Cxxj.
ad laude dei di Benedicite gentesdeū nr̄m INi. Ip̄m laudando l⁊ auditā facite vocē laudis eiꝰ. alios adlaudē ꝯſimilē īuitādo. cuiꝰ cām ſubiūgit Qui poſuit aīam meā in vitam.ip̄am reuocādo ꝑ gr̄am ſuā de mortepctī ad ſe ip̄m qͥ eſt via veritas. ⁊ vitaIoh̓is xiiij. Et nō ſolū ad ſuū ſeruitiū vocauit me: ſꝫ etiā in ip̄o ꝑſeuerātiā mihi dedit. vnde ſubiugitꝭ⁊ nondedit in ꝯmotioneꝫ pedes meos. l. i.firmauit affectꝰ volūtatis mee in ꝓpoſito bone ꝯuerſatōis. Sꝫ poſſꝫ aliqͥsdicere tu dicis te nō eē ꝯmotū. et qͥdmirū: qꝛ nō fuiſti impulſus? Ad hͦ reſpōdet ꝙ īmo. Quoniaꝫ ꝓbaſti nosdeꝰ l. i. ꝓbari nos ꝑmiſiſti ꝑ diuerſastentatiōes Ligne ſid ē acerbitate tribulatōis l̓ nos examinaſti vt purgares ī nobis maculas vitioꝝ l ſicut examinat̉ argentū Tranſlatio hebraicahꝫ: ſicut ꝯflat̉ argentū. qꝛ ſicut argētūpurgat̉ ꝑ ignē a ſordibꝰ: ſic aīa ꝑ penitētie tribulationē a ſordibꝰ ꝯcupiſcētie terrene mūdat̉ Induxiſti nosin laqueū nō deceptiōis: ſꝫ ꝓbatōisno culpe. ſꝫ penalitatis: ſicut eſt infirmitas: pauꝑtas: ⁊ mortalitas lpoſuiſti tribulatiōes ī dorſo noſtro. I quianos ꝑ ſuꝑbiā erectos: caſtigatiōibusad humilitatē curuaſti īpoſuiſti. j. i.imponi ꝑmiſiſtiLhoīes I. i. prelatos ⁊pͥncipes (ſuꝑ capita nr̄a. IAu. Toleramꝰ qͦs nolumus: patimur ſuꝑioresaliqn̄ quos nouimꝰ peiores: bonū eſtenī vt ꝯſideremꝰ nos pctōres eſſe ettoleremꝰ īpoſitos ſuꝑ capita noſtravt ⁊ deo ꝯfiteamur: qꝛ digna patimurQuid enī indigne pateris. qd̓ facit qͥiuſtꝰ eſt? Bernar. in vij. ſermone deaduētu Qd̓ ſi tā manifeſte īdigna īnotuerit alicuiꝰ prelati vita. vt nihil omnino diſſimulatōis vel excuſationisadmittat. ꝓpter eū tn̄ a quo eſt om̄isptas: ip̄m quē mō talē nouimꝰ: excel
ſum reputare debemꝰ. nō pn̄tibꝰ ꝑſone meritis: ſꝫ ordinationi diuine: ⁊ dignitati ipſiꝰ officij deferentes. Atu.Seuire videt̉ deꝰ cū iſta facit Ne metuas qꝛ pr̄ eſt. nunqͣꝫ ſic ſeuit vt ꝑdat.Qn̄ male viuis: ſi parcit: plꝰ iraſcitur.oīo iſte tribulatiōes flāgella ſūt corrigētis: ne ſit ſnīa punientis Hug.Adhuc oſtendit ꝙ deꝰ eſt laudandꝰqꝛ dat victoriā ī tentatione. vn̄ dicit̉Trāſiuimꝰ ꝑ ignē ⁊ aquam il. i. ꝑ aduerſitate tribulatiōis. ⁊ ꝑ felicitatemꝓſperitatis Au. Qn̄ res ſunt anguſte q̄ infelicitates dicunt̉ in hoc mundo. qͣſi ignis eſt qui vrit: qn̄ res ſuntꝓſpere ⁊ abūdantia ſeculi circūfluit.qͣſi aqͣ ē q̄ corrūpit. Uide ne te ignistribulatiōis exurat vt crepes ꝑ impatiētiā: neqꝫ aqͣ corrūpat ſubmergenste ꝑ ꝓſperitatē Firmꝰ eſto aduerſusignē: coqui te oportꝫ tanqͣꝫ vas fictū:mitteris in caminū vt firmet̉ qd̓ formatū eſt. Nā vas ſi ſolidatuꝫ in ignenō fuerit. tanqͣꝫ lutū in aqͣm ſoluetur.Cū aūt te ignis tribulatiōis creparenō fecerit. ⁊ aqua ꝓſperitatis nō fueris ſubmerſus. ſꝫ enataue̓is ꝑ diſciplinā: tranſis ad requiē. Un̄ ſequit̉ Leteduxiſti. MHug .i. educes (nos. Ide tētatione aduerſitatis ⁊ ꝓſperitatis l īrefrigeriū. ¶Hie. hoc eſt in eternambtītudinē vbi eſt reqͥes et̓na Uel inhis tribus verſiculis p̄dictis martyruꝫ oſtendit victorias qͣs in diuerſispaſſiōibus meruerunt: qm̄ ꝑ laq̄os. ꝑcrucē: ꝑ verbera: ⁊ ꝑ ignes: eſtꝰ: aqͣs:et alia diuerſa ſupplicia ad vnum eosdicit refrigeriū .i. xp̄m dn̄m ꝑueniſſe.Coll. Deinde mēbra chr̄i loquētia īnumero ſingulari oſtēdūt. qͥd de ip̄isfiet tribulatōibꝰ tranſactis. Un̄ in ꝑſona eccleſie dicūt Introibo in domū tuā. Caſſ. id eſt in illā celeſtē hieruſalē (in holocauſtis. Holocauſtūenī dicit̉ totū incenſuꝫ Et qꝛ ſe ſupe