Pſalmus xcv.

toruꝫ formidātes: exhibeamus nosſicut dei mīſtros in oꝑibus ꝟtutumſāctos ⁊ immaculatos. vt mereamurintroire per fidē charitate formataꝫin illā beatoꝝ requiē quā ſꝑamꝰ acciꝑe. ꝑ dn̄ꝫ nr̄ꝫ. cui cū pr̄e ⁊ ſpūſc̄o eſthōr ⁊ gloriā in ſecula ſeculoꝝ Amen.antate dom.Titulꝰ Pſalmꝰ dd̓ qͣndodomus edificabat̉ poſt caIptiuitatē Ni. Iudei iſtū locū ſic ītelligūt. vt pſalmꝰ iſte ſit q̄dā dinaꝝ gratiaꝝactio de reedificatiōe tēpli hieruſale a ſalomōe rege primo fūdati. qͦdſtetit quadrīgētis deceꝫ annis Caſſ.Et deinde a caldeis vſqꝫ ad ſuperficiē terre deſtructi. ac pꝰ captiuitatembabylonicā a zorobabel filio ſalathiel reꝑati. vt hr̄ Eſdre. i. Nic Sꝫ hocvidelꝫ ꝙ iſte p̄s ſit dīna laudatio dereedificatiōe illius templi materialisHie. impugnat ꝑ hoc ꝙ dicit ī pͥncipio hꝰ pſal. Cātate dn̄o cāticū nouū.quod nō legitur tūc factū: ſed magiscātauerūt cāticū ātiquū: vt hr̄. i. Eſdre. iij. Hie. Uidetis gͦ qm̄ ẜm lr̄amīterficiētē penitꝰ hͦ ſtare nō p̄t: gͦ myſtice interptādū ē. Nic. Domꝰ eī iſta.i. vniuerſalis eccīa a pͥnº p̄dicatiōiseuāgelice incepit ꝑ chr̄ꝫ edificari exeius fidelibꝰ. qui ſt̓ lapides viui ī edificio celeſtis hirlm̄ collocādi. Caſ.Nec edificari deſinit. dōec vſqꝫ ad finem ſeculi predeſtinatorum numerus impleat̉ Suꝑiore eī pſal. ꝓximocōmonuit ꝓpheta iudeos vt depoſitaduricia cordis ad credulitatē dominichr̄i venirēt Sꝫ qꝛ in illis ꝑmāſuraerat obſtinata malignitas: cōuēient̉nūc āmonet gētes vt cāticū nouū debeāt ei dicere ꝯuerſi pꝰ captiuitateꝫpctī ꝑ pnīam ad ip̄ꝫ Unde dic̄ātate dn̄o lieſu chr̄o lcāticū nouſi Hu. qꝛ chr̄s dominꝰ nouū fec̄ ſu

per t̓rā: natꝰ: deMaria ꝟgīe. Un̄ dicitur Nouꝰ rex noua lex nouū gaudiūCaſſ. Cātat domīo cāticū nouū: quivetē hoīe depoſito ꝑ gr̄aꝫ baptiſmatis. aut ꝑ pn̄iam: felicit̓ innouat̉ Licꝫrueris. tamen ſi egeris pnīam: nouadomus chr̄i diceris. Noua domusnouū cāticum meret̉ in nouitate viteAug Audi cāticū nouūMādatū nouū do vob̓: vt diligatis inuicē. Uetꝰcāticū cātat: cupiditas carnis. nouuꝫcātat charitas dei. Sequitur lcātatedomīo oīs t̓ra. Nic .i. oēs hitātes īt̓ra quibꝰ aduētus chr̄i fuit cauſa leticie Cātate dn̄o. hͦ iā t̓tio repetiturCaſſꝰ qꝛ laus chr̄i totius hōr ē trinitatis ( ⁊ benedicite. ¶Nīc. gr̄as agendo de tāto beneficio ſnoī eiꝰ qͦd eſtſaluator lānūciate de die in diē. id ēcōtinuate hmōi grāꝝactionē laudando ſalutare eius. l. i. chr̄m dominuꝫin veteri teſtam̄to ꝓmiſſū: ī nouo datū Cōſequent̓ vbi ſit ānūciādū oſtendit dicēs Innunciate inter gentesgloriā eius l. i. gloriā ſue reſurrectionis aſcēſionis: ac alia ad fidē ꝑtinentia Et ne aliqͦs putares excipi. additLin oībus populis mirabilia eius.l. miraculoſa chr̄i facta q̄ ānūciauer̄tapoſtoli ⁊ alij diſcipuli chr̄i: nō ſoluꝫꝟbo. ſed etiā facto faciētes miraculaī noīe et ꝟtute dei Nec miruꝫ Qm̄magnꝰ dominus Iqͣi dicat Nō ē miꝝꝙ mirabilia fiāt ī ꝟtute eius l ⁊ laudabilis nimis. ſqꝛ trāſcēdit limites cuiuſcunqͣꝫ create ꝟtutis. ꝓpt̓ qͦd dicit̉Eccle. xliiij. Magnificate eū quātumpoteſtis. maior ei ē oī laude l⁊ terribilis ſuꝑ oēs deos. qui t̓ribilis ē demōībus qui ꝓ dijs colebant̉ ī idolisagētibus Ideo ſb̓ditur Qm̄ oēs dn̄getiū demonia: dominus at celos fecit) ⁊ non dij gētiū Deīde inducit fideles ad obſequiū chr̄i. ad qͦd reqͥrit̉īterior ⁊ exterior mundicia. ꝙ īp̄e e