Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CVv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus.Ivj.

eī ſunt qͥ ſi deū diligimꝰ: habemꝰ ſy ītrinſecꝰ q̄ a nobis oīo nō recedūt: ſꝫin illa perpetuitate reddimꝰ. Naꝫ deſuturo nos ⁊ hūc verſuꝫ debere ītelligere ſeq̄ntiā demōſtrāt: q̄ huic mundo nequeūt vllatenꝰ ꝯuenire Quonia eripuiſti aīam meā de morte lperpetua Loculos meos a lachrymis.Hie. qꝛ iā tūc nō eſt nc̄e pcta deflerepedes meos. l. i. affectꝰ ⁊ ſenſus meos La lapſu ne vltra laberent̉ ī pctāCaſſ. hec tria in futuro ſeculo preſtabunt̉. qn̄ iam nec aīa peccādo morietur: nec oculi ſua mala deflebunt: necpedes labent̉ Naꝫ hic ſcīs nō aufertlachrymas cū ipſe dicat. Beati qͥ lugent Nec pedes iuſtoꝝ in hoc ſeculoa lapſu reddūtur alieni. qꝛ duꝫ in hocmūdo ābulant ſꝑ in lapſu ſunt: ſꝫ diuina mīa ꝯtinc̄tur: ſicut legit̉. Septiēsin die cadit iuſtꝰ ⁊ reſurgit. Premiſſa mihi fient (vt placeā corā d̓o in lumine viuētiū. Nic. hoc eſt in lumīegratie: qͣ viuit̉ cū deo in preſenti vitaet lumīe glorie ⁊ īmortalitatis in fitura beatitudine vbi ſcī fulgebūt ſic̄ſol Au. ergo fratres ad hoc oīa hecvaleāt nobis vt gratis deum diligamus: in illo ſꝑ ſperemꝰ: nec homineꝫnec diabolū timeamꝰ. nec ille facit aliqͥd niſi quantum permittit̉. permittiad nihilum p̄t niſi qd̓ nobis. prodeſt.toleremᵈ malos: ſimꝰ boni: quia ⁊ nosfuimꝰ mali. Pro omnibꝰ quos patimur oremꝰ: vt a deo nunqͣꝫ recedamꝰpatrimoniū noſtrū ipſe ſit: ſalus nr̄aet ſpes noſtra ipſe ſit Ipſe hic cōſolator: ibi remunerator: vbiqꝫ viuificator. et dator vite illius de qua dictuꝫeſt. Ego ſum via. veritas ⁊ vita Utet hic in lumine fidei: ⁊ ibi in lumineſpeī tanqͣꝫ in lumine viuentium in cōſpectu domini placeamus Unde nosdeprecamur. vt compreſſis bellis corporeis: ſuperatis ſeculi tentamentis

mereamur in chriſto lumine complacere domino noſtro Ieſu chriſto qͥ eſtbenedictꝰ in ſecula ſeculoꝝ Ameniſerere mei deꝰmiſerere mei Titulꝰ In finene diſperdas vel corrumpas Dauidin tituli inſcriptione cuꝫ fugeret a facie Saul in ſpelūca Hu. Hic tangitur hiſtoria que habetur. i. Re. xxiij.videlꝫ ꝙ dauid fugiebat a facie ſaulꝫ⁊ latuit in ſpelunca. Sꝫ non legit̉ dauid titulū erexiſſe. propter qd̓ de dauid ad litteram non legitur titulꝰ iſteſed myſtice de chriſto qui ꝑ dauid intelligitur: Ergo ſenſus tituli talis ē.Pſalmus iſte dirigens nos in fineꝫid ē in chriſtum ad quē tendimꝰ venire: hortat̉ ne tu iudee diſperdas velcorrupas. Dauid id ē chriſtum in tituli inſcriptione: negando ip̄m eſſe regem qd̓ tituli inſcriptio ꝯfirmat Adbidit: cum fugeret a facie Saui in ſpelunca Caſſ. Actus iſte ⁊ dauid ⁊ domino multū videtur eē ꝯſimilis. Nāſicut dauid ſaulē fugiens in ſpeluncaſe abſcondit. ita ⁊ dn̄i ſaluatoris deitas intra templuꝫ ſui corporis iudeisꝑfidis fuiſſe probat̉ abſcōdita. ſic ſingula q̄ de dauid ⁊ chriſto prouenerūtfacta: illi ſunt ſub hac alluſione .i. concordātia cōmunia Nam ſicut dauidtruculētū: id eſt ferocē̄ ſaulē. ſic chriſtus nequiſſimos iudeos perferebat.Oportet igitur meminiſſe pſalmumhūc qͥntum eſſe eoꝝ qͥ paſſionem ⁊ reſurrectionē domini ſub breuitate comemorant Glo. ⁊ Hu. Intētiopſalmi eſt monere vt nullꝰ titulo crucis cōtradicat: ſed chriſtū eſſe regemſuū quilibet ꝯfiteatur verbo ⁊ facto.Chriſtus ergo dn̄s īꝑſonaᵇ aſſumptihominis ex eo ꝙ futurā meruit paſiionē clamat ad patrē dicens Aſerere mei deus I pater lmnſet