Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
LXXIXr
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmusxliijlxxix.

Col. Hoc ⁊ qd̓ ſequit̉ ē in precedētipſalmo bis expoſitū. Caſſ. vehemētiſſime nos ꝑſuadēs triſtitiā ſeculi fugiēdā qm̄ bonis rebꝰ ſꝑ aduerſa eſt. ⁊triſtitiā q̄ ad pn̄iam ꝯtriſtamur appetēdā. qꝛ ſic̄ illa mittit ad mortē. ſic iſtadirigit ad ſoſpitatē Aug. S peraergo lī dn̄o qm̄ adhuc ꝯfitebor illi.qͥd ꝯfiteberis; Itu es ſalutare vultusmei. tu ſanab̓ me Hier. qui es aſpectꝰ aīe meel ⁊ deꝰ meꝰ ſquē nos laudātes expoſcimꝰ vt mereamur eiꝰ luce illūiari: via dirigi: veritate corrigivita locupletari. qm̄ ipſe ē vita ⁊ ſalꝰnr̄a Ieſꝰ chr̄s dn̄s nr̄. qui eſt benedictus in ſecula ſeculoꝝ Amen.Eus auribꝰ noſtris. Titulꝰ huiꝰ Pſalmi tal̓eſt. In fine filijs chore ad ītellectumIn duobꝰ ꝓxīe p̄cedētibꝰ pͣs Caſſ.qͥd ſignificet filij chore ſufficiēter edictū eſt. Nūc āt ad ītellectū nouo qͥdēordīe ſꝫ n̄ ocioſe videt̉ adiectū Elo.Un̄ ſciēdū eſt. ꝙ ī teſtamēto vetei deus ꝯtulit abūdāter ātiqͥs pr̄ibus bōatꝑalia: tqͣꝫ rudibꝰ ad ſeruiēdū alliciendis. ⁊ paucos ex eis affligi permiſit.In nouo aūt teſtamēto ē cōtra paucis fidelibꝰ florē mūdialiū rerū apponit. ⁊ multis ſubtrahit: qͦs etiā affligiꝑmittit: caſtigās eos tqͣꝫ filios vt ſintfilij chore .i. paſſiōis. ⁊ diſcāt alia bona eē q̄renda q̄ nō ſunt cōia malis .i.ſpūalia ⁊ et̓na. q̄ figurāt̉ ꝑ illa tꝑaliaq̄ populo antiqͦ rudi ſunt collata Inde ē ꝙ ꝓphetie de veteri teſtamēto q̄legunt̉ in eccīa ſummiſſa voce t̓minatur. Et epiſtole de nouo teſtamentovoce eleuata finiunt̉ Hier. Uel intellectꝰ ē vt intelligamꝰ de ꝓſꝑitate p̄ſenti pctōꝝ ⁊ de tribulatōe pn̄ti ſcōꝝGl. Intētio eī ē hortari ad ꝯtēptuꝫtrenoꝝ. ⁊ ad deſideriū ſuꝑnoꝝ Propheta ergo ī ꝑſona martyruꝫ recolitbona q̄ deꝰ ātiqͥs pr̄ibꝰ fecit dicens

Eus auribꝰ nr̄is audiuimus IHīe .i. ꝑ ſpūalē ſenſū cognouimus. Iuxta illud dn̄i. qͥ hꝫ aures audiēdi audiat l. pres nr̄i ſaplī ⁊ ꝓpheteqͦrū p̄dicatōe renati ſumꝰ ad vitā Lannūciauerūt nobis. ꝑ ſcriptā eorū idqd̓ ſubdit̉ videlꝫ Opus qd̓ oꝑatꝰ esin diebꝰ eoꝝ videlꝫ moyſi ⁊ ioſuelet in diebꝰ antiqͥs. Caſ. qn̄ iſraeliticū populū illeſu ꝑ maris rubri fluētatraduxit. et hoſtiū ſuoꝝ ſine labore ꝓprio fecit eſſe victores ¶Lanꝰ tua. l. i.ptās tua dīna Igentes diſꝑdidit. quehabitabāt ī t̓ra repromiſſiōisl ⁊ plātaſti eos videlꝫ filios iſrael ī t̓ra eorū. qꝛ exeūtibꝰ amorreis vel etheis deꝓprijs t̓ris: hebrei ī eoꝝ ſedibꝰ legunt̉eē plātati Nic. Lafflixiſti populos. Iqꝛ aliqͥ eoꝝ fuerūt in p̄lijs trucidati:vtpote cananei ⁊ iebuzeil ⁊ expuliſtieos. qꝛ aliqͥ eoꝝ receſſerūt p̄ timoreāte īgreſſū filioꝝ iſrael Sꝫ qꝛ victorieiſte fuerūt fc̄e virtute dīna magis qͣꝫhūana. iō ſb̓dit̉ Hec eī ī gladio ſuopoſſederūt t̓ra Irepromiſſiōis ⁊ brachiū eoꝝ Ii. fortitudo ipſoꝝ lno ſaluauit eos. Ine ab inimicis ſuꝑarenturHu. S ed dextera tua. l. i. ꝓſꝑitasquā eis dediſti: qꝛ ſuccedebat eis bn̄Let brachiū tuū l. i. fortitudo ⁊ ptāstua Caſſ. l. ⁊ illūinatio vultꝰ tui. l. i.ꝯſiliū ſapiēs de tua volūtate ꝓcedēsqd̓ dn̄s p̄liātibꝰ ꝯfert qn̄ victoriā dare dignat̉ Hug. Et hͦ nō feciſti ſuismeritis. ſꝫ ex tua benignitate Iō ſb̓dit̉ ꝑqm̄ ꝯplacuiſti ī eis. Caſ. i. placuit tibi deꝰ vt hec illis facēs Trāſlaºromana hꝫ: ꝯplacuit tibi ī illis Caſſ.qn̄ de toto mūdo ſola gēs elc̄a ē: d̓ qͣſaluator dn̄s adueniret Au. Sic egiſti cū eis. vt alijs places ī illis vt quieos attēdēt dice̓t. vere deꝰ cū eis eſtHu. Cuꝫ gͦ placuit tibi domine totbene ficia p̄ſtare populo tuo antiquoCur nūc populum tuum chriſtianuꝫſic ꝑmittis affligi. Iu es. (qͥ hec feci