Pſalmus. lxxvi.Cxliiij.

noſtre: iuxta illud apoſtoli. Non regnet peccatum ī mortali corpore nroImperet aīa nr̄a. ſeruiat corpꝰ ⁊ ſtatīveniet chr̄s ⁊ hītabit ī nob̓ Ip̄e eī dicit ī euāgelio Ueniā inqͥt et ſtabo aūhoſtiū ⁊ pulſabo. ⁊ ſi quis mihi aperuerit introībo ad illu. et cenabo cūeo. Quotidie ſtat an̄ oſtium pectorisnr̄i chr̄s Intrare d̓ſiderat Apiamꝰ eiingredit̉ ī nob̓: ⁊ hoſpes nr̄ ē et cōuiua. cui ē hōr ⁊ gl̓a in ſe. ſe. Amen.Oce mea ad.Titulus In finē ꝓ idithū.Pſalmus Aſaph Hu. Cuius ſenſtalis ē Pſalmꝰ iſte attribuit̉ Aſaph.i. fideli populo. Nā aſaph cōgregatio interpretat̉: qui populꝰ fidelis ē.Idithū .i. trāſſiliēs. qm̄ cōtēptis terrenis mēte et voluntate. trāſſilit ꝯtēnēdo iſta trāſitoria: vt ꝑueniat ī finē.videlꝫ et̓nā beatitudine q̄ ē finis p̄ſentin miſeriarū Aug. Quiſqͥs ergochr̄ianꝰ qͥ hꝰ p̄s ꝯſiliū ſentire imitari⁊ tenere vult: omīa d̓ſideria carnaliatrāſſiliat: ſeculi qͣꝫ hꝰ pompā et illecebrā calcet. nihilqꝫ ſibi alid̓ ī hͦ mūdoꝓpōat: niſi vt ꝑueniat ad fineꝫ chr̄m.qui eſt p̄mium nr̄i laboris. Et hec ēintētio huiꝰ p̄s Glo. Aſaph gͦ omīatrāſſiliēs. ⁊ ſolum deū q̄rēs: aitoce mea ad dn̄m clamaui MīeClamare eo tēꝑe eſt ncariū. qn̄longe ē ille qꝛ clamat Et ꝙ ꝓpt̓ pcc̄amea lōge ſū a te. clamo vt exaudias.Qui multū deſiderat. multū clamat.Caſſ. Clamat ad dn̄m qui eū taliapetit: qͣlia ſe daturū fidelibus pollicetur Nā qui eū pro rebus trāſitorijsrogat: nō ad dn̄m clamare cognoſcit̉.qͣꝫuis ip̄ꝫ pete̓ videat̉ Au. Quiſquisꝓ alia re qͣꝫ ꝓ ip̄o dn̄o clamat: ad dn̄ꝫnodū ē trāſſiliēs: ſicut iſte qui ī orōeſua ꝑſeuerās: ſb̓iūgit Caſ. vocemea ad dn̄m. Subaudit̉ ꝑueni. Sꝫ

quid petit nō deſignat Et mēito qꝛ n̄ē illi neceſſariū dicē quid p̄ſtet qui ſolus nouit largiri qͦd expedit Quaꝓpter ve̓ ſapiētes ſūt. qui ſe ptāti dīnitatis. ordinatiōiqꝫ cōmittut: ip̄m ſoluꝫexpetūt: et oīa ꝓſꝑa ꝯſequunt̉ Seqͥt̉Hugꝭ ⁊ intēdit mihi lexandiēdo orōeꝫ meā. qꝛ ꝓpe ē dn̄s oībꝰ īuocātibꝰeū ī ꝟitate Poſtea on̄t tp̄s orōis ſuedicēs Au. In die tribulatiōis mee.i. i hac pn̄ti vita hūana q̄ ē tētatio ſr̄t̓rā (deū exquiſiui. Caſſ. Solēt mūdanis deſiderijs occupati ī t̓bulationibus optare vt ab illa poſſint neceſſitate quā ſuſtinēt liberari. vt ſi egrotꝰ ē: ſanitatē q̄rat. ſi ꝑegrinꝰ: patriā. ſipauꝑ expēſas Iſte vt breui petitiōeoīa ꝓfutura ꝯcludēt. nihil d̓ ſuis āguſtijs vociferatꝰ ē. nec īpatiēt̉̓ q̄ ſuſtīebat ingeſſit Sꝫ tqͣꝫ quietꝰ ⁊ maloꝝ ſuoꝝ neſciꝰ. in die tribulatiōis ſue totodeſiderio ꝯtēplatiōeꝫ dn̄i ꝑquirebatEt quo exquiſiui (manibꝰ meis. L. i.oꝑibus bōis q̄ dinis noſcut̉ cōuēiremādatis Et qn̄ exquiſiſti. nocte. l. i.ī hac vita q̄ qͣꝫuis lucē hr̄e videat̉: tn̄obſcuritate fuſcata ē Col. Et vbi exquiſiſti: lꝯͣ eū ſic̄ trāſlatio rōna hꝫ:corā eo. i. ī abſcōſo. ſicut ip̄e dicit Nolite facere iuſticiā vr̄am corā hoībꝰIllo enī p̄ſente fit. qn̄ humanꝰ n̄ affectat̉ aſpectꝰ vt. vāis laudibꝰ intumeſcat Sequitur ⁊ non ſum deceptusqꝛ ſecutus ſū dominū quē querebaꝫEt ideo ℟enuit conſolari animamea. ¶ Gre. xviij. moralium Pleꝝqꝫ huius ſeculi diuītes tedio affectiſolent bona temporaliter accepta cōſpicere: ⁊ triſticiam declinare. Cumenim merore quodam tangi ſe ſentiunt: eqͦs aſpiciunt: auri ⁊ argenti vaſcula cōtemplantur. p̄dia circueunt.Cūqꝫ ꝑ hec temꝑalia oculos libent̓trahut: obortnaīe merorem vincūt.Unde eis ſic ī cuāgelio ꝟitas dicit.