xlij.Pſalmus
vnde ſubito erūpit in hāc vocem di.Udica me deꝰ NNō ei petit pctā ſuadiſcuti Bl̓. qd̓ ꝑiculoſū ē. qꝛ aſtra nōſunt mūda in ꝯſpectu eiꝰ ⁊ ī angelisrepperit prauitatē. ſꝫ cām ſue retributōis poſtulat ab īpijs ſeparari. ndeſb̓ditꝭ ⁊ diſcerne cām meā. ¶ Caſſ. i.diuide me ab ip̄ijs. ⁊ ī ppl̓i tui electōeme ꝯſtitue. Addiditꝭ de gēte nō ſcāhoc eſt ſegrega me de puerſis ⁊ maleviuētibꝰ lab hoīe iniqͣ lqͥ aꝑte leditet doloſo Iqͥ occulte ledit Leripe mebonū qͥdē deſideriū: ſed adhuc nō hꝫtēpꝰ. Hoc eī qd̓ mō a ſcō iſto q̄rit̉ infuturo iudicio a fidelibꝰ īuenit̉. ſꝫ talia hͦ deſiderāt qͥ pacifici eē noſcūtur:vt videlꝫ ab īpietatis cupiāt moribꝰdiuedi: ne poſſint aliqͣ cōione viciari.Cōſeq̄nt̓ cām ſue petitiōis ſb̓dit di.Quia tu es deꝰ fortitudo mea. Hie.Seiome īfirmū ⁊ fragilē: nec ſentiome hr̄e aliquā fortitudinē in qͣ eruar.niſi tu ſaluaueris lqͣre lgͦ lme repuliſti exponēdo me tātis mūdi tribulatōibꝰ l⁊ qͣre triſtis īcedo dū affligitme inimicꝰ. Au. Triſtis ābulo: inimicꝰ diabolꝰ affligit me qͦtidianis tentatōibꝰ īmittēͣs vel qd̓ male amemus.vel qd̓ male timeam Caſſ. Sciebateī vir ſcīſſimꝰ vlteriꝰ ſe ꝯtͣſtari nō poſſe: ſi ad et̓nā futuri ſeculi requiē ꝑueniret Hos eī defiderātiū ē ab illa reſe putare depulſos ad quā venire velocit̉ nō ſinutur. Nā cū ille dies iudicatōis aduenerit: talia minime ſuſtinebūt. qm̄ inimicꝰ cū ſuis ſequacibusdānabit̉. Quapropt̓ vir ſcūs expectabat defiderant̉ illa tꝑa in qͥbꝰ ſibi btītudinē nouerat ꝯferēdā: qd̓ ſibi ꝯtingere poterat ꝑ aduētū eiꝰ ad iudiciū.qꝛ vidēs eiꝰ mīam nō timet iudiciuꝫ.ſꝫ nō intres ī iudiciū diſtricte cū ẜuotuo. Cōſeq̄nt̓ reddit cām triſtitie ſb̓mouē de. vt pr̄ mittat filiū ad iudicandū qͥ ē lux ⁊ veritas. vn̄ dicit Emitte lucē tuā ⁊ veritatē tuā/ videlꝫ ad
iudicādū. Chr̄s de ſe dicit. Ego ſumlux mūdi. Et alibi: ego ſum via. veritas. ⁊ vita. Hic eī cū venerit videlꝫxp̄s dn̄s. a ſcīs eiꝰ oīs meror ꝯfuſiōisabſcedit. qn̄ e t̓ne btītudinis gloriamyſequūtur Hier. lipſa llux ⁊ veritas l.me deduxerūt. lab errore pctilet adduxerūt ī mōtē ſcm̄ tuū. hoc eſtin eccīaꝫ tuā ſ⁊ in tabernacula tuaid ē ī illā celeſtē hierl̓m. de qͣ aliꝰ p̄s.dic̄. qͣꝫ dilecta tabernacula tua dn̄e virtutuꝫ Et ītroibo ad altare dei. lvbide mōte ſcō eiꝰ .i. de eccīa nō iā vitulos ⁊ arietes: ſꝫ meip̄m exhibeā hoſtiam viuc̄tē ⁊ placētē lad deū qͥ letificat iuuētutē meā. Icū expurgato fermēto veteri: ī nouū hoīem tqͣꝫ iuuenilē me ꝯſolat̉ Au. Eſt eī qd̓dā altareſublime īuiſibile qͦ nō accedit. iiuſtus.ad illud altare accedit ſolꝰ qͥ ad iſtudviſibile ſecurꝰ accedit. Illic inuenietvitā ſuā qͥ in iſto diſcernit cām ſuam.Gl. Notādū ꝙ ad altare miſſaꝫ celebraturꝰ ſacerdos aſcēdēs ait. Introibo ad altare dei: ⁊ reliqͣ. Deſiderio eīet amore ſuꝑioris ⁊ īuiſibilis altarishoc viſibile adire cū modeſtia dꝫ: et̓na nō caduca petiturꝰ. vt chr̄i celſitūdineꝫ humilis ſequat̉: Quid ſit iſtudaltare. exponit di. ad deuꝫ. Iſcꝫ ītroibo (qͥ letificat iuuētutē meam. IIncedo ei mō in vetuſtate: tūc aſtabo gaudens in nouitate. Et iteꝝ Confitebor tibi ī cithara deꝰ deꝰ meꝰ. Aug.cithara ab īferiori reddit ſonū. Cn eīaliqͥd patimur tribulationū: tentationū: vel ſcādaloꝝ in hac terra: ⁊ hͦ abinferiori: qꝛ mortales ſumꝰ: ꝯfitemurdeo ī tithara .i. laudamꝰ deū in pnīaHu. Et ſic̄ cithara extēdit chordas.ſic ⁊ pnīa dꝫ extēdē oīa mēbra hoīsgubernaculo p̄ceptoꝝ dei Hier. ſꝫ ꝙſē ſualitas hoīs de pnīa ꝯtriſtat̉: iō cōfortat eā di. Lqͣre triſtis es aīa mea. ⁊quare conturbas me. ¶ Hier. quia