernendo bonū a malo ⁊ iuſticiam. ꝓximūnon ledendo (non tradas me. Ni..i. ne tradi me ꝑmittas (calumniantibus me. l. i. demonibus mihi ſꝑ noce̓querentibꝰ Ualet enī ad dictū auxilium impetrādum obſequium deo p̄ſtitum quod allegat̉ cum dicit̉ Quſcipe ſeruum tuum in bonum. Iſ. ꝓtectionis tue vtpote bonus dominus⁊ patronus (non calumniētur. . i. falſe accuſent me ſuꝑbi i. ſpūs maligni qui ſūt ſuperbiſſimi. Unde de diabolo Iob. xliº. dr̄ Ip̄e ē rex ſuꝑ oēsfilios ſuperbie Oculi mei defecerūtin ſalutare tuum. ¶ Hug. i. ī chriſtuꝫ.Acſi diceret Ut a morſibꝰ calūniātiūnō ledar: ſerpentē eneū .i. chr̄m ꝓ meſuſpenſū inceſſāter ꝯſidero. ſicut Nume. xxi. figuratum ē (⁊ in eloquiumiuſticie tue l. i. in verba euāgelica ip̄iꝰchr̄i ꝑ quē iuſti efficimur: ſicut dicitapoſt. Iuſtificati gratis in ſanguineip̄iꝰ ſumꝰ Ni Fac cū ſeruo tuo ẜᵐmīam tuā ſſupplēdo defectu meū pertuaꝫ gr̄aꝫ (⁊ iuſtificationes tuas doce me vt poſſiꝫ eas intellectu caꝑe:⁊ oꝑe implere Ad hoc allegat rōnēcū ſb̓dit Oeruus tuꝰ ego ſuꝫ ⁊ ideoteneor implere mādatū tuū. qͦd nonpoſſuꝫ niſi intelligā ip̄m Ideo l dā mihi intellectū vt ſciaꝫ teſtimonia tua.⁊ ſic adīplere valea ipſa. epꝰ faciēdi dn̄e. quaſi dicat Nō differas mihi intellectū dare: qꝛ tp̄s ē dādi. Cuiꝰcauſa ſb̓diturꝭdiſſipauerūt legē tuaꝫſꝑuerſe eam exponendo: vt iudei ⁊heretici. neqꝫ eā recipiēdo. vt pagani.