Pſalmus xlpil

cus ignorātie fūditꝰ videatur abſcidiMerito ſcūs tuus Iob dic̄. Quid faciā tibuꝰ cuſtos hoīm? Tu p̄ſtas qd̓nos mereri poſſe neſcimꝰ Col. Dirigamꝰ igit̉ chariſſimi aīm ad illā ſuꝑnaͣ dn̄i ꝟtutē ciuitatē. vbi innumerabiliū ſcōꝝ exercitus tāto letior exultat quāto h̓ durius exiſtit afflictꝰ Laboremꝰ illic ꝑuenire vt qͥd h̓ audiuimus. ibi aliqn̄ mēamur videre. quō illa celeſtis ciuitas ꝯtinua fruit̉ leticia.vbi hymnidici āgeloꝝ chori. et ſocietas ſuꝑnoꝝ ciuiū viciſſim de ſe ocsgratulant̉. ad illā ciuitatis dei iocūditatē auida deuotiōe ꝓperemꝰ. ad cōtēplādū deſiderabilē dn̄i noſtri a ſpectu. vt eū quē pn̄tis peregrinationisregē ac ducē hēmꝰ: etiā poſt hꝰ viteẜminū pͥncipē hēamꝰ ac leticie largitorē. Qui cum pr̄e et ſpūſcō viuit etregnat ī ſecula ſeculoꝝ Amēudite hec oēs.gētes Titulus In finē filijschore p̄s. Caſſ. Tituli huius ꝟba (ſic̄ ſepe dictū ē) cūcta trahūt ad dn̄mſaluatorē Ip̄e eī ī fine ſignat̉. et ꝑ filios chore ītelligit̉. et ꝑ pſalmū ſine dubio denūciat̉ vt ſb̓ titulis p̄dictorumpſalmoꝝ ſufficiēt̉ ē dictū. vt meritoip̄ius vocē vē̄turā eē ſētiamꝰ. cuiustot indicijs laudabilis ẜmo ꝓmittit̉Aug Oīa dīna eloqͥa ſalubria ſt̓ bn̄intelligētibꝰ: ꝑiculoſa ꝟo his qͥ ea volūt ad ſui cordis ꝑuerſitatē torquere.potiꝰ qͣꝫ ſuū cor ad eoꝝ rc̄itudinē corrigē Hec ē eī ī hoībꝰ magna et vſitata ꝑuerſitas. qꝛ cū debeāt viuē ẜm volūtatē dei. deū volūt viuere ẜᵐ volūtatē ſuā Et eū ip̄i nolūt corrigi. illuꝫvolūt deprauari. rectū nō arbitrātesqͥd ille vult. ſꝫ qͦd ip̄i volūt Solemꝰāt audiē hoīes murmurātes aduerſdeū: ꝙ malis bene ſit ī hac vita. ⁊ bōilaborēt. qͣi deꝰ ꝑuerſꝰ ſit ⁊ neſciat qͥd a-

gat aut oīno auertit ocl̓os ſuos a rebꝰ hūanis Murmurāt gͦ hoīes qͥ ꝓptēa volūt colē deū vt h̓ illis bn̄ ſit. qn̄viderīt eos qͥ deū n̄ colūt polle̓ atqꝫflorē felicitate t̓rēa. ſe āt deū colēteslaborare ī anguſtia: ī neceſſitatibꝰ. inerūna. cetēiſqꝫ difficultatibꝰ mortalitatis hūane Cōtͣ iſtā vocē ⁊ ꝯͣ has blaſphemias murmurātiū cātat ẜmo diuinꝰ Hier Uel ſpūſſcūs ī ꝑfōa p̄dicatoꝝ hūc pſalmū eo ꝙ doceat mūdi diuitias cū vanis horibꝰ ſpernendas: cauēdasqꝫ etiaꝫ ẜpētis aſtutiasqͥ hoībꝰ p̄dictis cogitatiōes immittitīſanas In pͥmis itaqꝫ oēꝫ orbē ad audiēdū dei ꝟbū inſtant̓ ꝯmonet dicēsudite hͦ oēs gētes Ivos oēs qͥgētilit̓ .i. beſtialit̓ viuitis lauribꝰ cordis qͥbꝰ deꝰ audit̉ l. ꝑcipite. l. i.ītelligite lqͥ hītatis orbē. Caſſ. ꝑ hͦꝙ dicit qͥ hitatis orbē: accipimꝰ chriſtianos et iuſtos qͥ norūt orbē t̓rarūſic eē̄ hītādū. vt ī eiꝰ ſceleratis n̄ īplicēt̉ erroribꝰ QQuiqꝫ t̓rigene. l. i. pccores qͥ vitia t̓rea ſectāt̉ ⁊ filij hoīmvos bōi ⁊ rōnales qͥ ſeqͥmī filiū hoīsſimul ī vnū diues ⁊ pauꝑ. diues ꝑtīet ad t̓rigenā qͥ īnumeroſis pcc̄is ꝓbat̉ opulentꝰ Pauꝑ r̄ſpicit ad filioshoīm qͥ ābitu hꝰ ſcl̓i pauꝑes ſt̓. vt fuituras dītias plēiſſime ꝯſequāt̉ ſic̄ ineuāº dic̄. Btī pauꝑes ſpū qm̄ ip̄oꝝ ēr̄gnū celoꝝ Aug. Quid ꝑ iſta voluitſignificat̉. niſi qꝛ eloqͥa q̄ dicturꝰ ē audituri erāt n̄ ſolū pcc̄ores ⁊ īpij. ſꝫ etiaꝫ iuſti ꝑmixto mō audiūt oēs ſꝫ cuꝫvētū fueit ad r̄ddēdā rōem. ſeꝑabūt̉qͥ ſine cauſa audier̄t. ab illis qͥ auribꝰꝑceper̄t. oēs gͦ ſimul ī vnū audiāt docēte. ne ſegregati ab inuicē audiāt iudicātē Et quid ē qͦd nūc audituri ſtCaſſ. Os meum loquetur ſapiētiāq̄ ꝑtinet ad myſteria diuina declarada. q̄ abſconditur inſipiētibus huiusſeculi et reuelata ē ꝑuulis let medita