Pſalmus
ꝑſequūtur ſanctam eccleſiā .i. illos qͥceleſtia diligūt Au. Agitur eī in hͦpſalmo de duobꝰ generibꝰ hominumvnū laborātium: alteꝝ inter quos laborat̉. vnū de terra: aliud de celo cogitātiū. Genus vero bonorū aut propheta alloquit̉ genꝰ malorum dicensUid gloriaris ī malicia. ¶ Hic.Quaſi dicat. hec eſt peſſima gloria: qꝛ ꝓpria eſt eorum qui peccant excerta malicia. de quibꝰ dicit̉ Prouer.i. Letatur cū male fecerint. ⁊ exultātin rebus peſſimis lqui potēs es iniqͥtateˢ. l. i. ad qͥd gloriaris ꝙ potes opprimere innocentē ⁊ ꝓximum. Primo igit̉ arguit ip̄m de mala volūtate: ſcd̓o de mala ptāte: tertio de obſtinatione in malum: cū ſubiungit Au.Tota die. Iid ē toto tꝑe ſine laſſitudine: ſine interuallo: ſine pauſatione liniuſticiā cogitauit lingua tua Mu.Tingue nō ē cogitare: ſed cordis. vn̄ī ꝯiunctōe iſtorū: ſcꝫ cogitauit linguanotat̉. ꝙ qͣꝫcito cogitat: tā cito loquit̉.ſicut dicit̉ Ecc̄i. xxi. In ore fatuoruꝫcor illoꝝ. Tranſlatio hebraica habetInſidias cogitauit lingua: ⁊ hāc lingue cogitationē ꝑduxit ad actū: quiaſicut nouacula acuta feciſti doluꝫEcce qͥd faciūt ſanctis mali Hier.Nouacula ꝑſecutores intelligunturSicut ergo nouacula qͣſi inſenſibilit̓tollit capillū Sic ꝑſecutores doloſeauferunt ſanctis bona tꝑalia ſuꝑfluaPer capillū enī ſuꝑfluitas diuitiarūintelligit̉ Au. Illi eī qͥ adherēt corde deo: ſic hn̄t iſta terrena tanqͣꝫ caprilos: qꝛ contemnunt oīa preſentia bona: inſuꝑ ⁊ iſtam vitā Hu. Et qꝛ ꝑſecutores bonoꝝ exultāt in rebꝰ peſſimis. Ideo ſubiungit Oilexiſti maliciā. ō deſerit malū qui ipſuꝫ diligitſuꝑ benignitatē. Ecce pctm̄ ī ſpūꝫanctuꝫ Unde apoſtolꝰ ad galath̓. v.
tatēvidelꝫ inique loqui indiſcrete ⁊doloſe Lmagis qͣꝫ loqui equitatem.Caſſ. Plerūqꝫ hoīes qui peccata faciunt: ipſi per decore compoſite locutionis: ſe abſcōdunt. nolunt in ſe deprehendi q̄ norunt̉ generaliter ab oībus dānari Qilexiſti omnia verbaprecipitatiōis. Hu. Uerba precipicatōis dicūtur verba adulationis. vn̄Iſa. ix. Erūt qui beatificant populūiſtu ⁊ qui beatificant̉ precipitati IdēUerba precipitatiōis ſunt verba detractiōis. vnde trāſlatio hebraica hꝫDilexiſti oīa verba ad deuorandumDetractores dicūtur ſuis ꝟbis frauouſenter deuorare bonos. vn̄ in aliopſalmo dr̄. Qui deuorāt plebē meaꝫſicut eſcam panis: et hoc facit Llingua doloſa. Au. Miniſtra fallacie ēlingua doloſa: aliud corde cogitātiuꝫ.aliud ore ꝓnūciantium. ſed in his ſb̓uerſio O ropterea deꝰ deſtruet te infinem Ietſi mō videris ſtare ⁊ flore.tanqꝫ fenū in agro deſtruet te deus:qn̄ dicet. Itē maledicti in ignē et̓nū.et qͣꝫuis fixeris ī amore mūdi radicēcordis Hu. Tn̄ deꝰ Levellet te ld̓ felicitate tꝑali ī qͣ ꝯfidebas l et emigrabit te l. i. emigrare faciet te d̓ tab̓naculo tuo. l. i. ab hac vita aīam a corꝑeauferendo let radice̓ tuā. l. i. malā volūtatē tua. ex qua ꝓceſſit malicia tuaeuellet de terra viuentiū. Caſſ. plena ingens formidoloſa dānatio de ſocietate ſcōꝝ euelli. ⁊ ī perpetuis ignibus mancipari Ni. Deinde poniturvtilitatis ꝯſequentia. qꝛ iuſti vidētespunitionē iniquoꝝ ex hoc firmanturmagis in bono. ⁊ ꝯtēnūt ꝓſpitatē maloꝝ. vnde dicit̉ Uidebūt iuſti ſītelligēdo nūc dānationē maloꝝ let timebūt. Imagīs offendē̓ deū qͣꝫ ātel ⁊ ſuꝑeū ridebūt. htēnentes ei ꝓſperitatep̄teritā Augꝰ Intelligamꝰ ⁊ diſcer-