Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
LXXXv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus xliij.

te iugiter auxilium let inique nō egimꝰ in teſtamento tuo. l. i. in lege cuiꝰprecepta ſeruamus. Hoc eſt ꝙ dixerūt ⁊ obliti non ſumꝰ te. Nam qui illum mente retinent: eius teſtamētuꝫneſciūt obliuiſci Et nō receſſit vetro cor noſtrū. Retro redit cor eoꝝqui de domini bonitate deſperant etputant illum rogatū nō ſuccurrere: qͥetiam nō petentibꝰ cognoſcit̉ ſubuenire: qd̓ iſti minime fecerūt qui ſpemin domino habere ꝓbati ſunt (et declinaſti ſemitas noſtras a via tua.Uu. Semite enī noſtre erant in ꝓſperitatibꝰ tꝑalium. Tuliſti ſemitasnoſtras a via tua. ⁊ oſtendiſti nobisqͣꝫ arta et anguſta via eſt que ducit advitā tqͣꝫ ſi diceret nobis. In tribulatiōe poſiti eſtis: multa patimini: multa que amabatis in hoc ſeculo amiſiſtis. quia non dimiſi vos in ſemitaslatas q̄ ducūt ad mortē: ſꝫ doceo vosviam anguſtā in qua pauci ambulāt.quia pauci ſunt qui tolerāt tribulationes: tentationes. nō deficiētes vſqꝫin finem Quoniā humiliaſti nos inloco afflictionis ſid ē in hoc mundoqui dicitur locꝰ afflictōis: qꝛ non eſt īeo niſi vanitas et afflictio ſpūs. vt dicit̉ Ecci. i. Let cooperuit l. i. vndiqꝫoperuit nos vmbra mortis. Aug.Hec eī mortalitas vmbra mortis ēet vera mors eſt dānatio cum diabolo Hie. Bene igitur vmbra mortis et non ipſa mors opprimit ſcōs inhoc ſeculo: qꝛ martyres et reliqͥ ſcī etſi affligūtur ⁊ morti deſtinant̉. viuūttn̄ cum deo. ⁊ hec mors vmbra eſt ⁊non veritas mortis: vt dictum eſt.Hug. Et in his ſupradictis deumteſte inuocat dicens S i obliti ſumꝰnomen dei noſtri) qd̓ eſt. eſt ieſus ſaluator noſter Nic. eius recordationem debitis tꝑibꝰ omittendo Letſi

alienum. pctm̄ idolatrie ꝯmittendoHu. vel exponendo nos peccatieet faciendo ip̄m deū noſtꝝ. qꝛ vt dicitAu. Unuſquiſqꝫ qd̓ colit ⁊ venerat̉: hoc ſibi deus eſt Conue deꝰ requiret iſta Iquaſi dicat īmo vere requiret vbi exceſſimꝰ a via deil ip̄e nouit abſcondita cordis. quia ſapientievi. dicit̉ Interrogabit oꝑa noſtra. etſcrutabit̉ cogitatōes. Tu ergo dn̄e qͥſolꝰ arcana cordiū cognoſcis Quoniā ꝓpter te id ē amore tuiImortificamur tota die. Caſſ. Hoc ꝑfectichriſtiani faciunt. qui diſtrictis obſeruatōibꝰ affligunt̉ per longas paſſiones preſentis vite: qd̓ notatur cū dicit̉. tota die. vt nō momētaneā mortem. ſed ꝑ vniuerſuꝫ vite tempꝰ ꝑtractū nobis fideliū declaret exitium i.cladeꝫ vel mortē. De hac mortificatione Hu. dicit Richar. Scimꝰ qꝛ īdei oculis maioris meriti ē ſepe mortificariqꝫ mori Nam mors martyristanto erit precioſior: qͣnto ante mortem pena productior Leſtimati ſumꝰ ſicut oues occiſionis. Caſſ. Ouisnec cornu nec dente ꝯtendit. ſed manibꝰ latronis patient̓ adquieſcit: nulla ſe reluctatōe defendit. Sic famulixp̄i velut oues eſtimati ſūt mori qm̄ſine contentione aliqͣ videbant̉ pccidi. Enumerata multitudine paſſionū filij chore tanto deſiderio auxiliūquerūt. vt etiā dn̄m obdormiuiſſe comemorēt dicentes Nic. Exurgeloquit̉ de deo more humano. qꝛ ille qͥoppreſſo vult facere auxiliū: ſurgit adadiuuādū ip̄m lqͣre obdormis dn̄elDeus eniꝫ ad moduꝫ dormientis ſedicitur habere: qn̄ permittit malosdominari. ⁊ iuſtos tribulari. Undiqn̄ talia videntur. cōiter deꝰ diciturdormire exurge repetitur hoc verbiun ad exprimendum liberationisdeſiderium (et ne repellas.) precee