Pſalmus xci
neceſſe fuit cimicē̓: id ē vermē qui naſcit̉ ī carne facere. et culicē? Ego tibibreuiter reſpondeo Ut oſtēdereturo homo fragilitas tua: hec facta ſunt.Quādo cogitationē tuā ponis in celū: ſb̓ito morderis a cimice ⁊ cōtremiſcis Parua quidem corꝑa: ſed magnaratio: ſingula habent vtilitates ſuas.Ego ſic miror dominū in elephantequomodo ī formica: ſic illū p̄dico ī camielo quō ⁊ in culice. Gallice chincelles: theutonice: inueſien. Uide culicēqͣi pūctū cuiſdā corpuſculi: ⁊ tn̄ ī corpuſculi ip̄o pūcto oīa mēbra eē diuerſa. Hꝫ ſex pedes: hꝫ duos oculos: hꝫos et hꝫ vētrē. hꝫ tubalē vocē: hꝫ ⁊ alas Si conſideraueris membra: corpus nō inuenis: ⁊ magnificat̉ deꝰ qn̄ſine corpore membra ſunt omīa. Ni.Item nullꝰ vnqͣꝫ ꝑ rōem inueſtigarepotuit ī ꝑticulari qͣlitatē magnetis q̄ferrū attrahit Et ideo dr̄ ꝙ hͦ hꝫ a tota ſpē: qꝛ ꝓprietas illa ſequit̉ magnetis ſpecie: ſꝫ q̄ ſit illa ignorat̉ Col Etſi domī magnificētia ſit magna circahas creaturas: multo maior ⁊ inſcrutabilior circa hūane creature diſpoſitionē: vnde ſb̓dit lnimis ꝓfūde facteſūt cogitationes tue. Aug. Reuerafr̄es mei nll̓m mare tā ꝓfūdū ē qͣꝫ ē ilſta cogitatio dei. vt mali floreāt ⁊ bōilaborēt. Nihil tam ꝓfunduꝫ qͣꝫ ē iſtacogitatio. filij dei: laborāt qꝛ flagellantur vt filij: mali exultāt. qꝛ dānant̉ vtaliēi Deꝰ iudicio ſuo ẜuat oīaiꝰ ꝓfūdū diuitiaꝝ ſapientie et ſciētie dei etIir inſipiēs nō cognoſcet hec NiDicitur hic inſipiens ille qͥ nō ſapitbeneficiū ſue creationis Et iſte merito tāqͣꝫ ingratꝰ repellit̉ a beneficio diuine illuſtrationis. vn̄ ſb̓dit̉. l ⁊ ſtultꝰnō ītelliget hec. MHu. Un̄ .i. ad chorint. ij. Aīalis hō nō ꝑcipit ea q̄ ſpūsdei ſunt. Stulticia eī ē illi ⁊ nō pōt ītelligere. Deīde dicit malos ꝑituros
vt alij timeant Un̄ ſb̓dit Cū exortifuerīt peccatores l. i. cuꝫ arriſerit eismundana ꝓſꝑitas ⁊ ceperīt. florere Lſicut fenū. qͦd cito areſcit ⁊ ficcat̉ Letapparuerit Hic. Modico tꝑe florentes tꝑali ꝓſꝑitate loēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē Iqͦs aliquādo ꝑmittit ꝓſꝑari temporaliter ꝓpt̓ aliqͦd bonū ip̄oꝝ modicū. qͦd non meret̉ et̓nā mercedē ſꝫ tm̄tēporalē Ideo ſb̓dit̉ It intereāt inſeculū ſeculi .i. eternaliter pereāt ꝓpter ſuas iniqͥtates Caſ. Nō enī intereūt vt eſſe deſināt: ſed eternaliterpereāt qui nunqͣꝫ ſuis afflictionibꝰ exuunt̉. Nic. Quod ꝓcedit ex alto deicōſilio Ideo ſb̓dit̉ Itū āt altiſſimus īeternū dn̄e. ¶ Aug. Expectās deſuꝑex eternitate tua qn̄ trāſeat tempꝰ iniquoꝝ. quoꝝ tempus breue eſt Nic.Tu āt altiſſimus ⁊ potēs es ad eospuniēdū Un̄ ſb̓dit Qm̄ ecce inimicitui dn̄e: qm̄ ecce inimīci tui. ¶ Caẜ. videlꝫ demonū cultores vel quicunqꝫ p̄ceptis tuis nō obediūt lperibunt. hdemnati in eternū ignem Au. Sicutconiunx adultera efficitur inimica viro ſuo: ſic anīa adultera amore reruꝫſecularium nō poteſt niſi inimica eſſedeo Illa timet virū ſed nō amat. Iſtatimet penā. ſed non delectat̉ iuſticia.Ergo inimici dei oēs amatores mūdi: de quibꝰ adhuc ſb̓ditur Hu. l. ⁊ diſꝑgent l. i. ſe ꝑabunt̉ a ſocietate ſcōrūōes qui operātur iniquitatē. l⁊ ꝓpt̓hoc non appetēda ē ꝓſꝑitas malorūque tam care emitur: vt a domī conſortio ſuos amatores faciat alienos:Cōſequenter ponitur retributio bonorum: qui domino deuotiſſima intētione placuerūt Unde dicit populusfidelis Et exaltabitur ſicut vnicornis cornu meum. In hoc loco vnicornis ſignat vnitateꝫ: ⁊ cornu dignitatem Caſſ. Peccatoribus enim intartarū humiliatis. exaltabitur: id eſt