Pſalmus. lij.xCVll
et ridēdi Quādiu enim ſumꝰ ī hoc ſeculo nōdū ē ridēdū ne poſtea ploremus Iuſti āt qͥ viuūt modo ex fideintelligūt ꝙ dānādi ſunt mali. ꝓptēatimēt ⁊ ſibi. Quid eī ſūt hodie ſciuntquid futuri ſt̓ cras neſciunt. Quia gͦnūc ad maloꝝ imitationē labi poſſūt.hinc habet formidinē Quādo āt ridebūt? Cū venerit dies nr̄ .i. manifeſtatio chr̄i ad iudiciū tc̄ iuſti ridebūt ſuꝑ dānatiōe maloꝝ Grę. vi. moraliuꝫIllic nō habēt ꝯpaſſionē. qꝛ dānatistūc ꝓdeſſe nō poſſūt. Aug Tu corrige reatum. et gaudebis ad iudiceꝫ.Hodie enī hortatur te ne iudicet te.cū aūt venēit iudicij tp̄s: correctiōislocus n̄ erit: ſꝫ tm̄ dānatiōis Erit ibipn̄ia ſed īfructuoſa qꝛ ſera. tūc (dicēt/liuſti Lecce hō qͥ n̄ poſuit deū adiutorē ſuū ſꝑ bōa mēita Sed ſperauitin multitudīe diuitiaꝝ ſuaꝝ 1 Caſſ.Diuitias hic: vniuerſas pompas ſeculi acciꝑe debemꝰ: in quibꝰ iſti ſeculiamator ſpē et fiduciaꝫ poſuit et ideodānatus ē Hier. Sꝫ nūqͥd tātū malū ſit dītias hr̄e. tātū vt de iuſto habeant̉ et deo grās referat̉ qͥ eas dedit?Nō Sed malū ē ſpeꝫ in dītijs pone̓.cū ī alio p̄sº dic̄ Diuitie ſi affluat nolite cor apponere. Ditias licꝫ habe̓ad nc̄itateꝫ. ⁊ n̄ licet poſſide ex amore Nā abraā ⁊ reliqui boni dītias habuerūt. ſed ſpē in eis nō habuerunt.Sequit̉ let p̄ualuit. Nic. Ad tp̄sin vanitate ſua ſqꝛ ꝓſꝑitas eiꝰ trāſiuit velut vmbra Aug: Quid eī vaniꝰ eo qͥ putat plꝰ hr̄e numū qͣꝫ deum?Ergo hͦ gene̓ maloꝝ dānato: qͥd dicis d̓ te o corpꝰ chr̄i? Ago āt ſic̄ oliuafructifera in domo dei. Nic. Peroliuā fructiferā hic ītelligit̉ oleū qͦdde fructu oliue exprimit̉. qͥ lucerne īdomo dei replebat̉. ſic̄ legit̉ leuitici.xxiiij. Eſt igit̉ ſenſꝰ. Ego at ſic̄ oliua
lumīs ī domo d̓i: ſic īnocētia mea lucebit corā d̓o. nec extīguet̉ ꝑ malorūnequitiā lſꝑaui. nō ī ditijs ſic̄ genusmaloꝝ ſed Li mīa dei. Hie. Quiahec nō ē hūane fragilitatis facultasvt ꝑ ſe qͥs ſaluus fiat: ſed ꝑ mīaꝫ deiī et̓nū et in ſeculū ſeculi Nic. i. n̄tm̄ ſꝑaui ī mīa dei ī vita pn̄ti. ſed ī vita futura Cōfitebor tibi ī ſeculū. l. i.laudabo tel̓ qꝛ feciſti mihi mīaꝫ ī pn̄ti ⁊ expectabo nomē tuū. in futuraretributiōe iuſtoꝝ Nomē eiꝰ ē ieſus.i. ſaluator. Caſſ. Nomē eius expectat. qui ſe ī iudicio dn̄i ſaluatoris ꝑmīam eiꝰ credit eē ſaluādū lqm̄ bonūeſt. ¶ Hug i. dulce et ſuaue lī cōſpectu l. i. in iudicio et eſtimatiōe lſāctorū tuoꝝ ſqͥ ſcꝫ guſtāt ſuauitatē bonitatis eius. ſicut guſtauerat btūs Bernardꝰ qͥ dicebat. Ieſꝰ ē melos ī aure:mel in ore. et iubilus ī corde Nic.Hoc tn̄ nomē in cōſpcū maloꝝ n̄ eſtbonū. qͥ frequent̓ ꝟbis et factis blaſphemat ip̄m Coll. Hoc nomē audire poſſūt et boni et mali. nō āt guſtare niſi ſācti Et quāto qͥs ſāctior ē: tato dulcius et ſuauiꝰ ſapit nomen dn̄iin corde eiꝰ Tāto etiā patiētiꝰ ⁊ deſiderabilius ip̄m expectat vt tādē videre mereat̉ qͦd amat Nos igit̉ chariſſimi ꝯſiderata iniqͦꝝ ꝑditionē: ⁊ bonorū ſaluatiōe Rogemꝰ ſupplici mētisdeuotiōe dn̄ꝫ deū nr̄m vt ab oī dololiberi: ab oī iniqͥtate mūdati: mereamur plātari ſicut oliua fructifera ī ciuitate celeſti. vbi in trinitate ꝑfectalaudat̉ deꝰ in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Irit.Anſipiensitulꝰ In fine ꝓ amalech ītellectꝰ dauid Antiochus rex grecie in tātā inſaniā deuenit ꝙ negauitverū deū. ⁊ eaptiuauit populū iſraelet cepit citatē hirl̓ꝫ. et poſuit idola ītēplo vt habet̉ pͥmo machabeoꝝ i. de