Pſalmus xliiij.

fecit ſpūſſcūs ī thalamo: h̓ ē: ī vterobeate ꝟgīs. qn̄ ꝟbum caro factū ē. ethūana natura ē dīne nature cōicta.Nūc ꝟo ſpōſa .i. eccīa cōiūcta ē ſpōſo .i. chriſto ī charitate Et poſt huiꝰvite miſerias ꝯiūget̉ ei ī ſancta īmortalitate Sēſus predicti tituli talis ēhic titulꝰ dd̓ ē caticū .i. exultatio mētis hīta de eternis tēdēs in finē .i. ineternā beatitudinē: Cātien hītū dicoꝓ his qui cōmutabant̉ .i. ꝓ ſanctis qͥtrāſformabāt̉ de hac moͣrlicate ad immortalitatē: videlꝫ filijs chore qͥ ſūtimitatores chr̄i et ꝓ dilecto videlicetſponſo chriſto de qͣ deꝰ pr̄ teſtatꝰ ē ih̓ ēfilius meꝰ dilectꝰ: qͥbus videlicꝫ filijschore ſupradictis ſcribit̉ hͦ cāticū adntellectu .i. vt intelligāt myſteriū incarnatiōis chr̄i atꝫ eius diſpēſatiōiscū eccīa et ſuis fidelibus Col. Preconiū itaqꝫ ſponſi chr̄i ẜm ſuā ineffabilē generationē quā habꝫ a deitatevox pr̄is nob̓ inſinuat dicens.Ructauit cor meū. Hier. Nōde corporea ꝯiuctiōe. ſed d̓ ſecreta eſſētia dina ꝓtulit eq̄le ſibi (verbū bonū. Aug .i. filiū qͥ vē ⁊ ſingularit. ꝑ ſe ē bonꝰ: ſic̄ ip̄e ait: Nēo bonꝰniſi ſolꝰ d̓s ldico ego oꝑa mea regi.Dicē dei ſine itio ⁊ ſine fine ē Quac̓dico oꝑa; qꝛ in ip̄o ꝟbo oꝑa oīa dei ſt̓quirqͥd eī facturꝰ erat d̓s ī creatura iāin ꝟbo erat: ſic̄ ī euāº dicit̉. Qd̓ factūeſt. ī ip̄o vitā erat Hier. T inguamea calamꝰ ſcribe. Sic̄ eī q̄ ſcribunt̉nō ſūt leuia neqꝫ facilia ſed vtilia. ſic⁊ d̓i eloqͥū tqͣꝫ ſcribat̉ ita ꝑficit̉ AugNō defuerūt: qͥ oīa etiā ſuꝑiora ꝟbaex ꝑſōa ꝓphete accipi mallēt. Caẜ.Un̄ celeſtibus epulis ꝓph̓a ſagīatꝰ. ⁊future gratulatiōis qͣlitate cōpletus.p̄conia dn̄i ſpōſi ſe eructatuꝝ ꝓnūciat dicēs ¶ Eructauit. Nic. Sic̄ enīvēter ex plēitudīe cibi corꝑalis emittit eructationē. ſic cor ꝓphete ex plēi

tudīe gr̄e ſpūalis emittit hūc ſermonē dicēs ¶ Eructauit eor meū ꝟbumbonū. Iqꝛ ē myſteriū chr̄i et eccīe exp̄ſſiuum dico ego oꝑa mea regi. l. i. adlaudē regis regū Ieſu chr̄i Linguamea calamꝰ. l. i. pennal ſcribe j. i. notarij lvelociter ſcribentis. Ac ſi dicat.ꝑ līguā meā loquit̉ ſpūſſcūs velocit̉.qͥ ī docēdo nō indigꝫ int̓uallo tēꝑis.Hug. Spūs eī ſāctꝰ n̄ paulatim cūmora gr̄aꝫ ſuā infūdit. ſic acqͥrit̉ ſcīaꝑ lōgū ſtudiū ſꝫ ſb̓ito et cito Un̄ act.ij. Factꝰ ē repete de celo ſonꝰ tqͣꝫ adueniētis ſpūs vehemētis Ibi dicit.Glo. Neſcit tarda molimīa ſpūſſc̄igr̄a Nic. Deinde deſcribit chr̄i magnificētiā qͣꝫtū ad hūanitatē. Et qm̄ſpecioſitas optīe ſedet in pͥncipe ẜmꝙ dicit̉ Spēs p̓ami digna fuit imꝑio.quātū ad hoc dr̄ de ſpōſo eccīe chr̄o.pecioſꝰ forma pre filijs hoīm itues o chr̄e. Trāſlatio hebraica hꝫ ſic:decore pulcrior es filijs hoīm. Fuiteī ſpecioſꝰ p̄ alijs .i. plꝰ qͣꝫ alij ex partecorꝑis: qꝛ corpꝰ eiꝰ fuit formatu ꝟtute ſpūſſācti: ī cuiꝰ oꝑe nō pōt eſſe error neę defectꝰ. Sil̓ir ex ꝑte aīe fuitſpecioſior alijs. qꝛ ab īſtāti creatiōisſue repleta fuit oībus gratijs ꝟtutibꝰ et ſciētijs ẜm ꝙ dr̄ Io. iij. ꝙ datꝰ ē̄ei ſpūſſāctꝰ nō ad mēſurā Caſſ. Queri pōt cur h̓ ſuꝑ genꝰ hoīm ſpecioſiſſimꝰ deſcribat̉. cū in Iſaia legit̉ Uidimꝰ eū nō habētē ſpeciē neqꝫ decorē?ſꝫ ideo dicit̉ ſpecioſꝰ nō qꝛ forma eiꝰdecore lacͣtei coloris eluxit. aut flauocrine emicuit: aut īſigni ſtatura p̄eminuit. ſꝫ vēacit̓ humano gene̓ pulcriorfuit qꝛ peccata nō habuit Illud autēſpecioſū dicimꝰ qͦd gr̄a mudiſſime puritatis ornat̉ Aug. Quāuis pr̄ ſpc̄ꝫcorꝑis eiꝰ dicat eē laudabilē. ſꝫ exemplū Iſa. ſupͣpoſitū ad paſſiōis eiꝰ r̄tulit̓ tp̄s. qn̄ et colaphis ceſꝰ ē. ⁊ ſputio