lxxxviij.

tio cordis mei prudentiā. que ꝑtinetad mores ꝓbabiles inſtruēdos Sicoīs ſermo diuinus duabus his ꝟtutibus pleniſſimus iudicatur Aug.Dixit enim meditatio cordis mei: neforte intelligeres eū tibi loqui. qͥ ī labijs haberet ſapiētiam. Multi enī inlabijs habent et in corde nō habent.de qͥbus ſcriptura dicit. Populꝰ iſtelabijs me honorat. cor autē eoꝝ lōgeē a me Hug. Sapiētia enī ꝓprie ēī corde et ore. prudētia ꝟo ī oꝑe Un̄moraliter reprehenduntur illi qͥ cogitāt et loquūtur multa bona ⁊ nil faciunt operādoꝝ Caſſ. Poſtqͣꝫ ꝟtutem eloquētie ſue mirabilis p̄dicatorduobꝰ dixit inſignibus contineri nūcquemadmodū p̄cepta ſua poſſint abhumano genere ſuſcipi aureꝫ inclīaturū ſe eſſe ꝓmiſit. vt cognoſceret ſip̄dicationē eius populus deuotꝰ imleret Un̄ dicit nclinabo ī ꝑabolam aurē meā Parabola ē ſermo exponēs ſimilitudīes reꝝ videlꝫ cū pervineā intelligat̉ eccleſia: quaſi dicat.Nic. applicabo intellectu meum adintelligendū ꝟba legis et ꝓphetarū:q̄ frequēter ſunt ꝑabolica et tūc potero lucide tradere ea alijs Id̓o ſb̓dit̉.Hug. Laperiam. l. i. lucide tradaꝫ lin pſalterio .ſ. i. operatiōe a pſaltin dictu quod ē tāgere lꝓpoēm meā. l. i. illud quod ī corde ꝓpono Et ē ſenſus.factis oſtendā que dico. Deinde incipit narrare q̄ ꝓmiſit ſe dictuꝝ Et pͥmo de pena maloꝝ que a timore incipit: dicit ī ꝑſona generalis hoīs Curtimebo ī die mala: hoc ē: in die iudicij Sꝫ nōne dn̄s in nocte veniet. ẜmillud mathei. xxv. Media autē nocteclamor factꝰ ē Ecce ſponſus venit. ſꝫiudicij dies dicitur dies ꝓpter māifeſtationē operū. que nuda et aꝑta ſūtoculis dei. vt dicitur pͥma ad chor̄. v.Facta q̄ſtiōe reſpondet in ꝑſona ma

loꝝ dicens Ideo timēdū ēmihi. qꝛ l.īiqͥtas calcanei mei circundabit meCalcaneus ē extrema pars homīs/ ⁊notat fine̓ vite eius .i. mortē ī qua iniquitas .i. pena ꝓ iniqͥtate circūdat hominē. hūc eī iniqͥtas calcanei circundat. qui extrema vite ſue claudit fineſcelerato. quod reprobis ꝯtigere ſolꝫDe qͥbus ſubditur Qui confidūt inꝟtute ſua. ¶ Nic Circa qͥd ſciēdū ēꝙ iniqͥtas circūdat ip̄iū: ꝓpt̓ quā ī iuditio ꝯdēnabit̉ Ex duobꝰ prīcipaliteroritur .ſ. ex pn̄tis ꝓſꝑitatis inordīatoappetitu. et ex future felicitatis ꝯtemptū. Circa pͥmū dr̄. qͥ ꝯfidūt .i. fiduciāet fidē ponūt ī ꝟtute ſua .i. ī ptāte tēporali ī ſe ⁊ ī amicis ſuis l ⁊ in ml̓titudīe diuitiaꝝ ſuarū gloriātur Itqͣꝫ ī ſūmo bono: ⁊ ꝑ ꝯſequēs ī abyſſū pcc̄orū labunt̉. tqͣꝫ circūdati calcaneo iniqͥtatis Caſſ. Nc̄e ē eī vt tales timeantfinē. qͥ ⁊ de re mūdana miſereri nolūt.et pcc̄oꝝ ſuoꝝ penas cōſcīa teſte formidāt Hug. qͦs on̄t eē deceptos di.Frater n̄ redimit. Ni. qꝛ nullꝰ abilla ſn̄ia extreme dānatiōis. videlꝫ Ite maledicti ī ignē et̓nū potēit r̄dimip̄ce vl̓ p̄cio fr̄is vl̓ amicoꝝ ſuoꝝ ẜᵐ ꝙdr̄ ꝓuer. vi. Zelꝰ ⁊ furor viri n̄ ꝑcet īdie vīdicte. nec adqͥeſcit cuiuſqͣꝫ p̄cibꝰnec r̄cipiet ꝓ redēptiōe plurima Seqͥt̉ Credimet hō. Ihͦ legit̉ int̓rogatīe.qͣſi dicat Ip̄e pcc̄or pote̓it ne ſeip̄ꝫ redimē. qͣi dicat n̄. qꝛ ī īferno nulla ē redēptio Id̓o ſeqͥt̉ n̄ dabit d̓o placationē ſuā ſ. i. ſacrificiū vl̓ oblatiōeꝫ ſuaꝓ pcc̄is ſuis. vn̄ ſibi placet̉ d̓s Et p̄ciū redēptiōis aīe ſue ſſil̓ir n̄ poteītdare. qꝛ eit ex ſtatu mendi ꝓpt̓ qͦd ſeqͥt̉Let laborabit ī et̓nū ſī tormētis ꝑpetuis poſitꝰ (et viuet adhuc ī finē. lvtſemper ſentiet penaꝫ que a moriētibꝰſentitur. propter quod dicitur apoc.nono In diebꝰ illis q̄rent hoīes mortē: et nō inueniēt eā. et deſiderabunt