Pſalmus lxxvi.

Ue vobis diuites: qͥ habetis h̓ cōſolationē vr̄am Sed ſcūs qͥ hoc lugetꝙ ab et̓nis gaudijs cecidit: ꝯſolationē de tꝑalibꝰ n̄ admittit Caſſ. Neqꝫſi vigilijs fatigat̉: remiſſam vagationē q̄rit Si ieiunijs vt corpꝰ ſuū congrus hilaritate reficiat. Nec q̄rit: qꝛiſta ſdla cōſolatio ē: videlꝫ intētioneſuā ſt̓mꝑ ponere ī dn̄o. Unde ſb̓iungit ip̄e lmēor fui dei. I. Hie ꝯſiderādo eius māſue̓tudinē ⁊ pietatē ( ⁊ delectatus ſum. ſi ip̄ius mīal ⁊ indelexercitatꝰ ſum. MNi. in diuinis laudibus (⁊ defecit ſpūs meꝰ qꝛ aliquādohoīes deuoti ex feruēti deuotiōe rapiunt̉ a ſēſibꝰ: ⁊ ſic deficit ſpūs qͣntūad vſū actualē exterioꝝ ſenſuū Inticipauerūt vigilias oculi mei. l. i. euigilaui an̄qꝫ eēt tps ſurgēdi ad matutinū: ⁊ ad dicēdū laudes dīnas de nocte ẜm modū cōſuetū. Sic̄ eī faciūtdeuotiōe feruētes. qꝛ ſurgūt an̄ aliosad orādū Sequit̉ lturbatus ſuꝫ Irecordatiōe peccatoꝝ: tā meoꝝ qͣꝫ auoruml ⁊ nō ſum locutꝰ. Caſſ. Tacuit ergo: qͥm ꝓfunda nocte non hēbatſolatiū hūani colloqͥuij. qͦ tꝑe ip̄e hōrecogitās āni ſui ſecreta ꝑqͥrit Hie:Honachꝰ eī qͥ non vigilat̉: huc ꝟſicuū n̄ p̄t dicē Ru. Et ſi qͥs q̄rēt. qͥd faciebas quādo vigilias anticipās ſurrexeras Reſpōdet Cogitaui diesantiqͦs. ¶ Caſſ. Cepi cogitare ab īitio mūdi qn̄ hominē fecit deꝰ vſqꝫ adannū meū .i. ab Adā vſqꝫ ad tp̄s meum Caẜ. Et videns ꝙ dies antiquitꝑales atqꝫ caduci ſunt. ⁊ labili varietate fiigitiui. nō hos d̓ſideraui ſꝫ annos eternos in mēte habui. qꝛ ī diebus atiquis mors dn̄at̉. ī ānis et̓nisregnat vita et̓na Iſti momento pereunt. ſed futuri perenni longīquitateconſiſtūt Cogitabat gͦ vir ſāctus curlabētes dies tāto tꝑe deſidēt ⁊ q̄rathūanitas ⁊ illos et̓nos qͥ ſoli nobis

ſunt ſpecialit̓ appetēdi negligamuset contēnamꝰ. nec credamus eē dumeos in pn̄ti nō valemꝰ aſpicere Emeditatus ſum nocte cū corde meo. Iin orōē ſecreta Hier. Non cogitabāde iracundia. nō de īimico meo. ſꝫ tota cogitatio mea de deo erat l⁊ exercitabar. Nic. perſcrutādo cōſciētiemee ſecretal ⁊ ſcopebā ſpm̄ men lextergens inde peccata ſalteꝫ venialiaſine quibus nō pertrāſit̉ pn̄s vita.Hug. Et dixil. Nunquid in et̓nūꝓijciet deus I.ſ. homineꝫ. et ſi ꝓijcietad tp̄s vt corrigat qͣi dicat Non. Interrogatio eī facta ꝑ nūquid. ſupponit frēquēt̉ negatiuā. f. cta āt ꝑ nōne ſupponit̉ affirmatiuā Illos at precipue nō ꝓijcit dn̄s qͥ faciunt ea q̄ p̄miſſa ſunt in verſu precedēti. qui videlꝫ exercitātur cōſcīe ſue ſecreta: etde deo meditātur l. aut nō apponctꝭCaſſ. Iſtud nō: nequaqꝫ negātis. ſꝫaffirmātis ē. qͣi dicat. Hug. immoaddit vt medicus medicinaꝫ ad morbū. Unde ſubdit (vt complacitiorl. i. benignior et magis placatus lſitadhuc. ¶Caſſ. hoc verbuꝫ adhuc: expcctātis c̓: ⁊ n̄ dolētis Aut in finēNi .i. totalit̓ lmīam ſuā abſcideta nob̓ La generatiōe in generationēl. i. in generatiōibus ſibi ſuccedentibus. Iut obliuiſcetur miſereri deusnobis: cū tamē eius ꝓprietas ſit miſereri ⁊ ꝑcere laut continebit in iraſua mīas ſuas? ¶ Hu. Sicut fons dicit̉ continere aquā. qn̄ nō emittit exſe riuulos: ſed ſic nō cōtinet dominꝰmīam ſuā. qꝛ etiā iratꝰ miſeretur. qm̄aut corrigit. aut minus punit. Nic.Tales q̄relas ⁊ ꝯſil̓es ſolēt face̓ homīes ec̄ bōi in afflictiōe poſiti: ſꝫ perrōem ſentient ꝯͣrium. ſicut chriſtꝰᵐᵐſenſualitare dicebat Trāſeat a me calix iſte Et ẜm rōem dicebat Uerūtn̄non ſicut ego volo: ſed ſicut tu A-